در سیدی خواست آقای مهندس دژاکام میفرمایند: «نداشتههای ما بیش از داشتههایمان است.» ما نسبت به بسیاری از ابعاد بدن خویش بیاطلاعیم؛ چنانکه رشد انگشتان دست ما دو برابر انگشتان پاهایمان است. ما خواهان بسیاری از چیزها هستیم؛ اما از آنها آگاهی نداریم؛ چون خواستههای انسان، دارای صور آشکار و صور پنهان است. مجهولات بسیاری در جهان هستی هنوز ناشناخته ماندهاند، برای مثال هر سلول بدن مانند شهری بسیار پیچیده است و میلیاردها سلول حساب شده در مغز وجود دارد که ما از بسیاری از عملکردهای آن بیخبریم.
در صور پنهان، ما چیزی نمیبینیم و لمس نمیکنیم و تنها اطلاعاتی که در اختیار داریم، برگرفته از آموزههای ادیان الهی یا نظریات فیلسوفان است. خلقت، تشکیلاتی است که در آن همه چیز با نهایت دقت در جایگاه خویش قرار دارد. اگرچه سخن از خداوند بسیار به میان میآید؛ اما حقیقت و اندازه وجودی او بر ما پوشیده است. نیروهایی تحت فرمان خداوند وجود دارند که امور هستی را اجرا میکنند؛ همانگونه که ما در زمین سیستم را اداره میکنیم، در آسمانها نیز الگویی مشابه حاکم است.
کنگره۶۰ الگویی از ید واحده است. راهنمایان و رهجوها در حالی کنار هم قرار میگیرند که پیش از آن هیچ پیوند خانوادگی یا دوستی نداشتهاند و بر اساس یاریرسانی به یکدیگر در کنار هم فعالیت میکنند. موضوعی که همواره مورد بحث بوده، رابطه میان خواست، تقدیر و فرمان الهی است که زندگی انسانها تابع این سه پارامتر است. خواست ما برخاسته از تفکرات ما است و آنچه در زندگی نقش اصلی را ایفا میکند، همین خواست است. بهعنوان مثال اگر بخواهیم مواد مصرف کنیم (هروئین، شیشه، الکل و ... ) آن مواد را پیدا کرده و مصرف میکنیم یا اگر خواست ما مصرف نکردن باشد آن را مصرف نمیکنیم.
ما در زندگی نه با تقدیر کار داریم و نه با فرمان الهی زیرا فرمان الهی تنها برای افراد خاص صادر میشود. در مراتب انسانی، برخی انسان هستند و برخی دیگر در جایگاه چهارپایان قرار دارند؛ بنابراین فرمان الهی ویژگیهای خاص خود را دارد. تقدیر همچون تیری است که از کمان رها شده و به هدف میخورد. ما توانایی تشخیص آن را نداریم و تقدیر در واقع همان نامه پیشین است.
هر کجا که هستیم بر اساس حکمت الهی، بهترین جایگاه برای ما است و همه چیز جهت آزمایش، سازندگی ما و زندگی بهتر است. این مرحله از تکامل با ضربات، مشکلات و افتوخیزهای شدید همراه است. ما در تقدیر و فرمان الهی هیچ دخالتی نداریم؛ آنچه برای ما ارزشمند است، همان خواست و اختیار ما است. ما تا زمانی که پرونده پیش از تولد را نگشاییم، نمیتوانیم نظری قطعی دهیم؛ زیرا انسان دائماً در حال تغییر است و این مطلب خود را در گذر زمان نمایان میکند. برای نمونه، یک حرکت نادرست ممکن است تخریبی در تمام عمر ما ایجاد نماید.
منبع: سیدی خواست
نویسنده: همسفر نازنین رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون ششم)
رابط خبری: همسفر نازیلا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون ششم)
ویرایش: همسفر آسیه دبیر دوم سایت
ارسال: همسفر رخساره (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی تخت جمشید شیراز
- تعداد بازدید از این مطلب :
25