ساختن همیشه ابتدا با ویرانی شروع می‌شود

نعمت زندگی و زنده بودن با ارزش‌ترین داشته یک انسان است و آموزه‌های کنگره۶۰مدام این نعمت را به ما یادآور می‌شود.
تلاش برای بهتر شدن و بهتر زندگی کردن نوعی شکرگزاری از قدرت مطلق بابت این نعمت بزرگ است. در گذشته ویژگی یک انسان کامل را در فداکاری و ایثارگری او می‌دانستم؛ اما در کنگره آموختم تا وقتی خود را دوست نداشته باشم نمی‌توانم دیگران را دوست داشته باشم و آن‌قدر که مسئول جسم و رفتار خود هستم، در قبال دیگران این مسئولیت را ندارم. من دوست داشتن را در کنگره از روبه‌رو شدن با خود آغاز کردم و دریافتم ابتدا باید خود را بپذیرم، با تمام نقص‌ها و کاستی‌ها و این شروع سختی برای من بود.
ساختن همیشه ابتدا با ویرانی شروع می‌شود، ویرانی تفکرات و رفتار غلط که الانِ من را ساخته بود و این ویرانی با درد و سختی همراه است. وقتی حرکت می‌کنی و تغییر را درون خود می‌بینی آن سختی نیز شیرین می‌شود.

همیشه سخنان استاد امین برای من نویدبخش بوده؛ ایشان همواره در سخنان‌شان یادآوری می‌کنند: حرکت کنید، نواقص خود را ببینید و تلاش کنید آن را اصلاح کنید؛ اما نا امید نشوید، چون این تغییرات اندک اندک اتفاق می‌افتد و باید پوست بیندازید و این پوست انداختن با درد همراه است.
تغییرات شاید در ابتدا برای خود انسان قابل درک و رویت نباشد و گاهی این اتفاق باعث نا امیدی انسان شود اما اگر تغییری وجود داشته باشد بازخورد آن را از دیگران خواهد دید.
بارز ترین تغییر در من طی این آموزش‌ها تغییر نگاه به مسائل بود و این به من کمک کرد با وجود تمام مشکلات گذشته در آرامش نسبی قرار بگیرم و بتوانم قسمتی از آموزش‌ها را عملی کنم. هر‌چند قسمتی کوچکی از آن بود؛ اما همین مقدار، اعتماد به نفس من را بالا برد و برای ادامه دادن مشتاق‌تر کرد.
در طول سفر همیشه سعی کردم با خدمت کردن در کنگره این انرژی را بیشتر کنم تا از نا امیدی دور شوم و حال خوبم را بتوانم با دیگران تقسیم کنم. امیدوارم در این مسیر و فرصتی که در اختیار دارم خود را پیدا کنم و به آرامش درون برسم.

نویسنده: مرزبان همسفر سکینه

عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول)

رابط خبری: راهنمای تازه واردین همسفر فرزانه (لژیون ششم)

ویرایش و ارسال: همسفر شکوفه رهجوی راهنما همسفر مریم ( لژیون اول)

همسفران نمایندگی دامغان