در جهانبینی کنگره۶۰، انسان مصرفکننده همچون مخزنی بسته و راکد از آلودگیها پنداشته میشود. این ناپاکیها تنها محدود به موادمخدر نیستند؛ بلکه مجموعهای از احساسات، افکار و الگوهای رفتاری ناسالم هستند که در طول سالیان متمادی انباشته شدهاند. فاضلاب استعاره از رنجهای زندگی است که شامل خاطرات تلخ سرکوبشده، شکستها، فقدانها، خشم و کینههای انباشته شده، کدورت نسبت به خانواده، جامعه و خویشتن، احساس گناه و شرم، خطاهای دوران مصرف، ناامیدی، پوچی، باور به عدم تغییر، هوسهای اعتیادی و میل شدید و مهارنشدنی به مصرف است. جوشان بودن یعنی این فاضلاب راکد نیست؛ بلکه پیوسته در حال تخمیر و واکنش است؛ همچون مردابی که گازهای سمی از آن متصاعد میشود.
علائم این فاضلاب جوشان در رفتار فرد شامل بیقراری و اضطراب مداوم، پرخاشگریهای ناگهانی و نامتناسب، نوسانات شدید خلقی، احساس ناامنی و بیپناهی، هوسهای ناگهانی مصرف و ناتوانی در اتخاذ تصمیمات منطقی است. این استعاره از سه جهت اهمیت بنیادین دارد:
۱) ریشههای اصلی مشکل را نمایان میسازد؛ زیرا کنگره اعتیاد را فراتر از ضعف اراده و نتیجه یک ذهن که فاقد راه تخلیه درست است، میداند.
۲) با زدودن تقصیر و تقبیح، تأکید میکند که اگرچه فرد در وضعیت کنونی مقصر نیست؛ اما مسئولیت تام تخلیه و تصفیه آن با او است.
۳) مسیر درمان را با ترسیم لوله تخلیه (متد DST)، تصفیهخانه (وادیها و جلسات) و متخصص لولهکشی (راهنما) روشن میسازد.
فرآیند تخلیه و تصفیه طی گام نخست با سکوت اختیاری، نگارش وادیها و گفتگو با راهنما برای رهایی از فشار صورت میپذیرد. در گام دوم با شناخت الگوهای ذهنی نادرست، پرورش صبر، صداقت، تعهد و کنترل هوس از طریق سفر DST، تصفیه انجام میشود. در گام نهایی، فرد به آب زلال یعنی آرامش درونی، مدیریت احساسات و تبدیل شدن به عضو مفید برای خانواده و جامعه دست مییابد. در مفاهیم کنگره۶۰ مسافر کسی است که درون این فاضلاب قرار داشته و در پی خروج است.
راهنما کسی است که از این ورطه رهایی یافته و مسیر را میشناسد. وادیها نقشه این راه، متد DST لوله اصلی تخلیه و سفرها مراحل پیمودن مسیر از تاریکی به روشنایی هستند. بهعنوان مثال، لیوان آب کثیفی را تصور کنید که پیوسته آلودگیهای بیشتری به آن افزوده و در آن بسته میشود. بدیهی است که پس از مدتی، آب متعفن شده و گاز تولید میکند؛ حتی اگر آب تازه به آن افزوده شود تا زمانی که لجنهای تهنشین شده تخلیه نگردند، آب همواره زهرآلود باقی خواهد ماند. درمان واقعی، تخلیه کامل لیوان و جداسازی تدریجی لجنها و جایگزینی آرام آب زلال است.
منبع: سیدی فاضلابهای جوشان
نویسنده: همسفر نگین رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون ششم)
رابط خبری: همسفر نازیلا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون ششم)
ویرایش: همسفر آسیه دبیر دوم سایت
ارسال: همسفر رخساره (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی تختجمشید شیراز
- تعداد بازدید از این مطلب :
11