بهترین زمان برای شروع سفرنیکوتبن، همان ابتدای راه است

سلام دوستان مجید هستم یک مسافر. خداوند را شاکر و سپاسگزارم که بار دیگر این اجازه صادر شد تا در این جایگاه بنشینم و از تک‌تک شما عزیزان آموزش بگیرم؛ همچنین بسیار خوشحالم که به عنوان یک مسافر نیکوتین در این مسیر حضور دارم. دستور جلسه این هفته «دخانیات» است؛ واژه‌ای که آگاهانه انتخاب شده تا بدانیم تخریب فقط محدود به سیگار نیست و تمام مشتقات آن از جمله ناس، قلیان و غیره را شامل می‌شود. این هفته بزرگ را به همه مسافران نیکوتین، چه رهجو و چه راهنما، تبریک می‌گویم. این ایام فرصتی است تا هر کسی که در مسیر درمان سیگار است، جایگاه خودش را بهتر درک کند و با مشارکت و بیان تجربه‌اش، جرقه‌ای در ذهن کسانی بزند که هنوز در شروع این راه تردید دارند. ما در کنگره یک پیام بنیادین داریم که می‌گوید: «درمان اعتیاد با درمان سیگار کامل می‌شود.» امکان ندارد کسی برای رهایی از شر مواد وارد این در شود اما نخواهد درمانش را کامل کند. اگر کسی تصور کند بدون درمان سیگار به رهایی واقعی رسیده، با کمال احترام باید بگویم که در حال فریب دادن خودش است. کسی که هنوز سیگار می‌کشد، در واقع پرچم اعتیادش بالاست و هر لحظه ممکن است از همین دریچه، نیروهای منفی دوباره به شهر وجودی‌اش بازگردند؛ چرا که سیگار دقیقاً اثر داروی OT را در بدن می‌سوزاند و پایه درمان را سست می‌کند.

بهترین زمان برای شروع این سفر، همان ابتدای راه است. خیلی‌ها با بهانه‌هایی مثل «بگذار پله‌هایم کم شود» یا «بگذار بعد از رهایی»، مدام این کار را به تعویق می‌اندازند، اما واقعیت این است که این «شنبه» موعود هرگز نمی‌رسد. ترس، تنها سد میان مسافر و درمان سیگار است. ما دو دسته افراد داریم؛ دسته‌ای که هنوز به نقطه تفکر نرسیده‌اند و نیاز به آموزش دارند، و دسته‌ای که می‌دانند باید درمان شوند اما می‌ترسند. به این عزیزان صراحتاً می‌گویم که تنها راه غلبه بر این ترس، روبرو شدن با آن است. اینکه بخواهید با کم کردن نخ‌های سیگار یا منتظر ماندن برای یک زمان بی‌دغدغه شروع کنید، خیالی باطل است. باید همین امروز بپرید و یک هفته سختی را به جان بخرید تا یک عمر راحت باشید. ۴۸ ساعت اول سفر، اوج کار است؛ شاید سردرد بگیرید یا کمی عصبی شوید، اما این‌ها بهای ناچیزی برای به دست آوردن سلامتی است. زرنگ‌ترین افراد کسانی هستند که بدون فوت وقت و با مصرف منظم آدامس نیکوتین طبق پروتکل راهنما، خودشان را با شرایط جدید وفق می‌دهند.

امروز در این جلسه، هدف ما تبادل همین تجربه‌هاست. من از مرزبانان و نگهبان محترم اجازه گرفتم تا امروز جلسه‌ای کاملاً مشارکتی داشته باشیم. از تمام مسافران نیکوتین می‌خواهم بیایند و از تجربه‌هایشان بگویند؛ حتی اگر در میان راه لغزیده‌اید، بیایید و بگویید که آن یک نخ سیگار چطور حالتان را خراب کرد، یا اگر موفق شده‌اید، بگویید که بعد از آن یک هفته سخت، چطور به آرامش رسیدید. شاید پیامی که شما امروز می‌دهید، همان جرقه‌ای باشد که زندگی یک نفر را زیر و رو کند و او را به سمت رهایی و حتی جایگاه راهنمایی سوق دهد. قدر این لحظات و انرژی‌های نابی که در کنگره جاری است را بدانیم و اجازه ندهیم ترس یا اهمال‌کاری، ما را از چشیدن طعم واقعی رهایی محروم کند. ممنون که به صحبت‌های من توجه کردید.