وادی سوم باید دانست، هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمیکند. تا قبل از اینکه وارد کنگره بشوم، همیشه با خودم میگفتم که همسر من معتاد است و مقصر خانوادهام هستند که با این شخص ازدواج کردم یا مقصر را خانواده همسرم میدانستم و مدام درحال غرزدن بودم و دنبال مقصر میگشتم و گاهی از شدت ناراحتی خدا را مقصر میدانستم و میگفتم؛ چرا من باید چنین شانسی داشته باشم، تا اینکه خدا راه کنگره را به من نشان داد.
اوایل که وارد کنگره شدم فکر میکردم که برای مسافرم میآیم و گاهی اوقات منت هم سر مسافرم میگذاشتم که من بهخاطر شما به کنگره میآیم، من که مشکلی ندارم؛ ولی بعد از گذشت چند ماه با آموزشهای خوب کنگره و راهنمای خوبم متوجه شدم که خودم هم مشکل دارم و دراصل برای خودم به کنگره میآیم تا به آرامش برسم و کنگره امید را به من برگرداند.
در این وادی یاد گرفتم که هیچ کس بهاندازه خودم به فکر من نیست و آن کس که باید به من کمک کند، خودم هستم، نه دیگران و نباید از هیچکس توقعی داشته باشم؛ باید ابتدا این مشکل را بپذیرم و با توکل به خدا و تفکر، آموزش،تلاش و کوشش برای حل مشکلم اقدام کنم و این بار مسئولیت بر دوش من است و برعهده هیچ شخصی نیست؛ باید بتوانم با آموزشهای خوبی که در کنگره میگیرم این بار را به سلامتی به زمین بگذارم و در وهلهی اول همسر خوبی برای مسافرم و بعد مادر خوبی برای فرزندانم باشم.
نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون دوم)
ارسال: راهنمای تازهواردین همسفر اکرم نگهبان سایت
همسفران نمایندگی اردستان
- تعداد بازدید از این مطلب :
46