مسئولیتها دو طرفه هستند و مسئولیت یک طرفه نداریم هر مسئولیت برای خودش حد و مرزی دارد و انسان باید به تشخیص برسد که کدام مسئولیت مال خودش است و کدام مسئولیت برای طرف مقابل است مسئولیت از سؤال میآید؛ یعنی برای هر مسئولیتی از شما سؤال میشود و ما باید پاسخگو باشیم و باید دانایی و ظرفیت خودمان را در قبال آن مسئولیت بالا ببریم زمانی که ظرفیت در ما نباشد و از عهده آن مسئولیت بر نیاییم برای این که مسئولیت را از خود سلب کنیم به دیگران یا خداوند واگذار میکنیم، انسان چیزی نیست مگر سعی و تلاش خودش هر مصیبتی که به انسان وارد میشود خودش با دستهای خودش فراهم کرده است.
ما برای فرار از پذیرش مسئولیت خودمان به دنبال یک گریزگاه میگردیم که اینجا از خداوند که آفریننده ماست استفاده میکنیم و مسئولیت کار خودمان را به خداوند واگذار میکنیم دست به دعا و راز و نیاز بر میداریم که خدایا به تو توکل میکنم و راضی به رضای تو هستم و خودم یک گوشه مینشینم و میگویم خدایا مشکلات و نواقص من را حل کن؛ مثلا دچار جرم و جنایت میشویم و از خدا میخواهیم که من را از زندان آزاد کن ما زمانی که در راه صراط مستقیم باشیم و فرامینی که خدا برای ما قرار داده عمل کنیم و تلاش و کوشش در رفع مشکلات داشته باشیم آن وقت خداوند دعای ما را قبول میکند و به کمک و مساعدت ما میآید و کمک خداوند به صورت القای افکار است و بعد از آن مسئولیت بقیه کارها بر عهده خودمان است خداوند ما را بر سر دو راهی روشنایی و تاریکی قرار داده و به ما اختیار داده که خودمان انتخاب کنیم که کدام راه را برویم؛ پس مسئولیت اعمالمان به عهده خودمان است.
نویسنده: ایجنت همسفر زینب
ویرایش: همسفر کبری رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دوم) دبیر دوم سایت
ارسال: همسفر زهرا (ز) رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی آزادشهر
- تعداد بازدید از این مطلب :
32