از خط اخم تا لبخند، بازگشت به نفس‌های تازه

جلسه نهم از دوره سی‌و‌یکم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی عطار نیشابوری به استادی همسفر شهرزاد، نگهبانی همسفر راضیه و دبیری همسفر ملیحه با دستور جلسه «دخانیات (سیگار، قلیان، ناس، پیپ، ویپ)» روز دوشنبه ۱۱ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شاکر و سپاسگزارم بابت امروز و این لحظه که در این جایگاه قرار دارم. دستور جلسه امروز دخانیات، سیگار و قلیان است؛ شاید به‌ظاهر ساده از کنارش بگذریم؛ ولی سال‌ها در جامعه این موضوع به‌گونه‌ای جا افتاده است که به یک عادت یا تفریح برای افراد مصرف‌کننده تبدیل شده است.

از من هر زمان سوال می‌شد که چرا دائم مصرف می‌کنی؟ در پاسخ می‌گفتم: ما جوان‌ها در این زمانه هیچ تفریحی به جز قلیان نداریم. همیشه این‌گونه خودم را توجیه می‌کردم؛ ولی با ورود من به کنگره و شروع کردن سفر ویلیام متوجه شدم که این مسئله وابستگی به نیکوتین، پیچیده‌تر از آن است که فکر می‌کردم. چرا؟ چون نیکوتین وارد بدن من شده بود و جسم، روح و روان من را آشفته کرده بود. نیکوتین ذره‌ذره آرامش را از من گرفته بود و احساسات و روابط من با سایر انسان‌ها را دچار اختلال کرده بود.

تصورم این بود افراد مصرف‌کننده، به‌راحتی قلیان را می‌توانند کنار بگذارند؛ اما این‌گونه نبود. در واقع مسئله‌ خواستن است. خواستن مهم است و باید تسلیم آن باشی، پذیرش داشته باشی تا این عمل را انجام دهی؛ ولی متفاوت است؛ زیرا نیکوتین وارد جسم شده است و روان انسان را آشفته کرده و تعادل طبیعی بدن را از بین برده است.

انسان شاید قلیان یا سیگار را با اختیار، یک مدت کوتاه و موقتی کنار بگذارد و احساس کند آن را خاموش کرده یا پاک شده است؛ اما با اینکه از بدن ما خارج شده‌ است، تمام مسائل مجدد تکرار می‌شود؛ چون تصور می‌کردیم که صورت مسئله را حل می‌کنیم، در حالی که صورت مسئله حل نمی‌شود و همچنان پابرجا است.

همیشه به این فکر می‌کنم؛ شاید کسی که برای اولین بار سیگار و قلیان مصرف می‌کند، با خودش می‌گوید که من هیچ‌وقت وابسته نمی‌شوم و اولین بار است و می‌توانم کنترل کنم. ولی همین کلمه من، تبدیل به غرور و منیت می‌شود. زنان همیشه نسبت به موضوعات مختلف روحیه حساسی دارند و این حساسیت باعث می‌شود که بدنشان زودتر به نیکوتین وابسته شود.

من به دوستانی که در کنگره هستند و مصرف‌کننده می‌باشند، توصیه کرده‌ام در لژیون ویلیام شرکت کنند تا به آرامش واقعی برسند؛ اما در پاسخ می‌گویند: ما در منزل قلیان داریم؛ ولی فقط با دوستانمان مصرف می‌کنیم.

زیباترین چیزهایی که در مسیر درمان دیده می‌شود، پیدا کردن حس خوب است. من از هجده سالگی تا بیست و دو سالگی آدم شادی بودم که همیشه خط لبخند داشتم و انرژی‌ام بالا بود؛ ولی چند وقت پیش که با مسافرم مشارکت می‌کردم، متوجه خط اخم خودم شدم. دلیل آن مصرف نیکوتینی بوده که در طول چند سال داشتم و اصلاً متوجه نمی‌شدم.

هشت سال مصرف کردم و پی‌درپی در زمان حال خوب یا حال بد مصرف کرده بودم. رفته رفته وابسته شدم و خودم متوجه نبودم. من دوباره راحت شدم، دوباره نفس می‌کشم و این معجزه‌ای برای من است. روزی راهنما به من گفت: شهرزاد چه تغییری در بدنت رخ داده است؟ فهمیدم من شب‌ها راحت و آرام می‌خوابم.

یک تجربه دارم برای افرادی که می‌گویند: مسافرم با سفر کردنمان در لژیون ویلیام مخالفت می‌کند، بهتر است که خودتان تسلیم شوید و پذیرش داشته باشید، حتماً رضایت آن‌ها را می‌توانید جلب کنید و از این آرامش بهره ببرید.

در ادامه عکس‌های مربوط به تجلیل از ایجنت نمایندگی عطار و معرفی ایجنت جدید را می‌بینیم.

مرزبانان کشیک: مسافر علی و همسفر عصمت
تایپیست: همسفر آرزو رهجوی راهنما همسفر مهتاب (لژیون ششم)
عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هفتم)
ویرایش و ارسال: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر صفیه (لژیون یکم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی عطار نیشابوری