جلسه سوم از دوره سوم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی ارم به استادی همسفر زهرا، نگهبانی همسفر الهه و دبیری همسفر مریم با دستور جلسه «وادی سوم و تاثیر آن روی من» روز دوشنبه ۴ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.
.jpg)
خلاصه سخنان استاد:
خدا را شکر میکنم که توانستم این جایگاه را تجربه کنم، آموزش ببینم و خدمت کنم. از راهنمای خودم همسفر ناهید تشکر میکنم. از نگهبان و ایجنت و مرزبانهای شعبه تشکر میکنم.
دستور جلسه وادی سوم است. باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمیکند. ما انسانها به شکلی آفریده شدهایم که باید خودمان برای زندگی برنامهریزی داشته باشیم و برای این کار نیاز به تفکر داریم. اگر هر کسی بخواهد مسئولیت خودش را به عهدهی فرد دیگری بیندازد و به دیگران واگذار کند تا دیگران برای او حل کنند، همیشه کلاهش پسِ معرکه است.
درست مثل خودِ من. من در زندگی هر کاری میکردم تا برنامه ریزی داشته باشم هیچ وقت نمیتوانستم آن را حل کنم. وقتی میخواستم اجرایی کنم در بین راه کار را رها میکردم و به آخر نمیرساندم و آن چیزی که در ذهنم بود را نمیتوانستم عملیاتی کنم. من همیشه با این موضوعات درگیر بودم و تصمیم میگرفتم به دوش دیگران بیندازم، میخواستم دیگران مشکلات و مسائل من را حل کنند. این موضوع را با دیگران مطرح میکردم تا آنها برای من برنامهریزی کنند و توقع داشتم بقیه بیایند مشکلات من را حل کنند. ولی هیچوقت به نتیجه نمیرسیدم.
یک روز تصمیم گرفتم که خودم را باور داشته باشم. باور داشته باشم که میتوانم خودم مشکلاتم را حل کنم و درست فکر کنم. تا راه حل و کلید مشکلاتم را پیدا کنم و بدانم دلیل اینکه چرا نمیتوانم مشکلات را حل کنم در چیست؟ متوجه شدم که من میخواهم همهی کارهایم را یک روزه انجام دهم به همین دلیل است که نمیتوانم مسائلم را حل کنم و نصفه رها میکنم. به همین دلیل اول زمان بندی کردم تا به همهی کارهایم برسم و یک روز را برای یک کار مشخص اختصاص دادم.
مدتی است که میتوانم برنامههایم را اجرا کنم و خودم مشکلاتم را حل کنم و به دوش دیگران نگذارم. شاید این سوال برای ما پیش بیاید که این مشکلات برای چه باید برای ما پیش بیاید؟ ما به این زندگی آمدهایم که راه حل مشکلاتمان را یاد بگیریم، اینکه چگونه مشکلاتمان را حل بکنیم. اگر ما امروزه دچار مشکلات روحی و روانی شدهایم، این دردها و مشکلات چه مفهومی برای ما دارند؟ مفهوم آن این است که در گذشته اشتباهاتی انجام دادهایم که الان آثار آن در زندگی ما است. من چند سال پیش ندانسته مرتکب یک اشتباه شده بودم که هنوز هم آثار آن در زندگی من است.
این همان بذری است که من در گذشته کاشتهام و آبیاری کردهام و رشد کردهاند. حالا باید چیکار کنم؟ بگویم خود کرده را تدبیر نیست؟ هیچ عکسالعملی نداشته باشم و آن را رها کنم؟ نه، اتفاقاً باید بگویم خود کرده را تدبیر هست. چون باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمیکند. حالا متوجه شدم کجای کارم اشتباه کردهام و باید تفکر کنم و با تدبیر یکی پس از دیگری مشکلاتم را حل کنم. برداشت دیگهای هم میتوان داشت که بگویم، مشکلاتی که الان با آن مواجه هستم، خودم در به وجود آمدن آنها نقشی ندارم. مثل بیماریهایی که مربوط به ژنها است. انشاالله که بتوانیم مشکلاتمان را خودمان را حل کنیم و راه حل آن را پیدا کنیم.
.jpg)
رهایی ۳۰سیدی راهنمای تازهواردین همسفر نسرین
.jpg)
مرزبانان کشیک: همسفر طیبه و مسافر وحید
تایپیست: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر ترانه (لژیون سوم)
عکاس: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر ترانه (لژیون سوم)
ارسال: همسفر طاهره مرزبان خبری
همسفران نمایندگی ارم کرج
- تعداد بازدید از این مطلب :
193