سلام دوستان سهام هستم همسفر
زمانی که وارد کنگره شدم، تمام تمرکز و انرژیام بر روی تغییر مسافرم بود. مدام به دنبال راهی بودم، به دنبال مقصری میگشتم یا منتظر بودم که (خدا، تقدیر یا حتی راهنمای مسافرم) بیاید و گره زندگی مرا باز کند. وادی سوم مثل یک تلنگر بیدارکننده به من گفت که: تا زمانی که خودت برای خودت کاری نکنی، هیچ معجزهای در زندگیات رخ نخواهد داد.
این وادی به من یاد داد که بار«مسئولیت» خودرا اگر به دوش بگیرم انگار کلید آزادی رابه دست گرفتم. وقتی فهمیدم "هیچکس به اندازه خودم دلسوز آرامش و تکامل روح من نیست"، متوجه شدم که نباید انرژیام را صرف تحلیل رفتار دیگران یا گلایه از سرنوشت کنم.
امروز درک میکنم که آموزشهای کنگره برای این نیست که من به یک «مصلحبیرونی» تبدیل شوم که دیگران را تغییر دهد؛ بلکه برای این است که من «خود درونیام» را بازسازی کنم. وادی سوم به من آموخت که اگر میخواهم زندگیام بهشت شود، باید خودم معمار آن باشم، نه اینکه منتظر باشم کسی دیگر برایم خانهای بسازد.
خداوند را شاکرم که با این وادی، به جای «درماندگی»، به «توانمندی» رسیدم. یاد گرفتم که برای تغییر دنیای اطرافم، ابتدا باید دنیای درون خودم را آباد کنم.
نویسنده: همسفر سهام رهجو راهنما همسفر الهام(لژیون شانزدهم)
ویراستاری و ارسال: همسفر مهشید نگهبان سایت
همسفران دانیال اهواز
- تعداد بازدید از این مطلب :
56