عوض شدن مفاهیم در یک جامعه بسیار خطرناک است

آقای مهندس در این سی‌دی به مسئله آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی می‌پردازند. در مسئله اعتیاد ابتدا می‌گفتیم فرد باید به ترک اعتیاد برسد؛ پس پله‌ای بالاتر رفتیم و گفتیم اعتیاد باید درمان شود و در نهایت به این نتیجه رسیدیم که فرد باید به تعادل برسد البته تعادل فقط مربوط به افراد مصرف‌کننده نمی‌باشد و همه افراد در زندگی باید به تعادل برسند. تعادل یعنی پایداری و امروزه بشر از تعادل خارج شده است. بی‌تعادلی در همه اقشار دیده می‌شود، وقتی کسی تعادل نداشته باشد باعث رنجش دیگران می‌شود و این نکته به آداب معاشرت برمی‌گردد؛ چون کسی که آداب را نمی‌داند، گویی تعادل ندارد.

آداب یا ادب یعنی روش، آیین و رسم  زندگی هر چیزی دارای آدابی می‌باشد به مجموعه آداب، ادب می‌گوییم. انسان وقتی به مرحله انسانی می‌رسد هر چیزی برای او تعریف شده و قانون خاصی دارد و در هر قسمت از زندگی ادب و بی‌ادبی وجود دارد، تعادل و بی‌تعادلی هست. ارزش‌ها، ادب می‌باشند که همان تعادل است. هرچه قانون و مقررات است جز ادب محسوب می‌شود و غیر از این بی‌ادبی می‌باشد. آقای مهندس در این سی‌دی به برخی از آداب اشاره می‌کند. مانند آداب غذا خوردن مثلاً چه ساعتی، چه میزانی و چه نوع غذایی که آداب مخصوص به خودش را دارد.

کسی که آداب مخصوص را به جا بیاورد، باادب و اگر به جا نیاورد، بی‌ادب است. مثلاً کم‌خوری یا پرخوری که هر دو بی‌ادبی است. آداب راه رفتن مثلاً چگونه راه رفتن، تند نروی یا آرام نروی، اگر غلط راه بروی روی فیزیولوژی بدن اثر می‌گذارد. سخن گفتن که آداب خاص خودش را دارد. انسان باید بر حرف‌هایش مسلط باشد و حرف زشت و بی‌جا نزند، شمرده صحبت بکند، آداب مهمانی و پذیرایی از مهمان در عروسی یا عزا که چطور و چقدر غذا بخوری، آداب سخن گفتن انسان نمی‌تواند با همه یک طور صحبت بکند، اگر فردی با همه به یک صورت صحبت کند در تعادل نیست. مثلاً نحوه سخن گفتن با معلم، دوست، فروشنده، استاد، دکتر یا با پلیس متفاوت است.

درست سخن گفتن بین آقایان و خانم‌ها که باید از ضمیر مناسب استفاده شود؛ باید آقایان وقتی با خانم‌ها صحبت می‌کنند و بالعکس از ضمیر تو استفاده نکنند؛ چون بی‌ادبی است و همچنین آداب معاشرت در لژیون که باید قوانین مربوط به لژیون رعایت شود و در مورد راهنما شدن که آن هم قوانین خاص خودش را دارد، این‌که راهنما چه کارهایی بکند و چه کارهایی نکند و چگونه به رهجوها قوانین، نظم و مقررات را آموزش بدهند. مثلاً وقت‌ شناسی، به‌موقع و به‌جا صحبت کردن، آداب ماشین‌سواری و آداب رعایت نظافت در محیط زندگی و همچنین مطالبی دیگر مانند دروغ گفتن، سخن‌چینی، در امور دیگران تجسس کردن، حریم خصوصی دیگران را رعایت نکردن که همه نوعی بی‌ادب است و باعث از بین رفتن تعادل می‌شود.

در نهایت این‌که هیچ انسانی بد نیست، بدی نمی‌کند و اگر انسان بدی کند؛ چون به آگاهی نرسیده است. انسانی که بداند، بدی نمی‌کند. همه بدبختی بشر از جهل است. کسی بدی می‌کند که نمی‌داند و نکته مهم دیگر عوض شدن مفاهیم در یک جامعه می‌باشد که بسیار خطرناک است مانند کسی که دزدی می‌کند، رشوه می‌گیرد، اختلاس می‌کند و به او می‌گویند زرنگ است. او زرنگ نیست؛ بلکه یک دزد و یک خائن است. اگر انسانی بدی می‌کند؛ چون خوبی را یاد نگرفته و بلد نیست. نمی‌داند انسانی که آگاه باشد، گناه نمی‌کند. کسی گناه می‌کند که آگاه نیست. منظور از آگاهی اطلاعات نیست. آگاهی به معنی دانایی، به مفهوم دانستن، تجربه، آموزش و تفکر می‌باشد؛ پس در نهایت همه ما باید آداب معاشرت را فرا بگیریم تا به تعادل برسیم و هم خود در آرامش باشیم و هم به دیگران آزاری نرسانیم.

منبع: آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی
نویسنده: همسفر نیکو رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون ششم)
رابط خبری: همسفر نازیلا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر رخساره نگهبان سایت
همسفران نمایندگی تخت‌جمشید شیراز