کنگره ۶۰: علم، تعادل، الگوی زندگی

سیزدهمین جلسه از دوره سی و دوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی اسبیکو، با استادی مسافر کیومرث، نگهبانی مسافر سیامک و دبیری مسافر میرزا با دستور جلسه "آداب معاشرت، ادب و‌ بی ادبی، تعادل و بی تعادلی" یکشنبه ۱۷ خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ شروع به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان کیومرث هستم یک مسافر.
خدا را شاکرم که بار دیگر توفیق یافتم در کنگره ۶۰ حضور داشته باشم. از راهنمای خوبم آقا مهدی سپاسگزارم که اجازه خدمت را به من دادند؛ همچنین از نگهبان، دبیر، ایجنت محترم و گروه مرزبانی تشکر می‌کنم.

در ابتدا می‌خواهم از عزیزانی که در بخش ساختمان زحمت می‌کشند، چه در تعمیرات این شعبه و چه در ساختمان‌های دیگر کنگره، تشکر ویژه‌ای داشته باشم. واقعاً از آقای مهدی و آقای توکل سپاسگزارم که بیش از یک سال است با تمام وجود در این راه فعالیت می‌کنند؛ عشقی که در وجود این عزیزان است، تنها عاملی است که آن‌ها را به جلو پیش می‌برد. همچنین از آقای مهندس و خانواده محترمشان صمیمانه قدردانی می‌کنم. به اعتقاد من، جناب مهندس با معجزه علم مبعوث شده‌اند.

من خودم به واسطه مواد مخدر با کنگره آشنا شدم و توانستم مواد را در ایستگاهی پیاده کنم؛ اما شاید هنوز اتوبوسی از ضد‌ارزش‌ها همراهم باشد که باید آن‌ها را نیز یک‌به‌یک پیاده کنم. این مسیر فقط شامل سفر اول نیست؛ به واسطه سیگار، تغذیه، چاقی، لاغری و انواع بیماری‌ها، وسایل بسیاری برای ورود انسان‌ها به کنگره ۶۰ وجود دارد. چرا که هدف نهایی کنگره، کاهش درد و رنج بشریت است.

به نظر من، این‌که جناب مهندس توانسته‌اند چنین سیستمی را کشف کنند، معجزه است. شما نگاه کنید؛ در جامعه، یک برنامه به فردی که ۳۰ کیلو اضافه وزن دارد داده می‌شود و در طی ۱۰ تا ۱۱ ماه به وزن ایده‌آل می‌رسد؛ همان برنامه را به یک فرد لاغر می‌دهند و او به تعادل وزنی می‌رسد. این‌ها را اگر به یک کامپیوتر هم بدهید، هنگ می‌کند! بسیاری از محققان هم هنوز نمی‌توانند این را بپذیرند. مگر معجزه شاخ دارد؟ مگر فقط باید عصا اژدها شود یا در آتش گلستان شود؟ همین علمِ امروز و تغییرِ انسان‌ها، خودِ معجزه است.

ما باید قدردان جناب مهندس باشیم. در مورد «آداب و معاشرت» نیز، تمامِ صحبت‌های مهندس در سی‌دی‌ها، در واقع همان آیه و قانون زندگی است که رعایتش واجب است. نشستن، برخاستن، رانندگی، غذا خوردن، حرف زدن، مهمانداری، راه رفتن و حتی خوابیدن؛ همه این‌ها آداب خاص خود را دارند.

در لژیون‌ها نیز ما باید آداب را رعایت کنیم: پا روی پا نیندازیم، میان صحبت راهنما حرف نزنیم و گوشی‌های موبایل خود را خاموش کنیم. این موضوع بسیار مهم است. من خودم گوشی‌ام را قبل از ورود به کنگره خاموش می‌کنم و در ماشین می‌گذارم. ما باید به این آگاهی و درک برسیم که هر چقدر در گذشته ضد‌ارزش‌ها (مثل دزدی یا احتکار) در جوامعی «ارزش» محسوب می‌شدند، امروز با آگاهیِ کسب‌شده، می‌دانیم که باید آن‌ها را ذره‌ذره کنار بگذاریم.

آداب یعنی رعایت عرف و قانون جامعه؛ و رعایت نکردن آن‌ها، بی‌ادبی است. اساسِ کنگره ۶۰ بر پایه «تعادل» است. ما باید در همه حال تعادل را حفظ کنیم. نوع حرف زدن و خدمتی که در کنگره می‌کنیم، باید در بیرون از کنگره نیز نمود داشته باشد. من اگر اینجا ظرف بشورم اما در خانه به همسفرم کمک نکنم، رشد نکرده‌ام. ما باید اینجا ساخته شویم تا در جامعه به یک الگوی واقعی تبدیل شویم.

از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید، بسیار سپاسگزارم.»

تایپ: مسافر اشکان لژیون نهم

عکس: مسافر هومن لژیون یازدهم

ویرایش و ارسال: مسافر امیر لژیون ششم