ادب نشانه تعادل در انسان است

ادب مرد به ز دولت اوست. ابتدا در کنگره از واژه ترک استفاده می‌کردیم. کم‌کم متوجه شدیم که درمان مرحله‌ای بالاتر از ترک است؛ بنابراین از واژه درمان استفاده کردیم. سپس به این نتیجه رسیدیم که تعادل، فراتر از درمان و درمان، فراتر از ترک است. در اعتیاد باید به درمان و تعادل برسیم. امروزه بسیاری از انسان‌ها از تعادل خارج شده‌اند و دچار افراط یا تفریط هستند. ما اکنون در کنگره علم زندگی کردن را می‌آموزیم و یاد می‌گیریم چگونه در تعادل باشیم.

انسان با ادب قطعاً یک انسان متعادل است و هر چیزی آداب خاص خود را دارد. برای مثال آداب غذا خوردن در مهمانی ایجاب می‌کند که میزبان آخرین نفری باشد که از سر سفره برمی‌خیزد. همچنین بهتر است از یک نوع غذا استفاده کنیم و غذایی را که در بشقاب خود می‌کشیم، باقی نگذاریم؛ زیرا این کار نشانه بی‌ادبی است. آداب ورود به منزل نیز اهمیت زیادی دارد. برای ورود به یک اتاق باید در بزنیم، حتی اگر اتاق فرزندمان یا فردی بسیار نزدیک به ما باشد. همچنین هنگام ورود به خانه، لازم است پیش از ورود اعلام حضور کنیم.

در کسب‌وکار نیز آداب خاصی وجود دارد. برای نمونه فروشنده باید امکان بازگرداندن کالای فروخته‌شده را فراهم کند. همین موضوع در کنگره نیز اجرا شده است؛ به‌گونه‌ای که هر فردی که در لژیون سردار مبلغی پرداخت کند، می‌تواند آن را پس بگیرد. با این حال افراد بسیار کمی برای بازپس‌گیری پول خود مراجعه می‌کنند؛ زیرا همین موضوع باعث ایجاد اطمینان و آرامش در دل افراد می‌شود. تشکر کردن نیز از نشانه‌های ادب است. انسانی که یاد بگیرد از مخلوق تشکر کند، می‌آموزد که سپاسگزار خالق نیز باشد.

آموزش این مسائل از خانواده آغاز می‌شود و شکرگزاری یکی از مهمترین مواردی است که انسان باید آن را بیاموزد؛ زیرا «شکر نعمت، نعمتت افزون کند کفر نعمت، از کفت بیرون کند.» همچنین باید به فرزندان خود بیاموزیم که هنگام درخواست چیزی، از واژه لطفاً استفاده کنند؛ زیرا این موضوع تأثیر بسیار مثبتی در روابط انسانی دارد. معذرت‌خواهی نیز از دیگر نشانه‌های ادب است. بسیاری از مشکلات و تنش‌ها تنها با یک عذرخواهی ساده حل می‌شوند و از بروز اختلافات بیشتر جلوگیری می‌کنند.

از کودکی به ما آموخته‌اند که سلام کردن نشانه احترام است و رعایت آداب هر کاری، مجموعه رفتار و عملکرد ما را به نمایش می‌گذارد. ادب داشتن یا نداشتن، صرفاً به اعتیاد مربوط نمی‌شود. چه‌بسا افرادی که اعتیاد ندارند و حتی از تحصیلات و جایگاه اجتماعی بالایی برخوردارند؛ اما از ادب کافی بهره‌مند نیستند. اهمیت این موضوع باعث شده است که هر ساله در کنگره، دستورجلسه‌ای به آن اختصاص داده شود.

هر ساختاری برای استحکام و پایداری خود به تعادل نیاز دارد. یکی از نمونه‌های آن در کنگره وقت‌شناسی است. رعایت زمان به افراد آموزش داده می‌شود و به‌ همین‌ دلیل سال‌هاست که کارگاه‌های آموزشی در ساعت مشخصی آغاز و در زمان معینی به پایان می‌رسند. انسان دانا در تعادل است و بدی نمی‌کند. همان‌گونه که لوئی پاستور می‌گوید: «علم زیاد انسان را به خدا نزدیک می‌کند و علم اندک انسان را از خدا دور می‌کند.»

انسان دانا می‌داند که هر عملی، کارمای خاص خود را دارد؛ بنابراین در مسیر مثبت حرکت می‌کند. اصلی‌ترین دشمن انسان، جهل اوست و همین جهل سبب بروز خطاها می‌شود. گاهی به مرور زمان، مفهوم واقعی واژه‌ها تغییر می‌کند که این نیز از نادانی بشر سرچشمه می‌گیرد. برای مثال هنگامی که به فردی دزد لقب زرنگ می‌دهیم، نتیجه آن چیزی جز گسترش بی‌تعادلی در جامعه نخواهد بود. توصیه همیشگی این است که به بزرگ‌ترها احترام بگذاریم و با کوچک‌ترها با محبت رفتار کنیم.

نویسنده: راهنما همسفر سعیده (لژیون دوم) 
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون نهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی صالحی