جلسه سوم از دوره دوازدهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی خیام نیشابوری به استادی همسفر الهام، دبیری همسفر سمیه و نگهبانی همسفر فرزانه با دستور جلسه «دخانیات: سیگار، قلیان، ناس، پیپ، ویپ» روز دوشنبه ۱۱ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
ممنونم از خانم مهدیه عزیزم راهنمای خوبم که من را به این حال خوب و این جایگاه رساندند. دستور جلسه در مورد سیگار و جایگزینی است؛ سیگار چه است؟ سیگار بدترین شکل مصرف یک محصول طبیعی به نام توتون و دریافت یک ماده به نام نیکوتین است. نیکوتین یکی از موادی است که از سد خونی مغز عبور میکند. زمانی که ما از بیرون نیکوتین را وارد بدنمان میکنیم چشمههای درونی بهمرورزمان خشک میشوند. نیکوتین بیرونی فرمانده مغز میشود به همین دلیل ما مجبور میشویم این نیکوتین را استفاده کنیم. نیکوتین یک ربع تا بیست دقیقه بیشتر در بدن نمیماند به همین دلیل باید تندتند نیکوتین را مصرف کنیم و از بیرون به بدن برسانیم. مثل تریاک نیست که ۷ تا ۸ ساعت نشئگی داشته باشد و در بدن بماند.
در سیگار ۴ هزار ماده مختلف است که ما فقط نیکوتین آن را میدانیم. انسان هر ده پوکی که به سیگار میزند مجرای هوایی تا ۵۰ درصد تنگ میشود که این مواد داخل سیگار باعث این آسیب میشود بهطوریکه اکسیژنرسانی به خون کم میشود و باعث تحریک سیستم عصبی میشود. وقتی هم که ورزش میکنیم همین اتفاق میافتد؛ ولی چون ورزش با شادی و نشاط همراه است باعث میشود که اکسیژن به خون برسد. سیگار یا قلیان باعث میشود که طول عمر انسان خیلی کم شود. آمار مرگ و میری که سیگار در جهان دارد ده درصد بیشتر از مواد مخدر است. دو تا علت باعث کوتاهی عمر و مرگ انسان میشود یکی سیگار و دیگری چاقی است.
همانگونه که خداوند بهترین و زیباترین مواد مخدر طبیعی را در بدن ما قرار داده است مثل اندورفین و خیلی چیزهای دیگر؛ برای اینکه ما احساس درد نکنیم و انرژیزایی در بدن ما انجام بشود خداوند یکی از بهترین آن را به نام نیکوتین آمین را در وجود ما قرار داده است. مواد موجود در سیگار روی چگالی استخوانها نقش مهمی دارد که باعث پوکیاستخوان میشود؛ مخصوصاً برای ما خانمها که عادتماهانه هم میشویم خیلی اثر مخرب آن بیشتر است. حالا من مدام از واژه سیگار استفاده میکنم؛ اما قلیان خیلی بدتر از سیگار است؛ یعنی یک پوک به قلیان بزنید اندازه یک بسته سیگار است که انسان میکشد. خودم این کار را کردم قلیان کشیدم؛ اما نمیدانستم و آگاهی نداشتم.
افرادی که سیگار میکشند راحتتر سرما میخورند. در سیدی آقای حکیمی میگفتند: «کسی که مصرف سیگار و قلیان و انواع دخانیات را دارد مثل آدمی است که خواب است». آدمی که خواب است هر چقدر برایش توضیح بدهید نمیشنود و هیچ فایدهای ندارد. ما هم همینطوری بودیم. خود من شخصاً همینجوری بودم مثل یک آدمی بودم که خواب بودم؛ میدانستم که ضرر دارد؛ ولی انجام میدادم. حالا به هر نحوی یا میخواستم حرص مسافرم را در بیاورم یا میخواستم خودم را با قلیان سرگرم کنم. خواسته باشم از خودم صحبت کنم خیلی حرف دارم؛ ولی پسر بزرگم زمانی که کوچک بود تازه راه افتاده بود و راه میرفت آن زمان من تازه قلیان میکشیدم.
قلیان را که گذاشته بودم کنار دیوار و هنوز داغ بود زغالها را با دست برداشته بود و پنج تا انگشت دستش سوخته بود. من آنجا متوجه نمیشدم، او را کتک زدم، گفتم: برای چه دست زدی؟ مشکل از من بود. من نمیفهمیدم. من داشتم به بدن خودم به بچه خودم تخریب وارد میکردم. بعضی وقتها به پسر بزرگم میگویم: مامان، تو را به خدا من را حلال کن. من سر خیلی مسائل داد زدم، کتک زدم. من فکر نمیکردم دخانیات، قلیان و اینجور چیزها اثری روی اعصابم، طرز فکرم داشته باشد. وقتی درمان شدم و قلیان را کنار گذاشتم بعد فهمیدم. در یک سیدی آقای مهندس میگویند: «سیگار را که درمان کردم وقتی به بیرون از خانه میرفتم تازه متوجه میشدم اینجا یک درخت است، اینجا درخت دیگری است»
من نیز همین حس را داشتم. وقتی نیکوتین را کنار گذاشتم؛ چون من خیلی قلیان میکشیدم. اول که میخواستم غذا را بکشم و بیاورم اول سفره را پهن نمیکردم. زغال میگذاشتم؛ سپس سفره را میانداختم که تا موقعی که غذا آماده میشود زغالم نیز آماده شود. من خیلی قلیان مصرف میکردم. در یک سال رهاییم، مسافرم میگفت: اگر قلیان را کنار بگذاری و رهاییات را بگیری، برایت انگشتر میخرم و آنقدر لژیون ویلیام مهم بود که صدای همه درآمد که مگر تو مسافری یا همسرت؟ دخانیات روی خواب خیلی تأثیر دارد. کسی که دخانیات مصرف میکند شب بد میخوابد و صبح نیز بد بیدار میشود. میخوابیدم؛ اما صبح مثل آدمهایی که خواب و بیدارند بودم و نمیدانستم که از قلیان است.
با خودم میگفتم بهخاطر ناراحتی و غصههایی است که دارم. من بهعنوان عضو کوچکی از این خانواده امیدوارم تمام همسفرانی که مصرف قلیان دارند وارد لژیون ویلیام شوند و اجازه ندهند که دخانیات روی حسهای قشنگشان پرده بکشد. امیدوارم ترس را کنار بگذاریم و به لژیون ویلیام برویم که رهایی از بند دخانیات، رهایی از تاریکیهاست. این را بچههایی که دخانیات را ترک کردهاند میفهمند. سلامتی که داریم و این حس و حال خوبی که داریم با هیچچیز نمیشود عوض کنیم. ممنونم از اینکه به صحبتهای من گوش کردید.
مرزبانان کشیک: همسفر مرضیه و مسافر امید
تایپیست: همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون سوم)
مرزبان خبری: همسفر مرضیه
ارسال: همسفر مهین رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون دوم)
همسفران نمایندگی خیام نیشابوری
- تعداد بازدید از این مطلب :
107