خود کرده را تدبیر هست

جلسه ششم از دوره‌‌ پانزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی شهباز به استادی راهنمای تازه واردین همسفر مریم، نگهبانی همسفر فاطمه و دبیری همسفر طاهره با دستور جلسه «وادی سوم (باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند.) و تاثیر آن روی من» روز یکشنبه ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

وادی‌ها در کنگره۶۰ ستون‌های استواری هستند که راهنمای ما در مسیر تحول و درمان قرار می‌گیرند؛ پس از پشت سر گذاشتن وادی اول که بر اهمیت تفکر تأکید داشت و وادی دوم که رسالت وجودی ما را یادآوری کرد، اکنون به وادی سوم می‌رسیم. این وادی چون آبی زلال، حقیقت را بر ما آشکار می‌سازد مسئولیت هر آنچه در زندگی‌مان رخ می‌دهد، پیش از هر کس با خود ماست. هیچ‌ کس به اندازه خودمان به فکر حل مشکلاتمان نخواهد بود.

وادی سوم وادی پذیرش است و با پذیرش آغاز می‌شود. ما باید بپذیریم که خودمان، اولین و آخرین راه‌ حل مشکلاتمان هستیم. حتی اگر عزیزی درگیر اعتیاد است، نباید تمام تقصیر را بر گردن او انداخت. اعتیاد ممکن است باعث ایجاد مشکلات در خانواده شود، اما گاهی زمینه‌ها و شرایطی فراهم می‌شود که خود ما ناخواسته در آن نقش داشته‌ایم.

حال چگونه باید با این حقیقت روبه‌رو شویم. وادی سوم دو مسیر را پیش روی ما می‌گذارد یکی تسلیم شدن در برابر تقدیر و ناامیدی و دیگری حرکت و اقدام. دعا می‌تواند تسلی‌بخش باشد، اما راه‌حل نهایی نیست. چاره کار در کنگره۶۰ نهفته است؛ جایی که آموزش می‌بینیم، روش درمان را فرا می‌گیریم و برای رهایی خودمان قدم برمی‌داریم؛ همان‌طور که گفته شده از تو حرکت، از من برکت و این حرکت باید بدون انتظار از دیگران صورت گیرد.

حضرت علی (ع) می‌فرمایند: بازگو کردن مشکلات نزد دیگران، باعث حقارت و خواری ما می‌شود. تجربه شخصی من نیز این را تأیید می‌کند. با وجود تحصیلات مرتبط با اعتیاد و حتی سابقه مشاوره در بهزیستی، در زمانی که خود درگیر اعتیاد بودم، آن علم نتوانست گره‌ای از مشکلاتم باز کند. علمی که از حفظ کتاب آموخته بودم و راه چاره‌ای برایم نداشت. من در آن زمان تنها می‌توانستم به دیگران بگویم بسازید یا طلاق بگیرید، چون راه دیگری نمی‌شناختم.

سال‌ها در کنار همسرم زندگی کردم، در حالی که او درگیر مصرف مواد بود و من با سکوت از کنار آن می‌گذشتم، تنها به این امید که شاید او تظاهر به بهبودی کند. مشکلات اعتیاد، چه برای او و چه برای فرزندانمان و خودم پابرجا بود تا این‌که به واسطه برادر شوهرم که در کنگره درمان یافته بود مسیر کنگره برای ما نیز هموار شد. در کنگره آموختم که خود کرده را تدبیر هست. اینجا راه درمان وجود دارد، باید صورت‌ مسئله را شناخت و برای درمان خود اقدام کرد؛ باید دست روی زانوی خود گذاشت و بلند شد، بدون هیچ انتظاری از دیگران.

همان‌طور که آقای مهندس در سی‌دی روح فرمودند، استقامت کلید پیروزی انسان است؛ باید با مشکلات مواجه شد، با آن‌ها سر و کله زد و حل مسئله را آموخت. در حقیقت خانواده‌هایی که درگیر اعتیاد هستند، به دلیل تحمل سختی‌های فراوان از مقاومت بالایی برخوردارند؛ مقاومتی که می‌تواند آن‌ها را از دیگران متمایز کند. قرآن کریم نیز می‌فرماید: انسان چیزی جز آنچه تلاش می‌کند ندارد؛ پس تلاش در مسیر کنگره و حفظ استقامت، راه رسیدن به موفقیت است. همچون درختان استوار که ایستاده می‌میرند، ما نیز باید در مسیر حق و حقیقت بایستیم. امیدوارم بتوانیم این وادی ارزشمند را در زندگی خود جاری سازیم خود را روشن نماییم.

مرزبانان کشیک: همسفر الهه مسافر عباس
عکاس: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون دوم)
تایپیست: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: مرزبان همسفر مریم 
همسفران نمایندگی شهباز