ما در جایگاهی نیستیم که دیگران را قضاوت کنیم

جلسه هفتم دوره سی‌ و سوم کارگاه‌های آموزشی، خصوصی مسافران کنگره ۶۰ نمایندگی سهروردی اصفهان به استادی راهنما مسافر رسول، نگهبانی مسافر رضا و دبیری مسافر محمدرضا با دستور جلسه«آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» سه‌شنبه۱9خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

شاکر خداوند هستم که در این جایگاه قرار گرفتم و از نگهبان و دبیر جلسه تشکر می‌کنم. در مورد دستور جلسه «آداب و معاشرت»، آقای مهندس می‌فرمایند: آداب و معاشرت یعنی مسیری که ما برای رسیدن به یک هدف طی می‌کنیم. ایشان می‌فرمایند تمام افرادی که با آن‌ها برخورد می‌کنیم، آینه‌ی ما هستند.
همان‌گونه که دوست داریم دیگران با ما رفتار کنند، ما نیز باید با دیگران رفتار کنیم؛ زیرا بازتاب رفتار ما دوباره به خودمان برمی‌گردد. در مورد نظم، انضباط و احترام که در کنگره حرف اول را می‌زند، لازم است سر ساعت مشخص ورود و خروج داشته باشیم. آرامشی که در کنگره تجربه می‌کنیم، مدیون همین نظم و انضباط است.
حتی در مصرف دارو و درمان چاقی نیز باید زمان مشخصی را رعایت کنیم. بدن انسان بسیار هوشمند است و زمانی که مصرف دارو در ساعت معینی نباشد، تعادل بدن به هم می‌ریزد. برای مثال، اگر این هفته دارو را ساعت هشت مصرف کنید و روز دیگر ساعت نه، یا هر روز در زمان متفاوتی دارو بخورید، هفته آینده بدن در همان ساعت‌های نامنظم احساس نیاز می‌کند و در نتیجه خماری و به‌هم‌ریختگی به سراغ فرد می‌آید.
مسئله دیگر در مورد آداب و معاشرت، چهارچوبی است که کنگره تحت عنوان «حرمت کنگره» برای ما مشخص کرده است. کنگره مکانی مقدس و امن است؛ مقدس از آن جهت که در اینجا احیای انسانی انجام می‌شود. سپس این چهارچوب‌ها را مشخص می‌کند؛ از جمله دروغ گفتن، سرزنش کردن دیگران و قطع کردن صحبت یکدیگر.
دروغ گفتن در کنگره، به‌ویژه در سفر اول، بیش از هر کسی به خود فرد آسیب می‌زند. این موضوع را من در لژیون نیز مطرح کرده‌ام. همچنین سرزنش کردن دیگران همانند مانعی است که در آستین خودمان پنهان کرده‌ایم. اگر کسی را سرزنش کنیم، حتی با نگاه، نیشخند، یا ریز کردن چشم‌ها، در واقع خودمان را مورد قضاوت قرار داده‌ایم و این رفتار در نهایت به خودمان بازمی‌گردد.
برای مثال، ممکن است فردی را سرزنش کنیم، اما مدتی بعد همان اتفاق برای خودمان رخ دهد و حتی در شرایطی بدتر از او قرار بگیریم؛ زیرا ما در جایگاهی نیستیم که دیگران را سرزنش یا قضاوت کنیم. در کنگره هیچ‌کس کسی را سرزنش نمی‌کند. اگر راهنما گاهی تذکری می‌دهد یا مطلبی را بیان می‌کند، به دلیل جایگاهی است که به او واگذار شده است و همچنین اجازه‌ای که خود رهجو به راهنما می‌دهد تا در مسیر درمان و آموزش او را راهنمایی کند.
یکی دیگر از مواردی که در آداب و معاشرت به آن اشاره شده، قطع کردن صحبت دیگران است. به قول آقای مهندس، بعضی وقت‌ها این کار را خیلی هم زیبا جلوه می‌دهیم و می‌گوییم: «ببخشید، شکر در کلامت!» اما در هر صورت قطع کردن صحبت دیگران کار درستی نیست و باید اجازه دهیم افراد حرف خود را کامل بیان کنند.
مورد دیگر، استفاده از الفاظ ناشایست است که می‌تواند خرابی‌های زیادی به بار بیاورد. گاهی برخی افراد با یک قشر یا گروه خاص شوخی‌هایی می‌کنند، در حالی که همه ظرفیت پذیرش این شوخی‌ها را ندارند. حتی ممکن است یک نیشخند ساده باعث شود فرد مقابل احساس بدی پیدا کند و از کنگره فاصله بگیرد.
یادم هست دو نفر در لژیون مشغول خندیدن بودند. فردی که حال روحی مناسبی نداشت، از کنگره رفت. مدتی بعد او را دیدم و پرسیدم چرا رفتی و چه اتفاقی افتاد؟ گفت: «آن دو نفر نشسته بودند و به دندانی که من نداشتم می‌خندیدند.» همین برداشت باعث شده بود حالش خراب شود و از کنگره فاصله بگیرد.
به همین دلیل باید در رفتارها، گفتارها و حتی نگاه‌هایمان بسیار مراقب باشیم. می‌گویند تازه‌وارد مانند چینی بندزده است؛ بسیار حساس و آسیب‌پذیر. به همین خاطر توصیه می‌شود تازه‌واردان را برای دریافت آموزش‌های لازم به راهنمای تازه‌واردان ارجاع دهیم.
موضوع دیگری که در کنگره به آن تأکید می‌شود، مسائل مالی است. اگر شما مبلغی، حتی در حد پنجاه هزار تومان، به شخصی قرض بدهید، ممکن است او توان بازپرداخت آن را نداشته باشد یا از این بابت احساس خجالت کند و به تدریج از کنگره فاصله بگیرد. از طرف دیگر، ممکن است خود شما نیز انتظار بازگشت پول را داشته باشید و حس خوبی نداشته باشید.
حال اگر مبلغ بیشتر باشد، ممکن است فرد تصور کند که اینجا محلی برای مسائل مالی و قرض های شخصی شده است و همین موضوع باعث دور شدن او از کنگره شود. بدون اجازه، دادن و گرفتن شماره تلفن راهنما و برقراری هرگونه ارتباط خارج از کنگره، صددرصد افراد را به مشکل دچار می‌کند. هرکس این موارد را رعایت نکند، مطمئن باشید که با مشکل مواجه خواهد شد.
همچنین در کنگره نباید تصور کنیم هر کسی که لباس سفید پوشیده، یک قدیس است. باید دقت کنیم با چه کسانی رفت‌وآمد داریم و خارج از کنگره با چه افرادی ارتباط برقرار می‌کنیم. پیش‌تر برخی افراد در پاتوق‌ها به دنبال تازه‌واردان بودند تا برای خود مشتری پیدا کنند؛ بنابراین لازم است همواره هوشیار باشیم.
از سوی دیگر، بعضی افراد نیز از آن طرف بام می‌افتند؛ به این معنا که اگر رفتار نادرستی از کسی در کنگره ببینند، کل مجموعه را زیر سؤال می‌برند و از آن فاصله می‌گیرند. این هم نوعی برداشت نادرست است. من همیشه به رهجوهای خود می‌گفتم که همه افراد قدیس نیستند و هرکس طرز فکر و نگرش خاص خود را دارد. هیچ‌کس معصوم و بدون خطا نیست.
همان‌طور که آقای مهندس می‌فرمایند، همه «ممکن‌الخطا» هستند و هر انسانی ممکن است دچار اشتباه شود. بنابراین، ملاک ما نباید رفتار دیگران باشد. رعایت نکردن حرمت‌ها پیش از هر چیز به خود ما آسیب می‌زند و در مرحله بعد به دیگران نیز صدمه وارد می‌کند. اگر رفتار ناشایستی از ما سر بزند، نخستین کسی که از آن آسیب می‌بیند، خودمان هستیم.

گزارش تصویری برگزاری آزمون 

دیتاشو و ضبط صدا: مسافر رضا ل۵، مسافر امید ل۱
تایپ: مسافر وحید ل۱۵، مسافر محسن ل1، مسافر علی ل3
تنظیم و ارسال: مسافر مهدی ل۱