درمان، فوق ترک است و تعادل، فوق درمان

سلام دوستان کرامت هستم یک مسافر که امروز این توفیق را دارم تا به عنوان خدمتگزار سایت در خدمت شما باشم.
این هفته وقتی چشمم به دستور جلسه افتاد: « آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی»، ناخودآگاه پرت شدم به گذشته‌های نه چندان دور خودم. به روزهایی که هنوز وارد کنگره نشده بودم. به آن روزهایی که فکر می‌کردم همه‌چیز را می‌دانم، اما در واقع هیچ‌چیز از قوانین درست زندگی کردن بلد نبودم. امروز که در سفر دوم هستم و طعم شیرین رهایی و آرامش را چشیده‌ام، وقتی به پشت سرم نگاه می‌کنم، تازه می‌فهمم چقدر این دستور جلسه حیاتی و مهم است.ما در کنگره ۶۰ از جناب مهندس دژاکام یاد گرفته‌ایم که: «درمان، فوق ترک است و تعادل، فوق درمان.» این جمله یک دنیا حرف درون خودش دارد. یعنی هدف ما در کنگره فقط این نیست که مواد مصرف نکنیم یا از بند ناخوشی‌ها رها شویم؛ هدف اصلی این است که به «تعادل» برسیم. حالا سوال اینجاست که چطور می‌شود به تعادل رسید؟ جوابش خیلی ساده اما عمیق است: از مسیر رعایت کردن آداب و معاشرت و ادب. بیایید با هم روراست باشیم؛ در زمان تاریکی‌ها و مصرف، خیلی از ما آداب معاشرت را فراموش کرده بودیم. زود عصبانی می‌شدیم، لحن صحبت کردنمان با خانواده و اطرافیان خوب نبود، حریم خصوصی دیگران را رعایت نمی‌کردیم و خلاصه، کارهایی می‌کردیم که نشانه‌ی بی‌تعادلی محض بود. آن زمان فکر می‌کردیم چون حالمان خراب است حق داریم این‌طور رفتار کنیم، یا شاید فکر می‌کردیم با تندی کردن می‌توانیم کارمان را پیش ببریم. اما آموزش‌های جهان‌بینی کنگره به ما یاد داد که بی‌ادبی و بدرفتاری، فقط نشان‌دهنده‌ی جهل و ناآرامی درون ماست. 
اما در کنگره یاد گرفتیم که هر چیزی در این هستی، یک «آداب» خاصی دارد.باید دانست که حتی غذا خوردن، صحبت کردن با تلفن، لباس پوشیدن، مهمانی رفتن و حتی مخالفت کردن با نظر دیگران هم آدابی دارد. در کنگره به ما یاد دادند که چطور به راهنمایمان احترام بگذاریم، چطور در لژیون بنشینیم، چطور وقتی کسی صحبت می‌کند سکوت کنیم و با دقت گوش بدهیم. شاید این‌ها در ظاهر کارهای خیلی ساده‌ای به نظر برسند، اما همین تمرین‌های کوچکِ روزمره، آرام‌آرام شخصیت ما را بازسازی می‌کنند. وقتی با بقیه با احترام و ادب صحبت می‌کنیم، در واقع داریم به خودمان احترام می‌گذاریم. انسان مؤدب همیشه و همه‌جا محبوب است و جایگاه بالایی دارد. این رعایت ادب است که ما را به آن تعادل نابی که جناب مهندس همیشه از آن صحبت می‌کنند، می‌رساند.باید بدانیم که درمان فقط با شربت OT یا نوشتن سی‌دی کامل نمی‌شود. کامل‌کننده‌ی درمان ما، تغییر رفتار و رسیدن به تعادل است. وقتی یاد بگیریم در خانه با همسرمان، در جامعه با مردم و در کنگره با سایر مسافران با نهایت ادب و احترام رفتار کنیم، آن‌وقت است که طعم واقعی رهایی را حس خواهیم کرد.
امروز به عنوان یک خدمتگزار در سایت، وقتی سخنان شما را میخوانم یا مشارکت‌های شما را میشنوم، لذت می‌برم که چقدر کلام بچه‌های کنگره زیبا، محترمانه و پر از صلح است. بیایید در این هفته، هر کدام از ما یک گام کوچک برای مودب‌تر شدن و رعایت بهتر آداب معاشرت برداریم. مطمئن باشید بازتاب این احترام و ادب، به شکل آرامش و حال خوش به زندگی خودمان برمی‌گردد.از این‌که وقت گذاشتید و دلنوشته‌ی من را خواندید، صمیمانه از همه‌ی شما سپاسگزارم.
با احترام فراوان؛ مسافر کرامت (مسئول سایت نمایندگی بروجن)