در سیدی معبد به چندین مسئله اشاره میشود. در اولین مسئله استاد در مورد تله صحبت میکند و میگوید: خداوند را سپاس که خود تله را درست میکند و زمانیکه به تله افتادی با راههایی که خود بلد است تو را نجات میدهد و تو ای بنده باید سپاسگزار باشی که عاقبت نجات پیدا میکنی. انسان باید بداند هنگامیکه در تله افتاد چگونه خود را نجات دهد؛ با توکل به خدا و با تفکر و اندیشه باید راه را پیدا کند. دلیل به تله افتادن انسان، چیزی به نام دندان طمع است. انسان برای هر چیزی طمع میکند و این باعث میشود به تله بیفتد؛ مثل شرکتهای هرمی یا مواد مخدر که خیلی زیرکانه عمل میکنند. مثلاً مواد مخدر تمام ساختمان جسم را تحت کنترل خود میگیرد.
مسئله دوم در مورد شکیبایی صحبت میکند که باعث میشود تمام نقاط را در نظر بگیریم، تفکر کنیم و در جهت رفع مشکل حرکت کنیم. به قول استاد انسانها همیشه مهمترین ضربه را از دانایان نادان میخورند. درست است که باید به انسانها اعتماد کرد، ولی قبل از اعتماد باید پرسوجو کرد تا مطمئن شد؛ زیرا شک باعث از بین رفتن انسان میشود و به تعبیر دیگر، آدم مسلمان را کافر میکند. مسئله سوم، مثلث شک است. یک ضلع آن حقیقت، ضلع دیگر غیرحقیقت و قاعده آن شک است. بنده به شخصه به این موضوع باور دارم که شک نابودکننده انسان است، زیرا مانند موریانه به جان آدم میافتد.
مسئله بعدی در مورد معبد است؛ جاییکه برای دعا و نیایش درست شده است. در قدیم مکانی برای دریافت الهامات الهی بوده است. زمانیکه انسان به مرحله میانه و انسانیت برسد، الهامات منفی و مثبت را دریافت میکند. انسانهایی که در جهت منفی حرکت میکنند، مالک خود نیستند. کسی که مالک خودش است، خواب راحتی دارد، در آرامش است، افسرده نیست و از قرص و دارو استفاده نمیکند. با آرزوی سلامتی و موفقیت برای بنیانگذار کنگره ۶۰، مهندس دژاکام که درسهای زندگی را به ما میآموزند.
منبع: سیدی معبد
نویسنده: همسفر عادله، رهجوی راهنما همسفر منیژه (لژیون دوم)
ویرایش: همسفر ثریا، رهجوی راهنما همسفر منیژه( لژیون دوم)
ارسال: همسفر نجوا، رهجوی راهنما همسفر هانیه (لژیون سوم)
همسفران نمایندگی گیلان
- تعداد بازدید از این مطلب :
44