وادی چهارم، در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن یعنی سلب مسئولیت از خویش است. من در این وادی یاد گرفتم مسئولیتهای ما دوطرفه است. من در قبال خداوند مسئولیت دارم و خداوند هم در مقابل من مسئولیت دارد.
برداشت من از این وادی این بود که باید جایگاه و مسئولیت خود را به اندازهای مشخص و مرزبندی کنیم. خواستههایمان را تشخیص بدهیم که کدام خواستههایمان معقول است و کدام ها غیرمعقول و غیرمنطقی است.
خط و خطوط و میزان مسئولیتهای خود را تشخیص بدهیم. من امروز خوب در مورد کارهایم فکر میکنم و زمانی به نتیجه میرسم و موفق میشوم که به نیروی برتر متصل باشم و در جهت مثبت حرکت کنم. هر زمانی خداوند را صدا بزنیم ما را یاری و هدایت خواهد کرد به شرط این که من هم نیز در جهت خواستههای عقلانی خود قدم بردارم.
خداوند گفته است صدا بزنید مرا تا اجابت کنم شما را، من باید جدا از این که درخواست میکنم و کمک میخواهم. باید هم زمان خودم هم حرکت کنم و تلاش و کوشش کنم. همیشه باید به یاد داشته باشم که از من حرکت ازخداوند برکت.
این گونه فکر نکنیم که؛ چون خداوند خالق ما است، پس مسئولیت تمام امور زندگی ما به عهده خداوند است مسئولیت اولیه به عهده خودمان است. اگر خواستههای عقلانی ما درست باشد و درست قدم برداریم خداوند هم ما را یاری میدهد.
وادی چهارم میگوید: مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خود مسئولیت؛ یعنی مسئول بودن و جوابگو بودن در برابر کاری که میخواهیم انجام بدهیم. وادی چهارم، وادی خودشناسی است این که من خودم را بشناسم وادیها قوانین زندگی هستند.
ما چه بخواهیم چه نخواهیم در جهان هستی حاکم هستند و راه و روش زندگی کردن را به ما میآموزند، انسانها اگر تابع این قوانین باشند در مسیر زندگی گامهای خوبی را بر میدارند.
نویسنده: همسفر ویدا رهجوی راهنما همسفر کبری(لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ارومیه
- تعداد بازدید از این مطلب :
66