حرمت‌ها مسیر را روشن می‌کنند

جلسه هفتم از دوره بیست و نهم کارگاه‌های آموزشی‌ خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی خمین به استادی اسیستانت همسفر منصوره، نگهبانی همسفر فهیمه و دبیری همسفر طلا با دستور جلسه «کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر و تصاویر آن» روز یکشنبه ۱۷ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خوشحالم که دوباره در جمع دوستان و اعضای نمایندگی خمین هستم. از آقای مهندس و خانواده محترمشان تشکر می‌کنم که همیشه با محبت و همراهی خودشان کنار ما هستند. همچنین از ایجنت نمایندگی همسفر مهتاب و از مرزبان‌های پرتلاش و زحمتکش تشکر می‌کنم. دستور جلسه امروز «کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر و تصاویر آن» است؛ بعد از آن مراسم تقدیر از مرزبان‌ها، مراسم پیمان و اهدای شال مرزبان‌های دوره جدید را داریم.

از مرزبان‌های دوره قبل همسفر ملیحه و همسفر زینب بابت یک دوره خدمتی بسیار عالی تقدیر و تشکر می‌کنیم. من بارها از نزدیک شاهد فعالیت‌ها و تلاش‌های بی‌وقفه آن‌ها در شرایط سخت بوده‌ام و برایشان آرزوی موفقیت دارم. به مرزبان‌های جدید هم تبریک می‌گویم که از امروز با دریافت شال رسماً کار خود را آغاز می‌کنند. امیدوارم از این فرصت برای اصلاح و سازندگی خودشان و شعبه خمین استفاده کنند.

در کنگره۶۰ دستور جلساتی داریم که به‌صورت زنجیره‌وار تکرار می‌شوند. دلیل این تکرار این است که کنگره همیشه در حرکت است و هر روز افراد تازه‌واردی وارد آن می‌شوند. این تکرار باعث می‌شود تازه‌واردها از آموزش‌ها عقب نمانند و اعضاء قدیمی هم بتوانند با تثبیت مطالب، آن‌ها را ملکه ذهن خود کنند. آموزش‌ها از صور آشکار به سمت صور پنهان می‌روند و در قالب عمل، خودشان را نشان می‌دهند. وقتی انسان در مسیر درست قرار بگیرد، آموزش‌ها به دل می‌نشینند و به‌خوبی در وجودش جای می‌گیرند.

من نسبت به این دستور جلسه احساس خیلی خوبی دارم؛ چون به نظرم نقطه وصل من به کنگره همین دستور جلسه و کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر بوده است. یادم است زمانی که  هنوز مسافرم در حال انکار اعتیاد بود من خسته و تنها به کنگره رفتم و آنجا مشاوره شدم و به من توصیه کردند که حتی بدون مسافر هم پکیج را تهیه کنم. روز اول پکیج را خریدم و کتاب عشق و کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر را جداگانه تهیه کردم.

وقتی به خانه برگشتم، اول کتاب عشق را باز کردم؛ اما مطالب آن‌قدر برایم سنگین بود که بعد از خواندن تعداد اندکی تاز صفحات آن خسته شدم و ناخودآگاه کتاب را بستم. بعد سراغ کتاب دوم رفتم. وقتی شروع به خواندن کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر کردم، متوجه شدم زمان زیادی گذشته و حدود دو سوم کتاب را خوانده‌ام. این کتاب برای من بسیار روان بود، همه‌چیز به سادگی توضیح داده شده بود و توانستم با آن همزادپنداری کنم. با این‌که مصرف‌کننده نبودم، به‌راحتی با کتاب ارتباط برقرار کردم و احساس کردم مرهمی روی زخم دلم نشسته و ذهنم آرام گرفته است. این را نشانه‌ای دانستم که باید دوباره پیگیر مطالعه و آموزش آن باشم.

بعد به این نتیجه رسیدم که اگر آقای مهندس بعد از ۱۷ سال اعتیاد و تجربه ترک‌های ناموفق توانسته‌اند از این روش استفاده کنند و برایشان خوب بوده است؛ پس برای مسافر من هم می‌تواند مفید باشد. همچنین فهمیدم که در این کتاب قطعاً یک روش الگویی ارائه شده است و هر کسی می‌تواند از این الگو برای ساختن قالب مناسب خود استفاده کند. می‌شود از این کتاب برای همه مسائل بهره برد. در مقدمه کتاب هم نوشته شده که این کتاب برای همه مسائل، مخصوصاً لاغری است؛ در حالی که آن زمان اصلاً بحث لاغری مطرح نبوده، اما آقای مهندس این موضوع را مطرح کرده‌اند.

در نهایت این کتاب را کتابی دارای درجه و مرتبه علمی می‌دانم؛ همان‌طور که در آموزش‌های کنگره هم خوانده‌ایم، این کتاب ارزش علمی دارد. کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر به راستی و درستی دلالت می‌کند و همه مطالبی که در آن نوشته شده، واقعاً برای همه ما اتفاق افتاده است. در یکی از سی‌دی‌های اخیر آقای مهندس هم گفته شده که کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر در آرشیو باقی می‌ماند و این موضوع بسیار مهم است. مهم این است که نگاه ما نسبت به این کتاب چیست و چگونه می‌توانیم از آن استفاده کنیم.

شنیده‌اید که می‌گویند کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر خودآموز است؟ چرا خودآموز است؟ چون هر کسی با هر سطحی از سواد می‌تواند به‌راحتی از آن استفاده کند. این کتاب هم برای محقق‌ها قابل استفاده است، هم برای پزشکان و متخصصان و هم برای یک مسافر و همسفر که می‌خواهند از آن برای درمان اعتیاد استفاده کنند. نکته اعجازانگیز این کتاب این است که هر صفحه‌ آن مطلب زیادی درون خودش دارد که باید شکافته شود؛ به همین دلیل هر بار که این صفحه‌ها و این کتاب را مطالعه می‌کنیم، برداشت جدیدی از آن داریم.

یادم است در سفر اول شاید از این کتاب بیشتر در جهت این استفاده می‌کردم که حالا مصرف مواد مسافرم تیپر شود، چه موقع مواد مسافرم یا سفرش تمام می‌شود؛ اما آیا برداشت من در سفر دوم هم همین است؟ یا الآن برداشت من فرق کرده است؟ پس هر کسی بسته به مطالعاتی که می‌کند و خواسته‌ای که از این کتاب دارد می‌تواند برداشت‌های خوبی داشته باشد و از آن استفاده کند؛ همان‌طور که می‌دانید در هستی نور، صوت و حس وجود دارند و ما از طریق نور، صوت و حس در ارتباط هستیم. این کتاب هم از همین سه عامل استفاده کرده است.

در کتاب از ۱۴ تصویر استفاده شده است که دو تصویر، جلد رو و پشت کتاب هستند و ۱۲ تصویر هم درون کتاب قرار دارند؛ همچنین ۱۴ قطعه موسیقی در کتاب وجود دارد که خدا را شکر بیشترشان آماده هستند و قطعه‌هایی که توسط دکتر امین و گروهشان اجرا می‌شود بسیار دلنواز هستند. این در کنار متنی که به‌راحتی برای ما گفته شده کمک می‌کند تا وضعیت یک مسافر را در آن مرحله سختی که قرار گرفته است، در آن یخبندان و ناامیدی نشان دهد و با تصاویر ما را جلو ببرد. می‌خواهد به ما بگوید که اگر یک مصرف‌کننده مسیر را درست برود؛ اگر صبر و پشتکار داشته باشد می‌تواند به‌راحتی از این مسیر پرپیچ‌وخم عبور کند و تا آخر برود. تا کجا برسد؟ آخرین تصویر کتاب، تصویر اسکی‌بازی است که نماد رهایی مسافرها و همسفرهایی است که در آخر سفر به حال خوش می‌رسند؛ همان درمان واقعی که آقای مهندس همیشه از آن یاد می‌کنند. ایشان می‌فرمایند: «مصرف‌کننده اگر در انبارهای هروئین و مواد مخدر باشد، دیگر هیچ نیازی به مصرف ندارد» و این پیام رهایی در کنگره۶۰ است.

کتاب مطالب زیادی دارد که درباره آن صحبت کردم. امروز مراسم شال هم داریم و بهتر است جلسه را خیلی طولانی نکنیم. اگر بخواهم به عنوان حسن ختام درباره کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر بگویم این است که این کتاب در اصل می‌خواهد یک مسیر را به ما نشان بدهد، این‌که احیای یک انسان همین‌طوری ناگهانی و یک‌شبه اتفاق نمی‌افتد؛ بلکه مرحله‌به‌مرحله رخ می‌دهد. اگر به تصاویر کتاب هم دقت کرده باشید؛ دقیقاً گویای همین است، آنجایی که یک درخت پوسیده را نشان می‌دهد که درونش پر از موریانه است؛ اما آرام‌آرام از کنارش یک جوانه بیرون می‌زند، بالا می‌آید و بعد از مراقبت و محافظت از آن تبدیل به درختی تنومند می‌شود. همه ما در کنگره همان جوانه‌ای هستیم که قرار است رشد کنیم، آموزش بگیریم و به یک درخت تنومند تبدیل شویم.

در کنگره تفاوتی ندارد که ما در چه جایگاهی قرار داریم؛ اگر یک سفر اولی یا سفر دومی هستیم یا یک خدمتگزار، ایجنت یا مرزبان باید بدانیم تنها بندی که ما را به کنگره وصل کرده، بند آموزش است و نباید این مسئله را فراموش کنیم. کنگره جایی بود که ما را از تاریکی و ظلمت نجات داد. حالا که آمده‌ایم اینجا و چشممان به نور باز و روشن شده است فراموش نکنیم آنچه توانست باعث ثبات و پایداری ما در کنگره شود حرمت‌ها بود و به حال خوش برسیم؛ پس نباید فکر کنیم رعایت حرمت‌ها فقط برای دیگران است و برای ما نیست یا این‌که چون به سفر دوم و به حال خوش رسیده‌ایم، دیگر نیازی به آن نداریم.

رعایت حریم کنگره در اصل همان گرمی عشقی است که ما در سفر اول گرفتیم و باید از آن محافظت کنیم و آن را به افراد تازه‌وارد هم بدهیم. پس خوب است حتماً حواسمان به این قضیه باشد. کنگره مثل یک کشتی است که همه اعضاء در آن قرار گرفته‌اند پس همه باید تابع قوانین آن باشند و هر کس بخواهد به اختیار خود کاری انجام دهد و قوانین را زیر پا بگذارد مانند این است که با ایجاد سوراخ در کف کشتی باعث غرق شدن خود و دیگران می‌شود. این مطلب اهمیت بسیاری دارد. ان‌شاءالله بتوانیم در این فرصتی که در اختیارمان گذاشته شده است مسیر نور را ادامه بدهیم و به آرامش برسیم.

مرزبان کشیک: همسفر ملیحه
تایپیست: همسفر فاطمه (ا)
عکاس: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر مهتاب (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر فهیمه رهجوی راهنما همسفر مهتاب (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی خمین