دستور جلسات در کنگره۶۰ به گونهای طرح میشوند که مفاهیم جامع و کاربردی را در زندگی اجتماعی ما به صورتی کاملاً مفید تزریق کنند. بنابراین نحوه دریافت و استخراج مفاهیم و آموزههای کنگره در درجه اول بستگی به عمق نگاه و کیفیت خواسته ما در اعتلای خرد و علم چگونه زیستن و در وهله دوم، مسیر انتخابی ما و زمانی که صرف میکنیم تا بهرهوری خود را از مبنای آموزشی کنگره بهبود ببخشیم، دارد.
مبحث آداب و معاشرت از دیرباز مورد توجه در ساز و کار کنگره۶۰ بوده است. اصالت واژه ادب در مجرای زندگی بشر و جایگاهی که لمس میکند از بدیهیاتی است که عقل سلیم برای اثبات آن نیازی به کنکاش گسترده ندارد. نوع تربیت اجتماعی مورد قبول یک اجتماع با فرهنگ خاص، معرف آداب الگویی آن جامعه است که مقبولیت عام مییابد. با کنار هم چیده شدن رفتارهای عامه پسند و هنجار افراد یک مجموعه که تحت قوانین مدون یا عرفی سیر میکنند آداب و به تکتک این رفتارها به تنهایی، ادب گفته میشود.
برخی از این آداب ممکن است مورد قبول در اجتماعی باشند که در جای دیگر چنان مقبولیتی نداشته باشند. لیکن آن دسته از آدابی که در خرد جهانی و قاعده کلی مورد قبول است، اشاره اصلی این بحث قرار میگیرد. برای مثال، نحوه پوشش رسمی در مراسمات بزرگداشت معمولاً در همه جوامع به طور یکسان رعایت میشود یا گزیده سخن گفتن و کمتر حرف زدن مورد قبول آحاد مردم جامعه است. در بستر کنگره۶۰ رعایت قوانین و احترام، از اصول پایدار در جهت بقاء آداب مکتوب و نهادینه شده در تعریفهای اجرایی این ساز و کار است.
مبنای شکلگیری آداب صحیح و معقول در نیروی به کار گرفته شده جهت تکمیل فرایند رفتارها است. اگر انرژی که برای به کمال رسیدن اضلاع درمانی صرف میکنیم همراه با تعادل نباشد، طبیعتاً آسیب در بخشهای دیگر خودش را نشان میدهد. برای مثال، همین جسم، روان و جهانبینی در کنگره که اگر طبق قوانین درمانی پیش نرویم و تکیه اصلی تکاملی ما به روی یک قسمت باشد، مثلث دانایی مؤثر در ما شکل نگرفته، رشد ما به شکل نامتوازن صورت میگیرد و در نهایت متوقف خواهم شد.
تعادل در دو کفه ترازوی درمانی جسم و جهانبینی منجر به رشد ضلع بعدی میشود و از تأثیرات وضعی آن، رؤیت رفتارهای با کیفیت و معیار تحت عنوان ادب و آداب، نمود پیدا میکند. تأکید اصلی کنگره بر شکلگیری رفتارهای درست با لحاظ تعادل به همین دلیل است که بعد از پروسه درمان در سفر اول و در بدو ورود به سفر دوم و در ادامه، بتوانیم الگوهایی ایدهآل در منش اجتماعی و جذاب برای سایرین باشیم و در راستای چالشهای زندگی ثبات در عملکرد و کیفیت در انتخاب را لحاظ کنیم.
کنگره مکان امن و مقدسی است، پس هر فرد باید واقف به قوانین و فهیم به معانی دستورالعملهای آن باشد و این مهم با درک اکتسابی به دست میآید. پس آموزش کاملاً دخیل در امور است. کسب آگاهی و بهبود معرفت حقیقی، مصداق همان نگاه عمیق به جهانبینی کنگره و نوشتارهای تفسیری در متون و کتب آموزشی کنگره است و این نگاه و باور به مفید بودن دروس کنگره میتواند تأثیرگذار در آدابی باشد که از آن برخوردار هستیم یا برخوردار میشویم.
ادبیات کنگره محض نیست، بلکه محض و کاربردی است و این سبک زندگی ارزشمند، معیار و اصیل است. ما زمانی به لذت حضور در کنگره خواهیم رسید که آداب حضور را به جا آوریم. این رخداد بزرگ (حضور در کنگره) در ادامه تکمیل میشود و تعادل در همه قالبهای زندگی را در ما شکل میدهد. ما در کنگره یاد میگیریم و ممارست میکنیم، در زندگی به زیباترین و رضایتبخشترین شکل اجرا میکنیم و این سبک تربیتی و آموزشی کنگره است که وسعت دانش و ادبیات در شأن ما را کاملاً به شکل انسانی، ارتقا میبخشد.
رابط خبری: همسفر صدیقه، مرزبان خبری پارک بوستان سرو بهشهر
نویسنده: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر سکینه لژیون چهارم (ورزشبان والیبال)
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر زینب از نمایندگی خواجو، دبیر سایت
گروه ورزش همسفران کنگره ۶۰
- تعداد بازدید از این مطلب :
212