English Version
This Site Is Available In English

همه سوءتفاهم‌ها بر اثر بی‌تعادلی است

همه سوءتفاهم‌ها بر اثر بی‌تعادلی است

مشارکت مکتوب اعضاء لژیون ششم در مورد دستور جلسه «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی»

همسفر سارا (مهدی):
در سی‌دی آداب معاشرت ما یاد می‌گیریم وقتی که ما وارد مرحله انسانی می‌شویم، چیزی نداریم که آداب نداشته باشد. روش‌ها و قوانین جامعه و رعایت آن‌ها، آداب می‌شود؛ یعنی ادب، عدم رعایت آن‌ها بی‌ادبی می‌شود. به‌طور کلی هیچ انسانی بد نیست، اگر بدی می‌کند به دانایی و آگاهی نرسیده است. انسانی که بداند بدی نمی‌کند. همه بدبختی بشر از جهل و نادانی او است. مفاهیم طی گذر زمان در هر جامعه‌ای تغییر می‌کند. مثلاً الآن به یک آدم دزد می‌گویند زرنگ و این خیلی خطرناک است یا مثلاً یکی رشوه می‌گیرد یا به کشورش خیانت می‌کند به او زرنگ نمی‌گویند! آن فرد در جامعه فساد ایجاد می‌کند و خیلی خطرناک است. اولین عنصری که انسان‌ها بدی می‌کنند برای این است که آن‌ها خوبی را یاد نگرفته‌اند، اگر بلد باشند که بدی نمی‌کنند. مسئله تعادل و بی‌تعادلی، مسئله خیلی حائز اهمیتی است. ما در مسئله درمان اعتیاد می‌گوییم شخص باید به تعادل برسد. درمان و تعادل فوق درمان است تا ما بتوانیم در درمان اعتیاد به نتیجه برسیم. تعادل یعنی پایداری. بشر ذره‌ذره از تعادل خارج شده و دیگر آن آرامش و تعادل را ندارد و این قضیه فقط برای افراد مصرف‌کننده مواد نیست، برای همه انسان‌ها است چه کسانی که ثروت دارند و چه کسانی‌ که ثروت ندارند! چه در مراتب بالای مالی باشند، چه در اداره باشند و ... هر طور که باشند ممکن است، تعادل نداشته باشند و موجب اذیت و آزار دیگران بشوند. کسی که ادب دارد، گویی تعادل دارد و بالعکس. ادب یعنی روش، آیین و هر چیزی دارای آدابی است. وقتی که از مرحله حیوانی وارد مرحله انسانی می‌شویم همه چیز قانون و روشی دارد. مثل غذا خوردن، چه ساعتی غذا بخوریم؟ چه میزانی بخوریم؟ و چه نوع غذایی بخوریم؟ باید در غذا خوردن حد تعادل را به جا بیاوریم، بیش از اندازه غذا نخوریم، نه زیاد بخوریم و نه کم بخوریم! ما در همه چیز باید تعادل را رعایت کنیم؛ در رانندگی، در راه رفتن، در سخن گفتن. درست و شمرده صحبت کنیم و به گفته خود مسلط باشیم و لغات را درست بیان کنیم. در مراسم و مهمانی‌ها از همه نوع غذاها برنداریم، یک نوع غذا را انتخاب کرده و بخوریم. اگر میزبان هستیم؛ باید آداب را رعایت کنیم. مثلاً اول صاحبخانه سر سفره بنشیند و آرام‌آرام غذا بخورد تا مهمان هم خجالت نکشد و شروع کند به غذا خوردن و صاحبخانه هم آخرین نفری باشد که غذایش را تمام می‌کند و از سر سفره بلند می‌شود تا مهمان هم راحت به غذا خوردن ادامه بدهد، در سخن گفتن آداب را رعایت کنیم. آقایان با خانم‌ها و بالعکس باید با احترام با هم صحبت کنند و با ضمیر مفرد یکدیگر را خطاب نکنند، در کار دیگران تجسس نکنیم این بی‌ادبی است، به حریم شخصی دیگران احترام بگذاریم این باعث می‌شود حریم بین پدر و فرزندی، خواهر و برادری، زن و شوهری یا دوست و همکار شکسته نشود، دروغ نگوییم، سخن‌چینی نکنیم. در اداره‌ها ادب را رعایت کنیم بی‌اجازه وارد اتاقی نشویم، بدون اجازه روی صندلی اتاق مسئولی ننشینیم، نوبت و فاصله را رعایت کنیم تا به کار ما به درستی رسیدگی شود. اگر ادب را رعایت کنیم؛ ولی تعادل نداشته باشیم، بی‌تعادلی ایجاد می‌شود.

همسفر مهین:
دستور جلسه تعادل و بی‌تعادلی مسئله  مهمی است؛ باید شخص به تعادل برسد. در حال حاضر یک سری مشکلاتی که بشر دارد این است که انسان‌ها از تعادل خارج شده‌اند و آرامش ندارند، حالا ما فکر می‌کنیم آن بی‌تعادلی فقط در قشر مصرف‌کننده است. خیلی از انسان‌ها هستند که تحصیلات خیلی بالا یا ثروت زیادی دارند؛ ولی تعادل ندارند. وقتی کسی تعادل ندارد باعث رنجش و عذاب خود و اطرافیانشان می‌شود. کسی که ادب دارد، تعادل دارد. کسی که بی‌ادب است، تعادل ندارد. ادب یعنی یک آیین و روش است، صدها آداب هم باشد در کل کسی که این آداب را داشته باشد وارد مرحله انسانی می‌شود؛ یعنی در این مرحله ما چیزی نداریم که قانون نداشته یا روش نداشته باشد. مثال غذا خوردن یک سری رسم و رسوم خاص خودش را دارد، چه چیزی بخوریم؟ چه چیزی نخوریم؟ چه ساعتی بخوریم؟ چه میزان بخوریم؟ این یک آدابی است. اگر کسی این کارها را انجام دهد انسانی باادب است. مثلاً کسی در غذا خوردن پرخوری کند و بیش از اندازه بخورد، بی‌ادبی می‌شود. چگونه راه رفتن،  اگر ما حین راه رفتن در بازار تند راه برویم به مردم برخورد می‌کنیم و اگر آرام راه برویم، سد معبر کرده و ترافیک درست می‌کنیم. اگر غلط راه برویم، آرتروز کمر یا دیسک گردن می‌گیریم؛ حتی آداب بی‌ادبی روی فیزیولوژی اثر می‌گذارد. اگر در حین راه رفتن پاها زیاد باز باشد دچار مشکل می‌کند؛ پس سخن گفتن هم آدابی دارد؛ باید انسان به گفته‌هایش مسلط باشد و بداند چه می‌گوید، قبلش فکر کند که شاید کسی با صحبت کردنش ناراحت بشود به‌قول آقای مهندس فرمودند: یک دوستی داریم هر وقت جایی صحبت می‌کند فوری نامه‌ای درب منزلش می‌آید که این حرف‌ها چه بود توضیح بدهید، کنترل روی صحبتش ندارد. انسان باید روی حرفی که می‌زند، کنترل داشته باشد و مسلط باشد، شمرده صحبت کند، میان حرف کسی نپرد، تمام سوءتفاهم‌ها بر اثر بی‌تعادلی است. ما اگر به تعادل برسیم تمام مشکلات ما حل می‌شود.

منبع: دستور جلسه هفتگی
رابط خبری: همسفر نازیلا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر رخساره نگهبان سایت
همسفران نمایندگی تخت‌جمشید شیراز

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .