این دستور جلسه در باب آداب معاشرت، ادب و بیادبی، تعادل و بیتعادلی است. ادب و تعادل مکمل یکدیگرند. آداب معاشرت یعنی قوانینی که برای معاشرت وجود دارد؛ چیزهایی که انسان باید رعایت کند تا بتواند در بین انسانهای دیگر در صلح و آرامش زندگی کند. آداب معاشرت یعنی انعکاس کلی رفتارمان در روابط اجتماعی و حضور در جمع است؛ و مجموعهای از رفتارهای درستی که با برخورد با یکدیگر باید رعایت کنیم. همه دوست دارند که در آداب معاشرت با دیگران بهترین باشند.
این آداب معاشرت در رفتار، گفتار و کردار ما نقش کلیدی و مهمی دارند، و برای انجام آن باید انسان در تعادل باشد تا بتواند رفتار متعادل داشته باشد، زیرا تمام رفتار و گفتار و کردار ما بر پایهی پلهی تعادل استوار گردیده است، که اگر هرکدام از این مسائل ذرهای از حد مجاز خود پایین یا بالاتر برود، شخص از تعادل خارج میشود. در مسائلی که روزمره انسان با آن سروکار دارد مثل غذا خوردن، حرف زدن، برخورد با دیگران، دخالت در حریم شخصی دیگران، که باید خیلی دقت کنیم که در هر مکانی و هر عملی، آداب مخصوص به خودش را دارد.
که رعایت این نکات مهم و ضروری باعث برقراری تعادل در انسان میشود و باعث تأثیرات مثبتی در زندگی انسان میشود. این حریمها و قوانین باید محترم شمرده شود. در کنگره یاد گرفتیم شخص با بالا بردن آگاهی و آموزش دیدن، باید روی اضلاع آموزش، تفکر و تجربه کار کند تا این اضلاع باهم رشد کند تا تعادل برقرار شود. با آموزش دیدن، شخص یاد میگیرد که وارد حریم خصوصی دیگران نشود. روی تکتک رفتار و گفتار خودش کار کند تا بتواند در زندگی، راه درست در مسیر موفقیت را طی کند.
زیرا ریشهی تمام بیادبیها نشان از نادانی انسان است. اگر انسان تعادل را حفظ کند یعنی به ادب رسیده، و اگر بیتعادل باشد یعنی بیادب است.همانطور که مهندس فرمودند: هرچه انسان جاهلتر باشد، بیادبتر است و هرچه فاضلتر و آگاهتر باشد، باادبتر است. داشتن ادب مثل عطریست که ما برای خودمان استفاده میکنیم، اما دیگران هم از آن لذت میبرند. هر چیزی که متقابل باشد تا ابد ادامه دارد، مثل داشتن ادب و احترام گذاشتن به دیگران، زیرا تا زمانی که احترام نگذاری، لایق احترام هم نیستی.
رعایت این رفتارها، فایدههای زیادی برای ما دارد. به ما کمک میکند در رابطه با دیگران ارتباط مؤثر و سالمی داشته باشیم. انسانهایی که با ادب هستند، در میان دیگران از احترام خاصی برخوردارند و در بین انسانها عزیز میشوند. بیادبی، نشانه بیتعادلی است. حال این عدم تعادل برای مصرفکنندگان مواد مخدر، میتواند در اثر القاء موادمخدر بیرونی به جای موادمخدر درونی باشد که در سیستم ایکس تخریب به وجود میآورد.
فرد مصرفکننده، بسته به موادی که مصرف میکند و همچنین میزان ماندگاری مواد در بدن، اگر مواد به او نرسد، از تعادل خارج میشود و دست به حرکاتی میزند که در حالت طبیعی و تعادل، این حرکات از او سر نمیزند.من همسفر هم، به واسطه زندگی در کنار مسافرم، افکار و اندیشههای مخرب و ترسها و اضطرابها، در ناامیدی و عدم تعادل به سر میبردم. با ورود به کنگره۶۰ و آموزش جهانبینی، به تعادل نسبی رسیدم.
این دستور جلسه به من یادآوری میکند که هر جا و مکانی آدابی دارد و من باید آن را رعایت کنم. به طور مثال، در کنگره۶۰، حرمت کنگره در واقع همان آدابی است که باید رعایت کنیم تا بتوانیم در این مکان، در آرامش آموزش بگیریم و ادب را در هر جایگاهی که هستیم رعایت کنیم. فردی که بیادبی میکند، به نظر من خودش را از دیگران برتر میداند و منیت دارد. در جزوه جهانبینی یاد گرفتیم فردی که منیت دارد، آموزشناپذیر میشود.
در پایان، امیدوارم این دستور جلسات نقطه تفکری برای ما باشد و باعث شود روی نقاط ضعف خودمان کار کنیم و به آرامش، آسایش و صلح درونی و بیرونی برسیم.
منابع: سایت و سیدیها
نویسنده: راهنما همسفر زهره (لژیون سوم)
ویرایش: همسفر مهدیه دبیر سایت
ارسال: همسفر راضیه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دکتر احمد-اراک
- تعداد بازدید از این مطلب :
13