مصرف سیگار مانع از درمان با کیفیت می‌شود

سلام دوستان ابراهیم هستم مسافر سیگار.

در کنگره ۶۰، در طول سال ۵۲ دستور جلسه وجود دارد. تکرار برخی از این دستور جلسات به این دلیل است که به مسافران سفر دوم یادآوری شود اگر امروز از حال خوش برخوردارند، این موهبت را مدیون آموزش‌های کنگره هستند.

اما پرسش اینجاست که چه عاملی سبب شد تا درمان سیگار در کنگره پایه‌گذاری شود؟ تا پیش از سال‌های ۹۰ و ۹۱، در کنگره تصور بر این بود که مصرف سیگار نشان‌دهنده عملکرد بهتر «سیستم ایکس» فرد است. با این حال، زمانی که جناب مهندس دژاکام دچار حمله قلبی شدند و در بیمارستان بستری گشتند، متوجه شدند که علت اصلی بیماری‌شان مصرف سیگار بوده است. در همان زمان، ایشان با خود اندیشیدند که اگر توانسته‌اند درمان اعتیاد به تریاک را با جایگزینی روش مصرف (از کشیدنی به خوراکی) و استفاده از داروی مناسب محقق کنند، می‌توانند با بهره‌گیری از آدامس نیکوتین، سیگار را نیز به همین روش درمان نمایند.

این بیماریِ جناب مهندس، نقطه عطفی برای پیدایش متد درمان سیگار شد. علاوه بر جلوگیری از ورود ۴۲۰۰ نوع سم به جسم، ایشان با اطمینان از نتیجه‌بخش بودن این روش، از اعضا درخواست کردند تا ۳۰ نفر به عنوان دستیار در این مسیر ایشان را یاری کنند که از آن میان، ۲۸ نفر به درمان قطعی رسیدند و پس از آن به عنوان راهنمای درمان سیگار در سراسر ایران مشغول به خدمت شدند.

در حال حاضر، در کنگره ۶۰ تأکید بر این است که مسافران پس از گذشت دو ماه از سفر خود، وارد لژیون‌های درمان سیگار شوند. دلیل این ضرورت آن است که وقتی جسم در حال بازسازی سیستم ایکس است، مصرف سیگار موجب ورود هزاران سم به بدن می‌شود. از آنجا که بدن انسان دارای میلیاردها سلول هوشمند است که به طور مداوم از جسم محافظت می‌کنند، هنگام مصرف داروی OT، بخشی از انرژی و توان بدن صرف مقابله با این سموم می‌شود. جناب مهندس بارها تأکید کرده‌اند که به دلیل هوشمند بودن سیستم بدن، مصرف سیگار مانع از درمان باکیفیت می‌شود. بنابراین، این «اجبار» برای ورود به لژیون سیگار، به منظور حصول یک درمان باکیفیت وضع شده است.

باید توجه داشت که مصرف دخانیاتی نظیر ویپ، ساختار فیزیکی و کارکرد کارخانه‌های درونی بدن انسان را مختل می‌کند و توانایی محافظت از بدن در برابر ۴۲۰۰ سمی که از طریق هر نخ سیگار یا سایر دخانیات وارد بدن می‌شود را کاهش می‌دهد. از این رو، نباید دستور جلسات سالانه کنگره را امری ظاهری و بدون اهمیت تلقی کرد. این جلسات، یادآور مسیر درمان و یادآوری‌کننده آموزش‌ها و منابعی است که توسط جناب مهندس ارائه شده است.

حتی پس از سال‌ها رهایی (۱۰، ۲۰ یا ۳۰ سال)، امکان فراموشی وجود دارد. اگر تکرار، تمرین، آموزش و پایبندی به منابع اصلی کنگره نباشد، حتی مسافری با ۲۰ سال رهایی نیز ممکن است دچار لغزش شود و آن بند سیمین اتصال به مسیر درمان، پاره گردد. این بند سیمین، همان حضور مداوم در جلسات و تعامل با دیگر اعضا است که ما را در مسیر نگه می‌دارد.

آقا محسن، با ۱۱ تا ۱۲ سال رهایی، همچنان در جلسات کنگره حضور دارد. دلیل این استمرار، قرار گرفتن در ساختار حمایتی کنگره و بهره‌مندی از آموزش‌هاست. هرچه بیشتر در جلسات حضور یابیم و آموزش ببینیم، مطالب بیشتری فرا خواهیم گرفت.

خداوند، قاضی بسیار مهربانی است و در قرآن کریم، بیش از ۱۱۳ صفت نیکو از نام و یاد او جاری است. اولین کلمه در قرآن، «بسم الله الرحمن الرحیم» است؛ به نام خداوند بخشنده و مهربان. خداوند، حرکت انسان در مسیر درمان، معنویات، آموزش و رسیدن به یک زندگی ایده‌آل برای خانواده را پاداش می‌دهد. این حمایت و مراقبت الهی، نتیجه زحمات ماست و به ما کمک می‌کند تا خانواده خود را نیز در این مسیر یاری کنیم.

تجربه شخصی من ابراهیم در درمان سیگار، فراتر از باورم بود. پیش از این، روزانه بیش از سه بسته سیگار مصرف می‌کردم و هیچ امیدی به ترک آن نداشتم. اما قدرت خداوند، حرکت جمعی در کنگره، اندیشه و تفکر جناب مهندس، و الگوهایی چون آقا محسن و سایر راهنمایان، انگیزه لازم را به من داد. از سال ۹۱ که ساختار درمان سیگار شکل گرفت و جناب مهندس با الهام از سیستم قلبی خود، این مسیر را آغاز کردند، الگوهای بیشتری پدیدار شدند.

برخی تصور می‌کنند درمان سیگار نیازمند «ابرجهان‌بینی» است، در حالی که دانش کنگره کافی است. با حضور سه جلسه در هفته (یکشنبه، سه‌شنبه، پنج‌شنبه) و دریافت آموزش‌ها، ما فرمانده جسم خود می‌شویم. در غیر این صورت، افرادی که کمتر در جلسات حاضر می‌شوند، حتی با چند ماه سفر خوب، ممکن است در مقطعی دچار جدایی از مسیر شده و دوباره به نقطه اول بازگردند. از اینکه به صحبت‌های من توجه نمودید از همه شما سپاسگزارم.

تایپ: مسافر مرتضی لژیون دوم، مسافر حسین لژیون سوم 

ویرایش و ارسال: مسافر حسن لژیون دوم