آداب معاشرت،تعادل بی تعادلی،ادب بی ادبی

سیزدهمین جلسه از دوره دهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره60، نمایندگی دامغان، با استادی مسافر حسین، نگــهبانی مسافر علی و دبیری مسافر محمد مهدی با دستور جلسه " آداب معاشرت،تعادل بی تعادلی،ادب بی ادبی" روز سه شنبه مورخ 1405/03/19 راس ساعت 17 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان حسین هستم یک مسافر.

آداب معاشرت یعنی عشق و احترام، قوانینی که می آموزد چگونه در جامعه حضور داشته باشیم و زندگی بکنیم، ادب راهی است که قوانین درستی را به ما نشان میدهد،عطری است که ما به خودمون میزنیم، هم خودمان و هم دیگران از آن بهره مند میشوند،لباس نویی است که هیچوقت کهنه نمیشود. مانند گوهر گرانبهاست که ارزشش را در رفتار ما نشان میدهد ادب و بی ادبی زبان درون است، به گفتار نیست،انسان مودب کسی است که خود را آراسته کند.ادب یعنی درک مرزها و احترام به جایگاه انسانیت. بی ادبی یعنی نداشتن کنترل،عدم مدیریت احساسات و هیجانات در موقعیت های مختلف ادب به سن و جایگاه و منصب نیست ادب به ز دولت مرد است. ادب از جهانینی و نگرش انسان نشات می گیرد. تعادل یعنی استحکام وپایداری هر ساختاری در مقابل فشارهای وارده.

بی تعادلی، بی ادبی یعنی از بین بردن ارزش ها و روابط دوستانه و از بین بردن آرامش و صلح.تعادل از خودگذشتگی نیست بلکه درست رفتار کردن است، تعادل به این معنا نیست که ما بیایم انقدر از خودمان گذشت کنیم که آسیب ببینیم و یا اینکه آنقدر خودبین و خودخواه وخودمحور باشیم که حقوق دیگران را زیرپا بگذاریم.ما باید آداب معاشرت را از حالت قانون خارج و به قلب خود وارد کنیم آن وقت دیگر وظیفه نیست و در واقع هم دلی است. در کنگره 60 آداب معاشرت نه تنها نشانه ادب بلکه بخشی از مسیر به تعادل رسیدن به روش Dst میباشد و دلیل برگشت نخوردن افراد به همین علت است. ارتباط جالبی بین مثلث آداب معاشرت با مثلث دانایی و مثلث اصلی که نماد کنگره است می باشد.

 وقتی من با آموزش به دانایی می رسم خودم رو خوب می شناسم، اینکه دارای ارزش هایی هستم که خداوند وقتی من را آفرید به خود احسنت گفت.وقتی خودم رو خوب شناختم و توانایی هایم رادرک کردم آن وقت خوب فکر می کنم، دیگر قضاوت عجولانه نمی کنم. اگر اشتباهی کردم جسارت عذرخواهی را دارم  در مقابل خواسته ام از دیگران از کلمات مناسب مانند لطفا استفاده میکنم. از اینکه خواسته خودم را انجام بدهم و خودم را نشان بدهم خوشحال نمیشوم.

 لژیون ها فقط یک جمع نیستند، جایی برای رشد هستند، در انجا رفتار ما معنا پیدا میکند در لژیون ها بیشتر از هر چیزی انسانیت معنا پیدا میکند.اینکه چقدر بلدیم به همدیگر احترام بگذاریم، صبور باشیم بدون کوچک کردن دیگران،خودمان را نشان بدهیم. یادمان باشد یک کلمه همانطور که میتواند مرهم باشد همانطور هم میتواند زخم باشد.یک رفتار همانطور که میتواند حال خوش را برای انسان  به ارمغان بیاورد، همانطور هم میتواند یک خاطره تلخ رابسازد. لژیون ها جای خودنمایی نیست، جایی برای خود بودن است. باید این ترس از خود بودن را از دیگران دور بکنیم رفتارما باید به دیگران یادآوری کند که هنوز میشود در این دنیا با احترام زندگی کرد و میتوان بدون تندی اثرگذار بود بعضی  دوست دارن درلژیون مرکز توجه  باشند. اما آن رفتاری  زیباست که باعث دیده شدن دیگران شود.

 حرف نادرست نزنیم، کسی را تحقیر نکنیم، آن قدر فضا را امن کنیم که هیچکس از خود بودن نترسد همانقدر که بودنه ما درلژیون مهم است، رفتن ما هم مهم است در موقع رفتن خداحافظی با  دیگران این پیام را مخابره میکند که من از این جمع لذت بردم و از اینکه در جمع شما بودم خوشحالم و این را هم بدانیم که حرف های  ما رادیگران فراموش میکنند اما آن حسی که از ما می گیرند  ه  را هیچ وقت فراموش نمی کنند و همیشه با خودشان همراه دارند مواظب افکارمان در تنهایی و خلوت، گفتارمان در جامعه و رفتارمان در خانواده باشیم،برای خانواده خود معلم خوبی باشیم وآداب معاشرت را به آنها یاد بدهیم، چون اگر انها آداب معاشرت رایاد نگیرندگرفتار معلم خشن و بداخلاقی به نام روزگار  می افتند که باید بهای سنگینی را بپردازند. امید وارم بتوانیم با ساختن محیطی سالم آرامش و احترام را برای خود و دیگران به ارمغان بیاوریم.

از این که به صحبت های من گوش کردید از همه ی شما متشکرم. 

تهیه وتنظیم مسافر میثم لژیون پنجم