English Version
This Site Is Available In English

مصرف کننده را مار نگزیده است که سم زدایی کنیم

مصرف کننده را مار نگزیده است که سم زدایی کنیم

 

 

📄 مقاله سوم | آبان ماه ۱۳۸۱

سم‌زدایی، چالش‌ها و درمان‌ها

مهندس دژاکام • بنیانگذار متد DST کنگره ۶۰
خلاصه‌نویس: همسفر مجید | تایپ، طراحی و ارسال: همسفر رضا
📖 از سری مقالات علمی درمان اعتیاد

مصرف کنندگان را مار نگزیده است که آنها را سم زدایی می‌کنیم، من مهندس الکتریک و یک محقق در رشته الکتروتکنیک بودم.

مهندس دژاکام: من خود اعتیاد هستم، من خود مواد مخدر هستم، من خود کتاب اعتیاد هستم، من ویروس اعتیاد هستم، من بیمارم، من درد هستم و درمان هستم. من ۱۷ سال مصرف کننده حرفه‌ای بوده‌ام و اکنون قریب ۵ سال است که از اعتیاد آزاد هستم (لازم به ذکر است امروز آقای مهندس قریب ۳۰ سال است از اعتیاد رهایی یافته‌اند). من خودم، خودم را برای شما تعریف می‌کنم؛ نقاط ضعف و قدرتم را بیان می‌کنم و برای شما می‌گویم درد چیست و درمان چیست! علمی که تجربه شده باشد، سندی بدون نقص است.

تجربیاتم را در کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» منتشر نموده‌ام. اکثر نقاط کور درمان اعتیاد در این کتاب شکافته شده است و چگونگی ابداع روش جدید درمان اعتیاد در آن به نگارش در آمده است. درمان تدریجی به عنوان بهترین، کم خطرترین و پر بازده‌ترین روش در درمان اعتیاد اعلام می‌گردد.

۱۴ اصل اساسی در مورد صورت مسئله اعتیاد و روش‌های درمان آن را مطرح می‌نمایم تا در آینده به کمک دانشمندان عزیز تکمیل گردد:

۱۴ اصل اساسی در درمان اعتیاد

  1. مواد مخدر: هر ماده‌ای که بتواند انسان را از حالت تعادل طبیعی خارج نماید، ماده مخدر محسوب می‌شود. چنین موادی می‌توانند از سد خونی مغز عبور نموده و جایگزین مواد طبیعی بدن گردند و در سیستم ایکس اختلال ایجاد نمایند.
  2. مصرف کننده کیست؟ چنانچه شخص سالمی، حداقل ۱۰ ماه به طور پیوسته (درست به اندازه طول زمان لازم برای درمان اعتیاد) از مواد مخدر استفاده نماید، تبدیل به مصرف کننده مواد (بیمار اعتیاد) می‌شود.
  3. جایگزینی: اعتیاد مسمومیت مزمن نیست، اعتیاد جایگزینی مزمن است، چون مواد مخدر خارجی جایگزین مواد مخدر داخل بدن و یا جسم می‌گردد. مفهوم سم کاملاً نسبی است؛ آنچنانکه یک ماده مخدر می‌تواند برای یک شخص در حکم دارو و برای شخص دیگر مهلک و خطرناک باشد.
  4. روان: مصرف کننده بیمار است، اما الزاماً و ذاتاً بیمار روانی نیست. همانطور که انسان مست بیمار روانی نیست، حرکات نامعقول او نشان از اثرات الکل است و همینطور اختلالات رفتاری فرد مصرف کننده در اثر مصرف یا عدم مصرف مواد مخدر می‌باشد.
  5. زمان: طول درمان اعتیاد در اکثر مواد مخدر مثل تریاک، هروئین، الکل و داروها در قسمت جسم یا راه اندازی سیستم‌های تولید کننده مواد شبه افیونی بدن، حدوداً ۱۱ ماه است.
  6. بهترین دارو: بهترین و کامل‌ترین دارو برای درمان هر گونه اعتیاد، همان مواد مخدر مصرفی فرد مصرف کننده است که در طول زمان طبق محاسبات دقیق میزان مصرف آن را کاهش می‌دهیم تا به موازات کاهش مصرف مواد مخدر، سیستم‌های از کار افتاده جسم فرصت بازسازی خود را داشته باشند (امروز بهترین داروی درمان هر نوع اعتیاد، شربت تریاک یا اوتی می‌باشد).
  7. عکس العمل‌های جسم: به تعادل رسیدن عکس العمل‌های پنهان اعتیاد، بار اصلی درمان را در بیماری اعتیاد بر عهده دارد که تا کنون به طور خاص، توجهی به آن نشده است. به تعادل رسیدن عکس العمل‌های پنهان، نشانه درمان بیماری اعتیاد است.
  8. سم‌زدایی: قطع سریع مواد مخدر یا سم‌زدایی باعث ایجاد شوک مخرب در فرد مصرف کننده می‌شود.
  9. داروهای روانی یا روان‌گردان (شیمیایی): برای درمان اعتیاد بایستی فقط از داروهای استاندارد درمان اعتیاد استفاده شود و استفاده از داروهایی که مربوط به بیماران روانی می‌باشد، فرایند درمان را به تعویق می‌اندازد.
  10. گروه‌بندی مصرف کنندگان:
    • الف) نامزدهای اعتیاد یا مصرف کنندگان تفریحی
    • ب) مصرف کنندگان دوستدار اعتیاد که شایسته است مهار گردند
    • ج) مصرف کنندگان خواستار رهایی
  11. روش‌های کلی ترک و درمان اعتیاد: درمان اعتیاد براساس متد DST، پله‌های کاهش ۲۱ روز براساس ضریب ۰.۸ محاسبه گردد. روش‌های متداول:
    • الف) ترک سقوط آزاد
    • ب) ترک شبه سقوط آزاد
    • ج) ترک سنتی با استفاده از مواد مخدر مصرفی و کاهش آن در مدت کوتاه حدوداً ۲۰ روز
    • د) روش درمان تدریجی یا پله‌ای (DST)؛ طول درمان ۱۱ ماه، روش ابداعی مهندس دژاکام
  12. تعادل: پس از ترک اعتیاد، بازگشت به اعتیاد در اثر عدم تعادل جسم آنها می‌باشد و در اثر عدم تعادل در جهان‌بینی می‌باشد که باید در طول درمان بر روی تفکر و جهان‌بینی یا نگرش فرد مصرف کننده کار شود.
  13. آگاهی: بزرگترین اصل در پیشگیری، مهار و درمان اعتیاد، آگاهی است.
  14. تخصص: هیچ فرد یا پزشک، روانپزشک و یا روانشناسی که اعتیاد را به صورت تخصصی نخوانده و کارآموزی نکرده است، نمی‌تواند و نباید مصرف کنندگان را درمان نماید، چون هر مصرف کننده الزاماً بیمار روانی نیست.

 

 

 

 

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .