به فرموده استاد عزیزم علی آقا، در مورد وادی چهارم مطالعه، تحقیق، بررسی و تفکر کردم و نتیجه‌برداشتم را خلاصه‌وار، با کسب اجازه از محضر استاد، به اشتراک می‌گذارم.

📌 وادی چهارم: «در مسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن»

وقتی برای اولین بار عنوان وادی چهارم را شنیدم، تصور کردم منظور این است که نباید همه چیز را گردن خدا بیندازیم. اما هرچه بیشتر روی آن تفکر کردم، متوجه شدم موضوع بسیار عمیق‌تر از این حرف‌هاست. من سالها عادت داشتم برای بسیاری از مشکلات زندگی‌ام دنبال مقصر بگردم؛ گاهی شرایط، گاهی خانواده، گاهی جامعه و حتی گاهی خداوند را مسئول وضعیت خودم می‌دانستم. اگر موفق نمی‌شدم، می‌گفتم قسمت نبوده است. اگر اشتباه می‌کردم، بهانه‌ای پیدا می‌کردم تا از زیر بار مسئولیت فرار کنم.

وادی چهارم به من یاد داد که خداوند مسیر را نشان می‌دهد، اما قدم برداشتن با من است. خداوند عقل، اختیار و قدرت انتخاب را به انسان داده است تا خودش مسئول ساختن زندگی خویش باشد. من در سفرم متوجه شدم که بسیاری از دردها و مشکلاتم نتیجه انتخاب‌های خودم بوده است. شاید شرایط بیرونی تأثیر داشته باشند، اما تصمیم نهایی را من گرفته‌ام. این درک ابتدا تلخ بود، اما بعد به یک نعمت بزرگ تبدیل شد؛ زیرا وقتی فهمیدم خودم در ایجاد مشکلات نقش داشته‌ام، فهمیدم در حل آنها نیز می‌توانم نقش داشته باشم.

از نگاه من، وادی چهارم وادی بیدار شدن است. بیدار شدن از خواب توجیه‌ها، بهانه‌ها و فرافکنی‌ها. تا زمانی که دیگران را مسئول حال خراب خود بدانم، قدرت تغییر را از خودم گرفته‌ام. اما وقتی مسئولیت را بپذیرم، کلید تغییر را به دست آورده‌ام.

این وادی به من آموخت که دعا کردن بسیار ارزشمند است، اما دعا جای عمل را نمی‌گیرد. اگر بیماری دارم باید درمان را دنبال کنم. اگر دانایی ندارم باید آموزش ببینم. اگر اشتباه کرده‌ام باید آن را اصلاح کنم. خداوند کمک می‌کند، اما زمانی که من نیز حرکت کنم.

یکی از زیباترین برداشت‌های من از این وادی این است که مسئولیت‌پذیری، نشانه بلوغ انسان است. کودک همیشه دیگران را مقصر می‌داند، اما انسان بالغ سهم خودش را در هر موضوعی جستجو می‌کند.

وادی چهارم به من یاد داد که خداوند مهربان‌ترین پشتیبان انسان است، اما قرار نیست به جای من فکر کند، تصمیم بگیرد یا عمل کند. مسئولیت زندگی من بر عهده خود من است و هرچه این مسئولیت را آگاهانه‌تر بپذیرم، به آرامش، رشد و تعادل بیشتری می‌رسم.

با تشکر، مسافر احمد