یکی از اهداف کنگره، رساندن افراد به تعادل است

یازدهمین جلسه از دوره‌ بیست و سوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی گنجعلی‌خان کرمان،با استادی مسافر اسماعیل، نگهبانی مسافر علی و دبیری مسافر رضا با دستور جلسه"آداب و معاشرت ،ادب و بی ادبی، تعادل و بی‌تعادلی"سه‌شنبه ۱۹خرداد ماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

 سخنان استاد:

سلام دوستان اسماعیل هستم مسافر. 

در ابتدا از جناب مهندس تشکر می‌کنم که این بستر را با زحمات فراوان فراهم کردند تا من، اسماعیل، و امثال من بتوانیم اینجا حضور یابیم و به حال خوب دست یابیم. همچنین از راهنمای خوبم، آقای حسام، سپاسگزارم که با تلاش‌های خود، مرا به درمان کامل رساندند. همچنین از راهنمای تازه‌واردینم، آقای عمار، نیز تشکر می‌کنم.

در مورد دستور جلسه «ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی»، همان‌طور که از عنوان دستور جلسه مشخص است، مسأله‌ای است که ما با آن سر و کار داریم و یکی از کاربردی‌ترین دستور جلسات است. در اینجا ما شخصیت و آن جوهره وجودی که شیره وجود ماست را به زبان می‌آوریم و در جامعه نشان می‌دهیم. آداب، همان ادب است. ما در طول روز شاید اصلاً مواد مصرف نکنیم، که اکنون مدت زیادی است که مصرف نکرده‌ایم؛ اما آداب معاشرت، نوع برخورد ما در جامعه، همان آموزش‌هایی است که در کنگره فرا گرفتیم.

مجموع رفتارهای ما در جامعه در هر بخشی آداب نامیده می‌شود و مجموع آداب را ادب می‌گویند. ادب چیزی است که ما از خود نشان می‌دهیم؛ رفتارهای اخلاقی، گفتاری، شنیداری، برخورد ما و حتی نگاه کردن ما در جامعه، همه ادب محسوب می‌شوند.

نگاه ما به دیگران یا نگاه نکردن ما به آن‌ها نیز ادب است. برخی فکر می‌کنند ادب تنها در رفتار و گفتار خلاصه می‌شود، اما چنین نیست. آداب معاشرت و ادب در تمامی شئون زندگی ما و در هر مکانی که حضور می‌یابیم، مصداق دارد.

حتی دوری از برخی ضد ارزش‌ها نیز ادب محسوب می‌شود؛ رعایت برخی ارزش‌ها نیز ادب است. آقای مهندس می‌فرمایند که تشکر کردن و وقت‌شناسی ادب محسوب می‌شود. کسی که وقت‌شناس نیست، ادب ندارد. زمانی که با کسی قرار می‌گذاریم، باید در زمان مشخص آنجا حضور داشته باشیم؛ در غیر این صورت، بی‌ادبی است.

وقتی از کسی که باید از او تشکر کنیم، بی‌تفاوت عبور می‌کنیم، این نیز بی‌ادبی است.

رفتار ما در تمامی سطوح و نسبت به تمامی افراد، در هر مکانی، یک حکم خاص دارد. ما با استاد خود به شکلی رفتار می‌کنیم و با شاگرد او به شکل دیگری. در خانواده، رفتار با پدر و مادر و رفتار پدر و مادر با فرزندان، هر یک جایگاه مخصوص خود را دارند.

در جامعه، وقتی با کسی تصادف می‌کنیم، نوع رفتار ما نشانه شخصیت ماست.

در بحث تعادل و بی‌تعادلی، بسیاری از این رفتارها را می‌دانیم، اما گاهی اوقات در تعادل نیستیم و بر اثر مصرف مواد، رفتاری که باید داشته باشیم را نداریم.

در کنگره، همان‌طور که همه می‌دانیم، بر تعادل بسیار تأکید شده است و یکی از اهداف کنگره، رساندن افراد به تعادل است؛ زیرا بسیاری از چیزهایی را که می‌دانیم و آموزش گرفته‌ایم، اگر در تعادل نباشیم، رعایت نخواهیم کرد.

ما باید بدانیم در هر جایی چگونه رفتار کنیم. زمانی که وارد اداره یا مجموعه‌ای خاص می‌شویم، باید آموزش دیده باشیم که هر مکان، رفتار مخصوص به خود را می‌طلبد. وقتی به کنگره می‌آییم، آداب و رفتار مخصوص به خود را دارد. زمانی که در لژیون حضور داریم، باید به شکلی رفتار کنیم و هنگامی که بیرون از کنگره هستیم نیز باید با رفتار مناسب و رعایت ادب عمل کنیم.

باید بدانیم با مردم چگونه رفتار کنیم. زمانی که با یک خانم صحبت می‌کنیم، نباید از افعال مفرد استفاده کنیم و بهتر است از افعال جمع استفاده شود؛ زیرا محترمانه‌تر است.

ما حق نداریم با هر فردی خودمانی رفتار کنیم یا به اصطلاح چاله‌میدانی صحبت کنیم؛ به‌ویژه اکنون که کنگره‌ای هستیم.

حداقل خانواده ما یا حلقه نزدیکان ما می‌دانند که کنگره‌ای هستیم؛ بنابراین باید به گونه‌ای رفتار کنیم که نشانه شخصیت یک کنگره‌ای باشد.

من همیشه گفته‌ام که بهترین تشکر ما می‌تواند این باشد که آموزش‌هایی را که در کنگره فرا گرفته‌ایم، در بیرون از کنگره ارائه دهیم. اگر ما، برای مثال، ده ماه در لژیون حضور داشته‌ایم و راهنما در تمام این مدت با ما کار کرده، تذکرات لازم را داده و هر روز که به کنگره می‌آییم دو بار حرمت کنگره خوانده می‌شود و قوانین کنگره تکرار می‌شود، همه این‌ها برای آموزش ماست.

همه ما می‌دانیم که مهم، رعایت کردن است. ممکن است رعایت کردن چندان ساده نباشد، اما با تلاش، کوشش و حفظ تعادل، می‌توانیم بهترین سفیران کنگره باشیم.

البته این‌گونه نیست که قبلاً رعایت نمی‌کردیم؛ اما اکنون باید به شکلی ویژه‌تر رعایت کنیم تا اطرافیان تغییر را در وجود ما مشاهده کنند. وگرنه چه کسی است که نداند صحبت کردن مودبانه و غیرمودبانه چگونه است؟ چه کسی است که نداند در هر مکان باید متناسب با همان فضا رفتار کرد؟ چه کسی است که نداند در مراسم عروسی چگونه باید رفتار کرد و در مراسم عزاداری چگونه؟

رعایت این موارد همواره مستلزم پذیرش برخی محدودیت‌هاست. چه کسی است که نداند وقتی به مراسمی می‌رود، نباید با لباس نامرتب و اتونشده در آن حاضر شود؟

زمانی که در تعادل نباشیم، همانند دوران مصرف، این مسائل را رعایت نمی‌کنیم؛ اما اکنون رعایت همین آداب است که نشان می‌دهد ما یک انسان کنگره‌ای، با شخصیت و محترم در جامعه هستیم.

ان‌شاءالله بتوانیم در جامعه، خانواده و کنگره، با رعایت این آداب، بهترین سفیران برای کنگره باشیم.

ممنونم که به صحبت‌های من گوش کردید.

تایپ و ویرایش:مسافر حسن لژیون پنجم

عکس و ارسال:مرزبان خبری مسافر مجید