زیبایی انسان میان مهر و مرز می‌باشد

سلام دوستان عاطفه هستم همسفر

گاهی فکر می‌کنم ادب فقط برای خوشایند دیگران نیست؛ برای آرام نگه‌داشتن دل خود ما هم است. آدم وقتی با احترام حرف می‌زند، وقتی حریم دل دیگران را می‌شناسد، انگار اول از همه، روح خودش را سبک‌تر می‌کند. من هر وقت در رفتارم تعادل داشته‌ام، بیشتر از همه خودم آرام بوده‌ام. ادب برای من؛ یعنی بلد باشم چگونه حضور داشته باشم، بی‌آنکه کسی از من دلگیر شود؛ یعنی بتوانم حرفم را بزنم؛ اما دل کسی را نشکنم. یعنی اگر ناراحت هم هستم، هنوز حرمت آدم‌ها را نگه دارم. شاید همین باشد که انسان را بزرگ می‌کند؛ نه بلند صحبت‌کردن، نه زود رنجیدن و نه بی‌ملاحظه بودن؛ بلکه بلد بودن اندازه‌ها. من از بی‌ادبی همیشه یک چیز آموخته‌ام؛ بی‌ادبی فقط دیگران را نمی‌آزارد، آرامش خود آدم را هم بر هم می‌ریزد. وقتی لحن من تند می‌شود؛ وقتی حوصله‌ درک دیگری را ندارم و وقتی بی‌توجه از کنار احساس کسی می‌گذرم بعد از آن درونم چیزی سنگین می‌شود، انگار بخشی از مهربانی خودم را گم کرده‌ام و بی‌تعادلی برای من همان جایی است که آدم یا زیادی از خودش می‌گذرد و فراموش می‌کند، یا زیادی خودش را می‌بیند و دیگران را نمی‌بیند. نه افراط خوب است، نه تفریط، نه آن‌قدر ساکت شدن که صدایت گم شود و نه آن‌قدر تند شدن که از دل‌ها دور شوی. من یاد گرفته‌ام که زیبایی انسان در همین نقطه‌ ظریف میان مهر و مرز است؛ جایی که هم مهربانی است و هم وقار. آداب معاشرت برای من فقط یک رسم اجتماعی نیست؛ یک‌جور تمرین درست زندگی‌کردن است. تمرینی برای این‌که هر روز بهتر بفهمم چگونه می‌شود با آدم‌ها بود، بدون این‌که از انسانیت دور شد و هر بار که این را به یاد می‌آورم احساس می‌کنم خودم هم آرام‌تر، پخته‌تر و نزدیک‌تر به نسخه‌ بهتری از خودم شده‌ام.

سلام دوستان مریم هستم همسفر

آقای مهندس در سی‌دی آداب و معاشرت می‌گویند: هر جایی برای خودش قانون و آدابی دارد و کسی که در هر شرایطی این آداب را رعایت می‌کند، واقعاً انسان با ادب و با شخصیتی است. ادب؛ یعنی همین کارهای کوچک روزمره؛ مثلاً وقتی مهمان داریم یعنی ما اول از همه سر سفره بنشینیم و آخر از همه هم بلند شویم که مهمان حس نکند معذب شده است. حتی در راه‌ رفتن یا حرف زدن هم ادب نقش دارد؛ نباید وسط صحبت کسی بپریم یا باید حواسمان باشد چطور با انسان‌های مختلف با احترام صحبت کنیم؛ بالاخره با هر کسی باید متناسب با شخصیت خودش حرف زد. ادب و احترام در واقع باعث می‌شود خودمان هم حس خیلی بهتری داشته باشیم و آدم متعادل‌تری باشیم. کارهایی مثل دروغ گفتن، سرک کشیدن در کار بقیه یا سخن‌چینی کردن نشان می‌دهد که آدم از آن تعادل روحی که باید دور است. در کنگره هم ما همین رویه را باید داشته باشیم؛ یعنی وقت‌شناس باشیم، زود قضاوت نکنیم، دروغ نگوییم و به حرف راهنما گوش بدهیم.

رابط خبری: همسفر عاطفه رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون هفتم)
عکاس: همسفر سارا رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون هفتم)
ویرایش: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون هفتم)
ارسال: همسفر توران رهجوی راهنما همسفر نجمه (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی گنجعلی‌خان