ما باید بپذیریم که هر عملی، نتیجه و پیامدی دارد

دومین جلسه از دوره هشتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره 60 نمایندگی رازی ، با دستور جلسه " وادی چهارم و تاثیر آن روی من " با استادی راهنمای تازه واردین مسافر میثم و نگهبانی مسافر حسین و دبیری مسافر رضا در روز دوشنبه مورخه 1405/04/01 رأس ساعت 17 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد :

سلام دوستان میثم هستم، یک مسافر. خوشحالم که امروز این فرصت دوباره به من داده شد تا این جایگاه را تجربه کنم. خداوند را شاکرم که چنین لیاقتی را نصیب من کرده است. همچنین بسیار خوشحال هستم که در این شعبه، در جایگاه راهنمای تازه‌واردین، توفیق خدمت پیدا کرده‌ام. امیدوارم بتوانم در کنار شما عزیزان، خدمتگزار خوبی باشم و وظایفم را به‌درستی انجام دهم. در مورد دستور جلسه، وادی چهارم به ما یادآوری می‌کند که سلب مسئولیت از خویش و سپردن همه‌چیز به خداوند، کار بسیار آسانی است؛ اما پذیرفتن مسئولیت اعمال و تصمیمات خود، نیازمند آگاهی و رشد است.

آقای مهندس نیز در سه سی‌دی درباره این وادی صحبت کرده‌اند و توضیحات کاملی ارائه داده‌اند. وقتی من وارد کنگره می‌شوم، قطعاً وظایفی بر عهده دارم. راهنما نیز در قبال رهجو مسئولیت دارد و رهجو هم در برابر راهنما وظایفی بر دوش دارد. جناب آقای مهندس می‌فرمایند: خداوند نیز در قبال بندگان وظایفی دارد و بندگان هم در برابر خداوند مسئولیت‌هایی دارند. مسئولیت راهنما این است که مسیر را نشان دهد و راه را مشخص کند، و وظیفه رهجو این است که به سخنان راهنما گوش دهد و آن‌ها را به‌کار ببندد. کسی که آموزش‌های کنگره و صحبت‌های راهنمای خود را جدی بگیرد و به آن‌ها عمل کند، می‌تواند به جایگاه‌های بالاتر، از جمله شال راهنمایی، دست پیدا کند. اما کسی که گوش‌به‌فرمان نباشد، در آینده دچار حسرت خواهد شد.
ما انسان‌ها معمولاً عادت داریم وقتی کاری را به‌خوبی انجام می‌دهیم، بگوییم: «خودم انجام دادم»؛ اما وقتی موفق نمی‌شویم، می‌گوییم: «خدا نخواست». در حالی‌که بسیاری از مواقع، این خود ما هستیم که به‌دلیل ناتوانی، نداشتن تفکر درست یا عمل‌نکردن صحیح، به نتیجه مطلوب نمی‌رسیم. گاهی نیز به‌جای پذیرفتن مسئولیت، تلاش می‌کنیم کار را به گردن دیگران بیندازیم. ما باید بپذیریم که هر عملی، نتیجه و پیامدی دارد. اگر در گذشته خطایی مرتکب شده‌ایم، باید مسئولیت آن را نیز بپذیریم.اگر سفر خود را درست و اصولی انجام دهم، پس از ده ماه به درمان می‌رسم؛ اما اگر سفر خوبی نداشته باشم، حتی پس از رهایی نیز حال خوبی نخواهم داشت و سختی‌های سفر دوم برای خودم باقی می‌ماند. اگر بهانه می‌آوریم، معرکه‌گیری می‌کنیم یا از شرایط گله‌مند هستیم، بهتر است ابتدا به خودمان نگاه کنیم و ببینیم: کجا اشتباه کرده‌ایم؟، در کدام بخش از زندگی تصمیم نادرست گرفته‌ایم؟ و در چه نقطه‌ای قدم اشتباه برداشته‌ایم که امروز باید تاوان آن را بپردازیم؟، در پایان، از همه شما دوستان عزیز سپاسگزارم که با محبت به سخنان من توجه کردید.

لژیون ویلیام

تایپ : مسافر حمید

ویراستاری : مسافر هانی

عکس : مسافر میثم

بارگذاری : مسافر حمید

مرزبان کشیک : مسافر یدالله