مسئول رفتار خود هستیم

جلسه دهم از دوره ششم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی امیر اراک به استادی همسفر فاطمه، نگهبانی همسفر مهسا و دبیری همسفر الهه با دستور جلسه «وادی سوم (باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند.) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۴ خرداد‌ماه ۱۴۰۵ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

بابت تجربه این جایگاه خدا را سپاسگزارم. از آقای مهندس حسین دژاکام و خانواده محترم ایشان تشکر می‌کنم؛ سپس از راهنمایان همسفر زهرا و همسفر نجمه بابت آموزش‌ها و اعتماد به نفسی که از آن‌ها گرفتم. قبل از آمدن به کنگره‌۶۰ خود را قبول نداشتم و مسئولیت کار‌های خویش را به عهده نمی‌گرفتم؛ وقتی به این مکان مقدس وارد شدم و آموزش گرفتم، خدا را شکر به حال خوش رسیدم، توانستم مسئولیت قبول کنم و خدمت کنم.

دستور جلسه امروز وادی سوم است؛ «هیچ موجودی به اندازه خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند». زمانی‌که داشتم فایل‌ صوتی این وادی را برای آماده‌سازی مطلب گوش می‌کردم، موارد بسیاری به ذهن آوردم که مطرح کنم؛ ولی آنچه به دل خود انسان می‌نشید را می‌توان به دیگران هم انتقال داد.

می‌خواستم بسم الله الرحمن الرحیم را بنویسم، نوشتم به نام خدای متفکر، خالق با تدبیر که انسان را آفرید؛ زیرا خداوند نمی‌تواند به ما بگوید در مورد مسائل و مشکلات فکر کنید؛ در صورتی‌‌که خودش فکر نکرده باشد و انسان را خلق کرده باشد یا بخواهد مسئولیت‌پذیر باشیم؛ اما مسئولیت بندگان، هستی و کائنات را به عهده نگرفته باشد؛ پس همه این مواردی که خدا به ما گفته، قبل از این‌که از ما بخواهد در وجود خودش بوده است. وقتی گفته می‌شود مسئولیت کار خود را بر عهده بگیرید و خود را قبول داشته باشید همه در وجود او بوده است.

در این وادی گفته می‌شود بیشترین مسئولیت هر موضوعی را باید خود انسان بر عهده بگیرد؛ این‌که شانه خالی کنیم و بگوییم تقصیر این و آن بود، در هیچ مرحله از زندگی خود نمی‌توانیم به نتیجه برسیم. هر‌چه جلو‌تر برویم دوران بچگی، ازدواج، متاهلی، میان‌سالی و پیری، همه مسائل پشت سر هم برای انسان تکرار می‌شود؛ ولی تا زمانی‌که انسان بیدار نشود، به خود نیاید و نفهمد که مسبب اصلی همه کارهای او خودش بوده، نمی‌تواند مشکلاتش را حل کند و از زندگی لذت ببرد.

ممکن است کسی در سن بالاتر بیدار شود یا فردی در نقطه تفکر خود در فرکانس خوب و عالی باشد که بتواند از جهل بیدار شود و به جایگاهی که دوست دارد برسد؛ پس مسئول رفتار خود هستیم. در واقع نقش اول و بازیگر اصلی زندگی هر شخصی خود آن فرد است. دیگران تاثیر دارند؛ ولی باز به مسئولیت‌پذیری خود انسان بر می‌گردد.

مشکلات و گرفتاری برای همه انسان‌ها وجود دارد و هر کسی به یک شکل با آن مواجه است. یک فرد با اعتیاد، فرد دیگر با بی‌پولی یا چیز‌های دیگر. مهم این است که در هر جایگاهی هستیم به خود رجوع کنیم و مسئولیت آن مشکلی که در زندگی داریم را بر عهده بگیریم و راه حل آن را پیدا کنیم.

هدف خداوند از آفرینش انسان در هستی این بوده است که با مشکلات روبرو شود و رشد کند. همه ما برای هدفی خاص به این دنیا آمده‌ایم. مسئولیت پذیرفتن باعث می‌شود در خود احساس عزت‌نفس کنیم و خود را شایسته بدانیم که آن‌قدر قوی هستیم که بتوانیم مسائل خود را حل کنیم. در حدی توانایی داریم که خداوند این مشکل را برای ما قرار داده است؛ پس باید بگردیم و خود را پیدا کنیم. هرچه دور بزنیم باز به خودمان برمی‌گردیم.

برخی مشکلات، خواسته یا نا‌خواسته به گذشته مربوط است. پیش از این بذر‌هایی کاشته‌ایم که الان در حال برداشت هستیم. راهنمای من در لژیون می‌گفتند در زندگی که هم اکنون داریم یا داریم تقاص پس می‌دهیم یا مثل همان بذر‌ها، می‌کاریم که در آینده برداشت کنیم و من همیشه این مطلب را در ذهن دارم. وقتی در زندگی گرفتار می‌شدم و نمی‌توانستم مسئله‌ای را حل کنم با خود می‌گفتم در لژیون گفته می‌شد که هر مشکلی بذر است یا تقاص؛ اگر تقاص باشد که تمام می‌شود و راحت می‌شوم، اگر بذر باشد بعداً برداشت می‌کنم؛ پس در هر دو صورت خوب است. وادی سوم دید و نگرش من را نسبت به مشکلات زندگی عوض کرد.

آقای مهندس حسین دژاکام در فایل صوتی یک مثال می‌زند که «هیچ‌کس کاسه داغ‌تر از آش برای ما نمی‌تواند باشد»؛ یعنی هیچ شخصی به اندازه خود انسان برای او دل نمی‌سوزاند یا کاری از فردی بر نمی‌آید. هر کسی باید برای حل مشکل خود اقدام کند، شاید 1 یا 2 مرتبه از اطرافیان کمک دریافت کند؛ ولی همیشگی و ماندگار نیست تا خودت کاری انجام ندهی زندگی بر همین منوال است. سرنوشت ما به دست خودمان است، نمی‌توان تقصیر را به گردن کسی بیاندازیم؛ در واقع مسبب اصلی همه خواسته‌ها و نا‌خواسته‌ها خودمان هستیم. شاید ندانیم که چه‌طور این مسائل را وارد زندگی خود کرده‌ایم؛ اما می‌دانیم که الان باید بلند شویم و آن مشکلات را حل کنیم.

وقتی انسان مسئولیتی را می‌پذیرد همیشه در راه موانعی به وجود می‌آید؛ باید بداند که اگر آن‌ها را برطرف کند رشد می‌کنید و بعدا به یک لذت پایدار می‌رسد. زمانی که به عقب برگردد و می‌بیند که به خود متکی بوده‌است. در علم روان‌شناسی هم این موضوع را می‌گوید که کسانی که از زیر بار مسئولیت خود شانه خالی می‌کنند و دوست دارند بگویند چرا مشکلات برای ما پیش می‌آید؟ آن‌ها کسانی هستند که عزت‌نفس پایینی دارند و نمی‌خواهند قبول کنند که فرد مهم زندگی خود هستند. 

مرزبانان کشیک: همسفر زینب و مسافر شعبان
تایپیست: همسفر فهیمه رهجوی راهنما همسفر شهلا (لژیون دوم)
عکاس: همسفر فاطمه (م) رهجوی راهنما همسفر نجمه (لژیون پنجم)
ارسال: همسفر مهسا مرزبان خبری
همسفران نمایندگی امیر اراک