تعادل یعنی پایداری و عدالت

درمان فوق ترک و تعادل فوق درمان است و در اعتیاد ما به درمان می‌رسیم. تعادل یعنی پایداری، عدالت هم از ریشه همین لغت برداشته شده است. مشکلی که بشر امروزه دارد این است که ذره‌ذره از تعادل خارح شده است و دیگر آن آرامش و متانت را ندارند. بی‌تعادلی فقط مختص به مصرف‌کنندگان نیست؛ بلکه خیلی از انسان‌ها هستند که ثروتمند و تحصیلات بالایی دارند؛ اما بی‌تعادل هستند. کسی که تعادل ندارد، باعث رنج و عذاب دیگران می‌شود. موضوع آداب معاشرت به تعادل و بی‌تعادلی برمی‌گردد و کسی که بی‌ادب است؛ یعنی تعادل ندارد. ادب و آداب یعنی روش و هرچیزی دارای یک آداب است، مجموعه آداب را به‌عنوان ادب اطلاق می‌کنیم. وقتی از مرحله حیوانی وارد مرحله انسانی می‌شویم، در مرحله انسانی هیچ‌چیزی وجود ندارد که روش و متد نداشته باشد؛ مثل غذا خوردن که مهم است چه غذایی؟ به چه میزان و چه ساعتی می‌خوریم؟  اگر کسی مهمان ما هست؛ باید زودتر از مهمان غذا را بکشیم و دیر‌تر از او دست از غذا خوردن  بکشیم، سخن گفتن هم آداب خود را دارد و ما باید متوجه این موضوع باشیم که کجا چه حرفی را می‌زنیم، انسان باید روی سخن خودش کنترل داشته باشد.

مراجعه به ادار‌‌ه‌ها هم شرایط خاص خودش را دارد و اگر ما این شرایط را رعایت نکنیم؛ قطعاً در کارمان به مشکل می‌خوریم، ماشین سواری و راه رفتن و … هم آداب و روش خود را دارد. سخن گفتن با خانم‌ها و آقایان آداب و روش خود را دارد و آقایان نمی‌توانند خانم‌ها را مفرد خطاب کنند و همین‌طور برعکس خانم‌ها هم نباید آقایان را مفرد خطاب کنند. اصولاً انسان نمی‌تواند با همه یک جور صحبت کند. آداب و بی‌ادبی روی فیزیولوژی انسان اثر می‌گذارد  و کسی که دروغ می‌گوید آدم بی‌ادبی است؛ زیرا دروغ عدم تعادل است، انسانی که غیبت، سخن چینی و یا در امور دیگران تجسس می‌کند، انسان بی‌ادبی است. نکته بعدی این است که هرانسانی برای خود یک حریم دارد؛ حتی یک بچه پنج ساله تا یک انسان نود ساله هم برای خودشان حریم دارند و آن حریم باید توسط دیگران محترم شمرده شود. پدر، مادر، زن و یا شوهر و … نباید باعث شکسته شدن این حریم ‌شوند و یکی از این حریم‌ها این است که نباید دست در جیب یکدیگر کرد، موبایل یکدیگر را نباید چک کرد؛ زیرا شکستن حریم دیگران  از بی‌ادبی است.

ما باید خیلی از مسائل را به فرزندان خود یاد بدهیم و باید حریم یکدیگر را محترم بشماریم. اصولاً وقتی از حال و روز فرزند و یا همسر خود خبر نداریم، دست به تجسس می‌زنیم و به جای این‌کار بهتر است ما با فرزند و همسر بیشتر وقت بگذارنیم، غذا بخوریم، باهم صحبت کنیم و یا باهم فیلم ببینیم. یکی از بی‌ادبانه‌ترین کارها وقت‌نشناسی است، وقت‌شناسی جزء ادب و وقت‌نشناسی جزء بزرگترین بی‌ادبی‌ها است، کنگره درمورد موضوع وقت شناسی همه این‌ کارها را انجام‌داده است. راهنما شدن یک قانون، مقرارت و حریم‌هایی دارد و راهنما باید بداند، چه کارهایی را انجام بدهد و چه کارهایی را انجام ندهد و نظم را یاد بدهد. اگر انسانی بدی می‌کند به دانایی و آگاهی نرسیده است و انسانی که بداند بدی نمی‌کند. همه بدبختی بشر از جهل خودش است، هیچ‌انسانی بد نیست و اولین عنصری که انسان‌ها بدی می‌کنند، این است که خوبی را یاد نگرفتند؛ اگر بلد باشند بدی نمی‌کنند. انسانی که دانا و آگاه باشد، گناه نمی‌کند؛ انسانی گناه می‌کند که نادان و جاهل باشد و اگر انسانی به شما بدی می‌کند، بدانید که دلیل بارز آن عدم آگاهی و دانایی است.

منبع: آداب معاشرت و ادب و بی‌ادبی
نویسنده: راهنمای تازه‌واردین همسفر مهدیه (لژیون مرزبانی)
رابط خبری: راهنمای تازه‌واردین همسفر واله (لژیون مرزبانی)
ارسال: راهنمای‌ تازه‌واردین همسفر اکرم نگهبان سایت
همسفران نمایندگی اردستان