تغییر واقعی از درون آغاز می‌شود

جلسه اول از دوره هجدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی اردستان با استادی راهنما همسفر مریم، نگهبانی همسفر معصومه و دبیری همسفر زهرا، با دستور جلسه «آداب معاشرت «ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی)» روز دوشنبه ۱۸ خردادماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۶ آغاز به کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شکر می‌کنم که در جمع دوستان محبت قرار گرفتم و از خداوند سپاسگزارم که اجازه خدمت در این جایگاه را به من داد. حقیقتاً افسوس خوردم، از اینکه چرا تازه‌وارد نداریم؟ شعبه‌ها در محیط‌های کوچک، شاید نیاز بیشتری به گذاشتن انرژی در کارگاه داشته باشند. وقتی به تک‌تک شما نگاه کردم، دیدم اکثراً کسانی هستید که آموزش‌ها را گرفته‌ و طعم شیرین رهایی را چشیده‌اید، فکر می‌کنم رسالت بسیار زیادی بر گردن تک‌تک شما هست؛ به‌خاطر اینکه این آموزش‌ها را سراسری کنیم و آن‌ها را به دیگران انتقال بدهیم. قطعاً در خانواده، فامیل و آشنایان، افراد زیادی وجود دارند که درگیر مواد مخدر هستند و فقط راه را نمی‌دانند، پس ما که راه را پیدا کرده‌ایم؛ شاید این رسالت بر گردنمان باشد تا این مسیر را برای آن‌ها نیز باز کنیم.

طبق سی‌دی اخیر، با آدم‌هایی که کنارمان هستند فاصله را رعایت کنیم. خیلی وقت‌ها به آدم‌ها جواب نمی‌دهیم؛ ولی با سکوتمان به آن‌ها یاد می‌دهیم که به ما احترام بگذارند. همان‌طور که آقای مهندس فرمودند: «من به هیچ‌کس نمی‌گویم به من احترام بگذار؛ بلکه با رفتارم به آدم‌ها نشان می‌دهم که چطور باید به من احترام بگذارند.» من همسفر هم دقیقاً باید پیشرو همین راه باشم، ما باید با عملکرد، گفتار و رفتارمان به دیگران یاد بدهیم که جایگاهمان کجاست و چقدر ارزشمندیم. اگر قرار باشد جامعه به من احترام بگذارد، شرطش این است که اول یاد بگیرم خودم به خودم احترام بگذارم؛ اگر فرزندی دارم که به من احترام نمی‌گذارد، قطعاً من باید یاد بگیرم که اول خودم به خودم احترام بگذارم. به قول ما روان‌شناس‌ها، اگر می‌خواهید کسی دوستت داشته باشد؛ باید اول خودت را دوست داشته باشی.

دکتر امین فرمودند: «ادب یعنی هر چیزی سر جای خودش قرار بگیرد.» اگر نگاه کنیم می‌بینیم، هر جایی که به ما توهین شده است، جایی بوده که یا دلسوزی کرده‌ایم یا به نقش و جایگاه یک انسان دیگر ورود کرده‌ایم. به قول معروف، آنجا ادب را رعایت نکرده‌ایم. حتی خیلی اوقات ما به اسم دلسوزی یا دوست داشتن، به یک موضوع ورود کرده‌ایم. خیلی وقت‌ها ما ادب را فقط در رفتارمان نشان می‌دهیم و کلمه چشم را خیلی زیبا بیان می‌کنیم؛ ولی در ذهن خود با طرف مقابلمان آن‌قدر دعوا می‌کنیم که طرف حس ما را دریافت می‌کند و باعث می‌شود رفتاری که در مقابل تمام ادب من نشان می‌دهد، بی‌ادبی کامل باشد.

هر جایی که نفس من در فرمان من قرار نگیرد، من فرمانده نفس نشده‌ام و جای عقل با نفس جابه‌جا شده و ادب رعایت نشده است. زمانی که من مادر، اختیار فرزندم را در نظر نمی‌گیرم و برایش تصمیم می‌گیرم، مسلماً بچه به من می‌گوید: «به تو ربطی ندارد.» آنجا مغز من بر اختیار فرزندم غلبه کرده و باعث شده است که من از تعادل خارج شوم و رعایت عدل اتفاق نیفتد.

موضوع دیگر اینکه خیلی خوب یاد گرفته‌ایم که تغییر واقعی از درون آغاز می‌شود و اگر قرار باشد من به آن آرامش نزدیک شوم؛ باید حتماً طرز نگرش در درون من به وجود آید. سعی کنیم طوری پیام کنگره را انتقال بدهیم که نه به خودمان و نه به دیگران آسیب برسد. انسان متعادل نه افراط می‌کند و نه تفریط و حفظ تعادل باعث می‌شود خودم را از دیگران برتر نبینم و نگویم من کنگره‌ای هستم و آموزش دیده‌ام؛ همچنین خودم را پایین‌تر از دیگران نبینم که با شنیدن یک حرف، از تعادل خارج شوم.

در آخر، من این را تجربه کرده‌ام زمانی که نوع نگاه انسان تغییر می‌کند؛ قطعاً رابطه‌‌اش با دیگران بهتر می‌شود و ارزش‌هایش تغییر می‌کند. همچنین هرچه آگاهی و آموزش‌هایی که می‌گیریم عمیق‌تر شود، ریشه معاشرت و ارتباط ما با آدم‌ها قوی‌تر می‌شود و بهتر می‌توانیم، سرمایه‌های اجتماعی را افزایش دهیم؛ چراکه از صحبت‌های آقای مهندس یاد گرفتیم که معاشرت یعنی سرمایه اجتماعی.

تحویل جایگاه نگهبان کارگاه 

تحویل جایگاه دبیر کارگاه

رهایی ۳۰ سی‌دی و تغذیه سالم همسفر طاهره

مرزبانان کشیک: همسفر معصومه و همسفر جواد
تایپ: همسفر ستاره رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دوم)
عکس: راهنمای تازه‌واردین همسفر اعظم
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر معصومه
همسفران نمایندگی اردستان