راه رسیدن از یک جهان تاریک و لم‌یزرع فقط از طریق کنگره است

هفتمین جلسه از دوره‌ی چهاردهم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی دلیجان، با استادی راهنمامسافر احمد، نگهبانی مسافر جمشید، و دبیری مسافر ابراهیم، با دستور جلسه" کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر و تصاویر آن"شنبه 23 خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

سخنان استاد:
خیلی خوشحالم که امروز در خدمت شما دوستان عزیز هستم در نمایندگی دلیجان. خدا را از این بابت سپاسگزارم و تشکر می‌کنم از آقای مهندس و خانواده محترمشان و امیدوارم که بتوانم قدردان این موقعیت باشم و این فرصتی را که در کنگره ۶۰ دارم، بدانم و بتوانم به نحو احسن از این لحظات و از این آموزش‌ها و از این حس‌های خوبی که در کنگره وجود دارد استفاده بکنم، برای شناخت خودم و برای اصلاح تفکرات خودم و در نتیجه بتوانم به آرامش و آسایش خوبی برسم.بودن در کنگره این امکان را برای تک‌تک ما فراهم می‌کند، به شرطی که در کنگره باشیم و از آموزش‌های کنگره ۶۰ استفاده بکنیم و آن‌ها را بتوانیم به‌صورت ذره‌ذره و تدریجی در زندگی استفاده بکنیم.خدا قوت می‌گویم خدمت ایجنت و مرزبان‌ها در قسمت همسفران و در قسمت مسافران و همین‌طور خدا قوت هم می‌گویم به راهنمایان عزیز در هر دو قسمت.

متأسفانه یا خوشبختانه از روز الست تا به امروز هیچ کتابی و هیچ منبعی و هیچ روشی برای درمان اعتیاد پیدا نشده. حالا به چه دلیل، خدا خودش می‌داند. انسان‌های زیادی به خاطر ندانستن، در جهان اعتیاد از بین رفتند و خیلی خیلی از خانواده‌ها از بین رفتند و دچار آسیب شدند و اتفاقات خیلی سختی برای انسان افتاد، به خاطر ندانستن اصلاً که اعتیاد چیست، که حالا بخواهد روش درمانش هم مشخص باشد.کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر اولین و آخرین کتاب و منبعی است که اعتیاد را کامل، دقیق و علمی به انسان‌ها معرفی می‌کند و آموزش می‌دهد و راه و روش درمان اعتیاد را هم به‌صورت کاملاً علمی و دقیق و به‌طور واقعی نشان می‌دهد.

قطعاً در آینده تمام دانشگاه‌های دنیا منبع اصلی‌شان کتاب ۶۰ درجه خواهد شد. چون حالا من چند ترمی هم در دانشگاه خوانده‌ام، هیچ اطلاعاتی در مورد اعتیاد نیست؛ خیلی ضعیف، خیلی ضعیف، در حد فقط تعریف. اصلاً هیچ چیزی نیست. راه و روشی برای اعتیاد وجود ندارد. اصلاً خود اعتیاد هم شناخته‌شده نیست. بیشتر اعتیاد را یک بیماری روانی می‌دانند و چون روان، جهان روان‌شناسی و روان‌پزشکی، چون در دسترس و پنهان است، نمی‌بیند و نمی‌شناسد و خیلی هم اعتقادی ندارد، به خاطر همین لاینحل است.

می‌گویند اعتیاد درمان ندارد؛ اعتیاد یک بیماری مرموز، لاعلاج و پیش‌رونده است و تمام سعی و تلاششان بر این است که فقط اعتیاد را در یک نقطه نگه دارند. همین. درمانی در آن نمی‌بینند.کتاب ۶۰ درجه چند بخش دارد. یک بخشش این است که خود آقای مهندس تجربیاتی را که در ترک اعتیاد و در دوران اعتیاد داشته‌اند، نوشته‌اند و آن روش DST را که شروع کردند و اجرا کردند و آن جداولی که نوشته شده.یک بخشش صحبت‌های اساتید آقای مهندس است که در کتاب ۶۰ درجه مطرح شده. یک بخش هم تصاویر کتاب ۶۰ درجه است که حالا روی دیوار تصاویر را می‌بینید؛ تصاویر درون یک انسان را که در حال مصرف اعتیاد و مواد است و در حال درمان هست، کاملاً نشان می‌دهد که حالا راهنماها در لژیون‌ها این‌ها را کاملاً شرح می‌دهند.

و یک شرایط حال انسانی. اما تصاویر، جالبش این است که هم برای انسان مصرف‌کننده است، هم برای انسانی که اصلاً مصرف‌کننده هم نیست ولی شرایط نابسامانی دارد؛ یعنی از نظر درونی به بیماری‌هایی گرفتار است. حالا چه در قسمت مسافران و چه در قسمت همسفران، می‌تواند با دیدن تصاویر، آن درون را ببیند و یک مقداری با درون آشنا بشود و بتواند راهش را پیدا بکند به سمت روزهای روشنایی و نور.یکی از آن تصاویر که حالا در اول کتاب ۶۰ درجه هست، درون و برون انسان را نشان می‌دهد که می‌تواند هم یک درون خشک، لم‌یزرع، تاریک و تلخ باشد و نقطه مقابلش می‌تواند یک درون خیلی خوش‌آب‌وهوا و سرسبز و خرم باشد. یعنی انسان‌ها را، درونش را، برونش را، به دو بخش تقسیم کرده.

راه رسیدن از یک جهان تاریک و تلخ و خشک و لم‌یزرع فقط از طریق کنگره است، بدون تعصب. یعنی اگر بدون تعصب به این مسئله نگاه بکنیم، می‌شود گفت کتاب ۶۰ درجه و دانش کنگره ۶۰ می‌تواند درون انسان را از یک حالت تلخ و تاریک و اعتیاد به یک سمت حال خوب، آرامش و آسایش و تعادل سوق بدهد و به حال خوش برساند.همه علم کنگره ۶۰ این است که ما بتوانیم یک لیوان آب بخوریم، این آب از گلویمان با حال خوب پایین برود؛ یا یک لیوان چای را کنار همسفرمان، کنار خانواده‌مان بخوریم و با دل خوش پایین برود. به نظر من این کار، خیلی کار ارزشمند و گران‌بها و گران‌سنگی است؛ ولی زحمت دارد، نیاز به تلاش دارد، نیاز به صبر و تفکر دارد که در کنگره می‌توانیم با تلاش، با صبر و تفکر به حال خوب و آرامش برسیم.دیگر بیشتر از این صحبت نمی‌کنم. از اینکه به صحبت من گوش کردید، از همه شما عزیزان سپاسگزارم، خیلی ممنونم.

                                                                                           اهدای لوح تقدیر به مشارکت کنندگان درلژیون سردار

دگان در 

عکس  : مسافر حسین- لژیون چهارم
تایپ  و ارسال خبر:مسافر محمد لژیون یک
نمایندگی دلیجان