از تقدیر تا تغییر

وادی چهارم می‌گوید، مسئولیت دادن به خداوند؛ یعنی سلب مسئولیت از خویش. مسئولیت؛ یعنی مسئول بودن و خودم؛ باید جوابگو باشم در برابر کاری که میخواهم انجام بدهم، مثلاً منِ همسفر میدانم که تقدیر برای همه ما وجود دارد؛ اما این اعمال و رفتار من است که در این تقدیر نقش دارد و این گونه نیست که بگوییم، خداوند انسانها را دسته بندی کرده. در واقع این عملکرد من است که تعیین می‌کند در زندگی چه راهی را بروم و در چه جایگاهی قرار بگیرم.

هر انتخابی که انجام می‌دهم، نتیجه‌ای را به دنبال خواهد داشت و مسئولیت آن نیز بر عهده خود من است. اگر در مسیر درستی قدم بردارم، آثار آن را در زندگی خود مشاهده خواهم کرد و اگر اشتباه کنم؛ باید پیامدهای آن را بپذیرم. نه اینکه در مقابل هر مشکلی، خودم را کنار بکشم و تمام مسئولیت خود را، بر عهده خداوند قرار بدهم و خودم، وقتم را بیهوده تلف کنم و اگر مشکلم حل نشد، بگویم خداوند نخواسته که مشکلاتم حل شود یا اصطلاحاً می‌گوییم، قسمت نبوده است.

فرق انسانها با تمام موجودات این است که خداوند فقط به انسان قدرت اختیار داده است. خداوند نمی‌تواند در حل مشکلات من نقشی داشته باشد، من با توجه به اختیاری که دارم، خودم تعیین کننده بودم که چه راه و روشی را در زندگی پیش بگیرم و این مشکلی که اکنون برایم پیش آمده، همان تقدیری است که من با دست خودم برای خودم رقم زده‌ام. درست است که تقدیرم را خودم رقم زده‌ام، ولی میتوانم با قرار گرفتن در مسیر ارزش ها تقدیر خود را عوض کنم.

نویسنده: همسفر هانیه رهجوی راهنما همسفر سپیده (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر شبنم رهجوی راهنما همسفر سپیده (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر سپیده (لژیون اول) دبیر سایت
همسفران نمایندگی شمس