سلب مسئولیت از خویشتن؛ بزرگترین مانع در مسیرِ بهبودی

جلسه ششم از دوره سیزدهم کارگاه‌های آموزشی، خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی صالحی۲ به استادی مسافر علی ، نگهبانی مسافر عبد‌الله و دبیری مسافر نیما؛ با دستور جلسه "وادی چهارم و تاثیر آن روی من " روز شنبه، 29 خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، علی هستم یک مسافر.

خداوند را شاکرم که فرصتی شد تا در این جایگاه قرار بگیرم، خدمت کنم و آموزش ببینم. همچنین از ایجنت محترم، آقا ولی‌الله و راهنمای عزیزم که این اجازه را به من دادند، بسیار سپاسگزارم.

موضوع صحبت امروز من در مورد «وادی چهارم» است. ما تاکنون سه وادی را پشت سر گذاشته‌ایم. وادی اول، وادی تفکر است؛ به ما می‌گوید: «با تفکر ساختارها آغاز می‌گردد و بدون تفکر، آنچه هست رو به زوال می‌رود.» ما می‌دانیم هر کاری که بخواهیم انجام دهیم، ابتدا نیازمند تفکر است. هیچ ساختاری بدون فکر کردن به سرانجام نمی‌رسد؛ از تولید یک میز ساده گرفته تا هر کار مهم دیگری در زندگی، همه و همه نیازمند برنامه‌ریزی و اندیشه هستند.

در ادامه، وادی دوم به ما می‌گوید: «هیچ مخلوقی جهت بیهودگی قدم به حیات نمی‌نهد.» این وادی، وادیِ امید است؛ به منِ مسافر یادآوری می‌کند که من بیهوده به این دنیا نیامده‌ام و ارزشمند هستم.

و اما وادی چهارم؛ در این وادی می‌خوانیم که: «در مسائل حیاتی، به خداوند سپردن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.»

این یعنی تمام مشکلاتی که امروز با آن دست‌به‌گریبان هستم، در اثر انتخاب‌ها و عملکردهای گذشته خودم به وجود آمده است. بنابراین، خودم هم باید با تلاش، کوشش و حرکت در مسیر مستقیم، برای حل آن‌ها قدم بردارم. البته خداوند در مسیر درست، یاری‌گر ماست، اما نباید انتظار داشت که او جای ما تصمیم بگیرد یا مشکلاتمان را به صورت معجزه حل کند.

بعضی از ما عادت کرده‌ایم که مسئولیت مشکلاتمان را به گردن خداوند یا تقدیر بیندازیم؛ این در واقع یک «گریزگاه» است تا از زیر بار مسئولیت شانه خالی کنیم. حکایتی است که می‌گویند شخصی هر سال به زیارت امام رضا (ع) می‌رفت و از ایشان می‌خواست که در قرعه‌کشی برنده شود. در نهایت در خواب به او گفتند: «تو که اصلا حسابی باز نکرده‌ای، چگونه انتظار داری برنده شوی؟»

در نهایت، باید بگویم که در مسیر زندگی، این ما هستیم که باید مسئولیت کارهایمان را بپذیریم، حرکت کنیم و آگاهانه در راه مستقیم قدم بگذاریم.

از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، سپاسگزارم.