همسفر باید متعادل باشد و متعادل برخورد کند

جلسه‌ هفتم از دوره سوم کارگاهای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی سنقروکلیایی به استادی اسیستانت همسفر مرجان، نگهبانی همسفر توران و دبیری همسفر مهنوش با دستور جلسه «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی تعادلی» روز یکشنبه 17 خردادماه ۱۴۰۵ ساعت 17:00 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خیلی خوشحالم از این‌که در خدمت شما همسفران عزیز هستم دیدن شما واقعاً به من انرژی می‌دهد؛ اما در مورد دستور جلسه باید بگویم که یکی از دستور‌ جلساتی است که برای هرکدام از ما به‌عنوان اعضاء کنگره۶۰ درواقع یک شخصیتی را دارد شکل می‌دهد که با استفاده از آن شخصیت حالا در کنگره تمرین می‌کنیم و بعد نهایتاً بیرون از کنگره هم آن را به اجرا درمی‌آوریم. البته خیلی از مواردی که در این دستور جلسه گفته می‌شود مواردی هست که همه‌ ما می‌دانیم و بارها و بارها در مورد آن شنیده‌ایم منتها بعضی وقت‌ها آقای‌ مهندس روی یک سری چیزها تأکید بیشتری می‌کنند. برای اینکه برایشان خیلی مهم است که بچه‌های کنگره‌۶۰ تمام رفتار و کردارشان اصولی و بر اساس ضوابط و درواقع تعاریف اجتماعی باشد؛ چون تحت آموزش قرار می‌گیرند باید به نوع دیگری عمل کنند. از آن‌ها انتظار می‌رود که به نوع دیگری عمل کنند.

در مورد تعادل، اصلاً خود کلمه تعادل یعنی چه؟ یعنی اینکه یک جسمی، یک انسانی، یک‌چیزی، هر چیزی می‌خواهد باشد بتواند در برابر فشارهای مختلف که از اطراف به او وارد می‌شود مقاومت و ایستادگی کند و پایداری خودش را حفظ کند. در کنگره خیلی درباره تعادل صحبت می‌شود؛ درواقع مهم‌ترین و بالاترین انتظاری که از یک همسفر یا راهنمای خود کنگره‌داریم این انتظار را دارد این است که همسفر متعادل باشد و متعادل برخورد کند و این موضوع البته مربوط به بخش آقایان و مسافران هم می‌شود. حالا چون کارگاه خصوصی است ما بیشتر در مورد روابط، فعالیت‌ها و ویژگی‌های همسفر صحبت می‌کنیم.

خب همسفر باید بداند که در هر مقوله‌ای باید حتماً به تعادل برسد، به نقطه تعادل برسد؛ یعنی این‌که هیچ اتفاقی نتواند جوری رو‌ی او اثر بگذارد که او را از این حالت پایداری خارج کند. حالا در کنگره هم همین شکل است. همسفری که وارد کنگره می‌شود، خودمان و هرکداممان یادمان باشد روز اولی که وارد کنگره شدیم حقیقتاً از این حالت تعادل خارج‌شده بودیم. به هیچ‌چیز دیگری نمی‌توانستیم فکر کنیم الا این‌که این مسئله اعتیاد از زندگی‌مان جمع شود. حالا چیزی که باعث شد ما امروز کم‌کم در جهت آن حرکت کنیم چه چیزی هست؟ هیچ‌چیزی نیست مگر آموزش‌هایی که اینجا به ما داده شد. آموزش‌هایی که توسط آقای مهندس از سی‌ دی، کتاب‌ها، سایت و این برنامه‌ها به ما منتقل می‌شد، آموزش‌هایی که راهنماها در لژیون به ما انتقال دادند. طبیعتاً کسی که از حالت تعادل خارج می‌شود و خارج‌شده است این در رفتار و کردارش تأثیر می‌گذارد.

آقای مهندس حتی در مورد آداب معاشرت و حالا روابط اجتماعی ما و نوع ظاهر شدن‌ ما در هر اجتماعی، سی‌دی ارائه می‌دهند. در سی دی آداب و معاشرت در مورد خیلی چیزها صحبت کردند، در مورد غذا خوردن، راه رفتن، صحبت کردن، در مورد هر چیزی که بخواهیم. من همیشه فکر می‌کنم این‌قدر این آموزش‌ها جامع و کامل هست که شما هر چیزی را که بخواهید می‌توانید از آن دربیاورید؛ حتی در مورد آشپزی هم برای ما در سی‌دی‌ها صحبت کرده‌اند؛ یعنی این‌قدر برایشان مهم است که ما در همه‌ زوایای زندگی با استفاده از این آموزش‌ها بتوانیم درست حرکت کنیم و درست زندگی کنیم. هدف این است که ما بتوانیم هنر زندگی کردن را یاد بگیریم و بتوانیم یک زندگی کاملاً متفاوت از زندگی که در روزهای غم، درد، رنج، تاریکی و سیاهی بوده داشته باشیم.

هدف آقای مهندس این است که به ما یاد بدهند چه شکلی زندگی کنیم و خیلی خوب است که ما به‌عنوان یک همسفر این را درک کنیم و ایمان قلبی و قوی داشته باشیم نسبت به این‌که اگر اینجا در کنگره هستیم قرار است که چیزی را یاد بگیریم و از آن آموزش‌ها و از آن آموخته‌ها استفاده کنیم برای این‌که زندگی بهتری داشته باشیم. غیرازاین نیست وگرنه که الآن بیرون برویم و نگاه کنیم یا به آشناها و فامیل‌های خودمان نگاه کنیم نتیجه را می‌بینیم. من واقعاً بعضی وقت‌ها به این نتیجه می‌رسم که اصلاً زندگی نمی‌کنند، همیشه بدو بدو می‌کنند، همیشه به دنبال این هستند که یک حال خوشی به دست بياورند؛ ولی متأسفانه این حال خوش به دست نمی‌آورند.

یکی می‌رود دنبال مهمانی و پارتی و فلان و این برنامه‌ها، یکی دنبال خرید و پول درآوردن و مسائل اقتصادی، یکی دنبال این‌که جایگاه‌های شغلی به دست بیاورد و ازنظر اجتماعی بخواهد خودش را بال بکشد، هرکسی به یک مدل، اما حقیقتش این است که زندگی نمی‌کنند همیشه درگیر این هستند که فلانی چه‌کار کرد، فلانی چه گفت، چه شکلی نگاه کرد، چه کسی درست می‌گوید یا نه؟ این را همه باید اطراف خودمان دیده باشیم برای من که خیلی زیاد اتفاق افتاده است و هر بار که مثال‌های این شکلی اطراف خودم می‌بینم فکر می‌کنم که چه قدر من خوشبختم که در کنگره هستم و با کنگره آشنا شده‌ام و در کنگره همچنان دارم بعد از 20 سال آموزش می‌گیرم. آموزش‌هایی که حقیقتاً در خیلی از دانشگاه‌ها، خبری از این آموزش‌ها نیست؛ ولی در تمام زوایا و ابعاد زندگی‌مان رخنه کرده است و همه آن‌ها را تحت تأثیر قرار داده است؛ باید ایمان داشته باشیم که هیچ جای دیگری نتوانست به ما کمک کند نه پیش از کنگره و نه بعدازاین می‌تواند به ما کمک کند، ایمان داشته باشیم به راهی که در آن قدم گذاشته‌ایم و تمام آن چیزی را که به ما می‌گویند انجام بدهیم. از آقای مهندس و از خانواده محترمشان، از خانم کماندار عزیز که خیلی مهربان و رئوف هستند تشکر می‌کنم.

مرزبان کشیک: همسفر مینو
تایپیست: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون دوم)
ارسال: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی سنقروکلیایی