تعادل راه رسیدن به درمان است

تعدادی از رهجویان لژیون هجدهم نمایندگی آکادمی در خصوص دستور جلسه «آداب و معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» این‌گونه نوشتند:

همسفر مریم:

در مورد آداب معاشرت به نظر من هر مکانی برای رفت‌وآمد مثل کنگره‌۶۰ قوانین خاص خود را دارد؛ وقتی ما آن قوانین را اجرا می‌کنیم و فرمان‌بردار خوبی برای راهنما و حرمت‌های کنگره‌۶۰ هستیم نشانه ادب ما است؛ یعنی ادب را در این مجموعه کامل آموزش گرفته‌ایم. معاشرت با انسان‌ها چهارچوب مشخصی دارد؛ برای اینکه رابطه‌ ما در هر بخش از زندگی ما حفظ شود؛ می‌بایست آداب معاشرت‌ را رعایت کنیم تا روابط پایدار بماند. در یکی از سی‌دی‌ها آقای مهندس می‌فرمایند: «ما ادب غذا خوردن و هزاران آداب دیگران را از کنگره آموختیم».

همسفر لینا:

آقای مهندس تعادل را «پایداری» تعریف می‌کنند و این موضوع برای من تداعی کننده وادی دهم است که می‌گوید: «صفت گذشته در انسان صادق نیست، چون جاری است» و تعادل انسان نیز از این قاعده مستثنی نیست. در هر لحظه از زندگی‌ام این امکان وجود داشته و دارد که همه چیز به نقطه آشوب برسد. من باید همواره تلاش کنم تا تعادل و پایداری را در وجود خودم حفظ کنم.

همانطور که آقای مهندس می‌فرمایند: «در مرحله انسانی همه چیز آداب دارد و مراعات کردن این آداب، نشانه ادب است. کسی که ادب دارد از تعادل برخوردار است و کسی که بی‌ادب باشد، بی تعادل است». اهمیت تعادل از آنجاست که تعادل فوق درمان است. در درمان فیزیولوژی مطرح است؛ اما لازمه داشتن تعادل اضافه شدن ضلع جهان‌بینی بوده که در صور پنهان انسان نقش بسزایی دارد.

رابط خبری: راهنما همسفر مهری (لژیون هجدهم)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر عقیق (لژیون هشتم) دبیر اول سایت
همسفران نمایندگی آکادمی