انسان ناآگاه

اگر فضای کنگره۶۰ امن، بسیار زیبا و قابل‌تحمل برای همه است، به این دلیل است که از هرگونه ضد ارزش به‌ دور است و بر اساس قوانین و حرمت‌ها پیش می‌رود. ادب و آداب یعنی روش و آیین، و هر چیزی دارای آدابی است؛ مجموع آداب را ادب می‌نامند.

«همنشین تو از تو به باید

تا تو را عقل و دین بیفزاید»

در اثر ناآگاهی و غوطه‌ور بودن در ضد ارزش‌ها، انسان از تعادل خارج می‌شود. ممکن است در اوایل ورود به کنگره، آدمی نامتعادل و به‌هم‌ریخته باشیم، اما وقتی در جمع و در کنار انسان‌های صالح و آموزش‌دیده قرار می‌گیریم و با آنان همنشین می‌شویم، ذره‌ذره تحت تأثیر القائات مثبت قرار می‌گیریم و در واقع، پندار، گفتار و کردار انسان، که شخصیت او را نشان می‌دهد ـ به‌مرور زمان با کاربردی کردن آموزش‌ها، تحت تأثیر قرار می‌گیرد و به آن تعادل و رهاییِ مدنظر می‌رسیم.

احیای یک انسان کاری بسیار سخت و دشوار است. در سیستم کنگره ۶۰، هدف فقط رهایی از مواد نیست؛ مهم این است که به انسانی آرام و متین تبدیل شویم. درمان، فراتر از ترک است و تعادل، فراتر از درمان. زمانی رهایی اتفاق می‌افتد که افکار، اندیشه و جهان‌بینی تغییر کند. این موضوع زمانی مشخص می‌شود که انسان در معرض آزمایش و شرایط خاص قرار بگیرد.

کسی که باادب است، تعادل دارد و کسی که بی‌ادب است، گویی تعادل ندارد. مجموعه آدابی که داریم، ادب ما را مشخص می‌کند؛ برای مثال، غذا خوردن به اندازه، سرِ ساعت غذا خوردن، وقت‌شناس بودن، گفتار درست و مسلط بودن بر سخن خود هنگام غذا خوردن و صحبت نکردن، همگی ادب شخص را نشان می‌دهد.

طبیعت برای انسان بسیار ارزشمند است و باعث زندگی و حیات بشر می‌شود. متأسفانه بسیاری از افراد این نکته را رعایت نمی‌کنند و به‌راحتی زباله خود را در خیابان و طبیعت رها می‌کنند. این عمل زشت، بی‌ادبی و بی‌تعادلی فرد را نشان می‌دهد. همچنین این مسئله بسیار مهم است که هر انسانی، چه کودک و چه بزرگسال، حریم خود را دارد و این حریم باید محترم شمرده شود. حتی اگر اعضای یک خانواده باشید، پدر و مادر و فرزندان هرکدام حریم خود را دارند و این موضوع نباید باعث شود که حریم‌ها شکسته شود.

انسان بد نداریم؛ بدی را کسی انجام می‌دهد که ناآگاه است. اگر انسان یاد بگیرد که خوبی، خوب است، بدی نخواهد کرد. جهان‌بینی‌ای که در کنگره می‌آموزیم، در واقع هنر زندگی کردن را به ما می‌آموزد تا بتوانیم درست زندگی کنیم و بگذاریم دیگران هم زندگی کنند.

نویسنده: همسفر زینب راهنمای (لژیون سوم)
عکاس: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون اول)
بارگزاری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دلیجان