روش کنگره، بهترین راه برای درمان دخانیات است

سومین جلسه از دوره سیزدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی جهانبین شهرکرد؛ به استادی راهنما مسافر علی، نگهبانی مسافر صادق و دبیری مسافر ایرج، با دستور جلسه «دخانیات (سیگار، قلیان، ناس، پیپ، ویپ)» در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد :

سلام دوستان، علی هستم یک مسافر.

خدا را شکر می‌کنم که توانستم دوباره در این جایگاه قرار بگیرم. از آقا داوود تشکر می‌کنم که نوبت لژیونشان بود و به بنده اجازه دادند که در این جایگاه، آموزشی کسب کنم. طبق روال همیشه، جا دارد از استاد عزیزم آقا جمشید هم تشکر ویژه داشته باشم، چون همه‌چیز را مدیون ایشان هستم. واقعاً اگر ایشان نبودند، نه‌تنها اینجا نبودم، بلکه شاید کلاً زنده نبودم. زندگی‌ام را مدیون ایشان هستم.

در مورد دستور جلسه‌ی امروز که چند ماده‌ی دخانی متفاوت را در بر می‌گیرد، از جمله قلیان، سیگار، ویپ و ناس، باید عرض کنم که تمام این‌ها با نام دخانیات شناخته می‌شوند و ماده‌ی مؤثره‌ی مشترک آن‌ها نیکوتین است؛ ماده‌ای که در تخریب بدن نقش اصلی را دارد. هر کدام از این مواد به میزانی نیکوتین دارند. آنچه ما از جناب مهندس آموختیم این بود که در بحث مواد مخدر، مسئله‌ی جایگزینی مطرح است و نیکوتین نیز دقیقاً با همین روند روی مغز ما اثر می‌گذارد.

در بدن ما ماده‌ای به نام نیکوتین‌آمید وجود دارد و این ماده شباهتی به نیکوتین دارد. بر اثر استفاده از دخانیات، به دلیل همین شباهت، عمل جایگزینی انجام می‌شود و به‌مرور مقدار کمی دوپامین و آدرنالین در بدن آزاد می‌شود و شخص کمی احساس سرخوشی می‌کند. این روند ادامه پیدا می‌کند تا زمانی که فرد به دخانیات وابسته و معتاد شود. نکته‌ی جالب در مورد دخانیات این است که حدود سی دقیقه بعد از مصرف، دوباره احساس نیاز به وجود می‌آید؛ و هیچ فرقی هم نمی‌کند که مصرف شخص سیگار باشد، قلیان باشد، ناس باشد یا موارد دیگر.

این موضوع را درباره‌ی موادی که نیکوتین دارند خدمت شما عرض کردم و دقیقاً در همان جایی عمل می‌کنند که مواد مخدر دیگر عمل می‌کنند. چیزی که ما در جامعه می‌بینیم، در ظاهر هیچ ادعایی ندارد، اما اثرات تخریبی آن کاملاً واقعی است. خود من به‌شخصه هر ده دقیقه یک نخ سیگار مصرف می‌کردم. در زمان درمان اعتیادم متوجه شدم که از یک جایی به بعد حالم خوب نیست. راهنمای محترم و استاد عزیزم متوجه این موضوع شدند و چون رابطه‌ی محبت و اعتمادی که به ایشان داشتم، به من فرمودند: «لژیون درمان سیگار نرفته‌ای؟» من گفتم: «خیر.» ایشان اصلاً به من نگفتند می‌خواهی شروع کنی یا نمی‌خواهی؛ هیچ سؤالی از من نپرسیدند و فقط گفتند: «برو یک دفترچه بخر، فردا هم برو آدامس نیکوتین تهیه کن و بیا تا بهت بگویم چه‌کار کنی.»

دقیقاً از زمانی که روند درمان بنده شروع شد، حدود یکی دو هفته بعد متوجه پیشرفت خودم شدم. انگار مثل موشکی شده بودم که وزنش را رها می‌کند تا اوج بگیرد. دوستانی هم که سیگار را تا بعد از رهایی با خودشان حمل می‌کنند، مطمئناً به دلیل همان اتصال ذهنی‌ای که بین دخانیات و اعتیاد وجود دارد، هیچ‌وقت نمی‌توانند از حال خوب واقعی بهره‌مند شوند. ضمناً سیگار روی روان و جهان‌بینی هم تأثیر می‌گذارد و نمی‌تواند حال انسان را خوب کند؛ اما فردی که در حین درمان اعتیاد، سیگارش را هم درمان می‌کند، مشکلات مربوط به روان را هم تا حد زیادی حل می‌کند.

برای مثال، بعضی افراد وقتی گرسنه می‌شوند، از سینه و دنده‌های خودشان گوشت برمی‌دارند و به سیخ می‌کشند و می‌خورند. این مثال برای این است که تا زمانی که از گوشت بدن خودت استفاده کنی، هیچ‌وقت سیر نمی‌شوی. این همان چیزی است که برای فرد مصرف‌کننده‌ی مواد مخدر هم رخ می‌دهد؛ یعنی در حال کندن تکه‌ای از بدن خودش است. این مثال برای کسی هم که سیگار مصرف می‌کند صدق می‌کند. او بعد از مصرف سیگار، به خیال خودش حالش خوب می‌شود و تا چند دقیقه انرژی پیدا می‌کند، چون مقداری دوپامین آزاد می‌شود و اراده‌ی انسان را قلقلک می‌دهد؛ اما بعد از چند دقیقه اثرش از بین می‌رود.

از طرف دیگر، سیگار اثرات مخربی بر ریه، قلب، رگ‌ها، سیستم عصبی و حتی بروز بیماری‌هایی مانند سرطان و سکته‌های قلبی و مغزی دارد. بعضی‌ها می‌گویند ویپ مصرف کنید، چون فقط نیکوتین دارد و بقیه‌اش آب مقطر است؛ اما آن هم در ریه مشکلاتی ایجاد می‌کند. نکته‌ی مهم‌تر این است که سیستم تبخیر ویپ می‌تواند مواد مضری را آزاد کند و ترکیبات شیمیایی آن نیز کم‌خطرتر از سیگار نیست.

 دوستانی که مصرف سیگار دارند، به‌نظر من در کنگره نمی‌توانند به حال خوب واقعی دست پیدا کنند. درمان استاندارد کنگره با نیکوتین خوراکی انجام می‌گیرد و طبق روشی که کنگره اعلام کرده، بهترین راهی است که می‌توان انتخاب کرد؛ روشی که بدون کمترین دردسر، ما را به درمان مورد نظر می‌رساند.

از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید، از همه شما سپاسگزارم.

نگارنده: همسفر ابوالفضل

عکاس: مسافر افشین لژیون ۳

تنظیم: مسافر مهدی لژیون ۶

ارسال: مرزبان خبری مسافر وحید

نمایندگی جهانبین شهرکرد/مسافران