استقامت و اعتماد به مسیر

آنچه باور است محبت است و آنچه نیست ظروف تهی است.

  با سلام خدمت دوستداران همیشه همراه، در جلسه خصوصی همسفران رودهن در خدمت راهنمای DST همسفر عاطفه هستیم. همسفر عاطفه به همراه مسافر محمدرضا با ۸ سال تخریب وارد کنگره شدند. ۱۰ ماه و ۵ روز با متد DST با داروی OT با راهنمایی مسافر عباس و همسفر نیره سفر کردند. به لطف خداوند و دستان پر مهر آقای مهندس ۵ سال و ۶ ماه است که آزاد و رها هستند.

همسفر عاطفه در مدت زمانی که فرصت حضور در این مکان مقدس و امن را داشته‌اند، فرصتی داده شد تا در جایگاه مسئول سایت، راهنمای تازه‌واردین، دبیر راهنمایان، دبیر تنیس، لژیون سردار و اکنون هم در جایگاه راهنمای شال نارنجی خدمت می‌کنند.

آیا ادب نشانه تعادل درونی انسان و بی‌ادبی نشانه بی‌‌تعادلی او است؟

بله، به نظر من ادب نشانه تعادل درونی انسان است؛ زیرا فردی که به آرامش، شناخت و کنترل نفس رسیده باشد، در گفتار و رفتار خود احترام و متانت را حفظ می‌کند. در مقابل، بی‌ادبی می‌تواند نشانه بی‌تعادلی درونی باشد؛ چون معمولاً از ناآرامی، ناپختگی یا ناتوانی در مهار احساسات و خواسته‌های نفس به وجود می‌آید.

حس و حال‌تان نسبت به این جایگاه خدمتی و شال خوش رنگ نارنجی چگونه است؟

حس و حال من نسبت به این جایگاه خدمتی و شال خوش رنگ نارنجی، حس افتخار، مسئولیت و قدردانی است. این شال برای من فقط یک رنگ یا یک جایگاه ظاهری نیست؛ بلکه نشانه اعتماد، خدمت، آموزش و تعهد است که باعث می‌شود بیشتر مراقب رفتار، گفتار و عملکرد خودم باشم تا بتوانم به درستی در این مسیر خدمت کنم.

آیا در طول این مسیر با احساس ناامیدی یا خستگی مواجه شده‌اید؟ در چنین شرایطی چه واکنشی از خود نشان می‌دادید و چگونه ادامه می‌دادید؟

گاهی پیش آمده با خستگی‌های ناشی از مسئولیت‌های شخصی، مثل رسیدگی به خانه و بچه‌ها، مواجه بشوم. در این مواقع، احساس می‌کنم که این خستگی‌ها می‌تواند مثل یک مانع یا یک نیروی منفی به نظر بیاید، اما چیزی که در طول این مسیر یاد گرفتم که با قدرت و اراده بیشتری ادامه بدهم. انگار که خود راه به من نشان می‌دهد که چطور باید از این چالش‌ها عبور کنم و چطور می‌توانم با وجود همه این‌ها همچنان یک راهنمای قوی و حامی برای رهجو باشم. این استقامت و اعتماد به مسیر، همیشه کلید عبور از این موانع بوده است.

به نظر شما یک همسفر چقدر در بازسازی اعتماد به نفس مسافر نقش دارد؟

به نظر من نقش همسفر در بازسازی اعتماد به نفس مسافر بی‌نظیر است و مثل یک ستون محکم عمل می‌کند. مسافر وقتی در تاریکی اعتیاد است، عملاً اعتماد به نفسش را از دست داده و خودش را ناتوان می‌بیند. در این شرایط نگاه همسفر مثل یک آینه عمل می‌کند. اگر همسفر بتواند به جای دیدن خرابی‌ها و شکست‌ها، تغییرات کوچک و تلاش‌های مسافرش را ببیند و او را تحسین کند، بزرگترین کمک را برای بازگشت اعتماد به نفس مسافر انجام داده است. من معتقدم که این به معنی تایید بی‌جای مسافر نیست، بلکه به معنای صبوری و آرامش همسفر است و فضایی را فراهم می‌کند که مسافر بتواند دوباره روی پای خودش بایستد. وقتی مسافر هم ببیند که همسفرش به توانایی او برای تغییر ایمان دارد، آن‌وقت خودش هم کم‌کم شروع می‌کند به باور کردن دوباره خودش؛ در واقع همسفر با سکوت‌های به موقع، حمایت‌های معنوی و تغییر نگاه خودش، بستری می‌سازد که اعتماد به نفس از دست رفته مسافر دوباره جوانه بزند.

قرار است من با «کتاب ۶۰ درجه عبور کنم» این عبور از چه چیزهایی باید باشد؟ لطفاً نظرتان را بفرمایید؟

برای من، عبور از منطقه ‌۶۰ درجه فقط عبور از یک شرایط سخت نیست، بلکه عبور از ترس‌ها، باورهای غلط و خود قدیمی من است. این مسیر به من یاد داد که تغییر با صبر و آموزش ممکن است. فهمیدم که حتی در سردترین لحظات زندگی هم می‌شود گرما را ساخت، مشروط به این‌که بخواهی و راه درست را بروی.

علت این‌که هربار که من کتاب ۶۰ درجه را باز می‌کنم به چیز جدیدی برخورد می‌کنم چیست؟

من هر بار که کتاب ۶۰‌ درجه را باز می‌کنم انگار دارم با نسخه‌ متفاوتی از خودم ملاقات می‌کنم. به نظر من دلیل این‌که نکته جدیدی در این کتاب پیدا می‌کنم، زنده بودن کلمات آن است. این کتاب مثل یک آینه عمل می‌کند؛ وقتی حال و هوای درونی من تغییر می‌کند یا در مسیر آموزش دیدگاهم پخته‌تر می‌شود، آن آینه هم تصویر شفاف‌تر و متفاوتی از حقیقت را به من نشان می‌دهد. انگار هربار که می‌خوانم ظرف وجودی من کمی بزرگتر شده و در نتیجه جای بیشتری برای درک مفاهیم عمیق‌تر آقای مهندس پیدا می‌کنم. ۶۰ درجه برای من فقط یک کتاب نیست، یک راهنمای پویا است که دقیقا در همان لحظه‌ای نیاز دارم به من پاسخ می‌دهد و آرامشی که باید به من هدیه‌ می‌دهد.

لطفا در انتهای صحبت‌مان یک جمله به یادگار برای ما بگذارید؟

امیدوارم در مسیر زندگی هر روز آگاه‌تر از دیروز قدم برداریم، از تاریکی‌ها درس بگیریم تا به روشنایی‌ها نزدیک‌تر شویم و خدمت، محبت و دانایی را چراغ راه خود قرار دهیم. سفر خوش و حال خوش همراه همیشگی شما باد.

در پایان از راهنما همسفر عاطفه کمال تشکر را داریم که وقت باارزش خودشان را در اختیار ما قرار دادند تا از تجربیات ایشان بهره ببریم.

مصاحبه‌کننده: همسفر پریسا رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون سوم)
عکاس: مرزبان همسفر فرزانه
ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر مهدیه
همسفران نمایندگی رودهن