وادی نور و عشق

یک ساعت تفکر از هفتاد سال عبادت ارزشمندتر است. چرا؟ به دلیل این‌که کسی که تفکر کند، به آگاهی‌هایی دست می‌یابد: او می‌فهمد که خوبی، خوب است و بدی، بد است. متوجه می‌شود که دروغ، او را به هدفش نزدیک نمی‌کند؛ بلکه از هدفش دور می‌کند. درک می‌کند که قضاوت برای بنده نیست و فقط مختص خداوند است.

پی می‌برد که غیبت، جز گرفتن انرژی، کاری برای فرد انجام نمی‌دهد و صرفاً حس او را نسبت به کسی که از او غیبت می‌کند، منفی می‌سازد. آگاه است که کینه و دشمنی، جز افزایش هورمون کورتیزول، فایده‌ای ندارد. حسادت را نشانه کمبود خود و قدر ندانستن داشته‌ها تلقی می‌کند. می‌فهمد که با محبت و نیکی، بذر خوبی می‌کارد و همان را درو خواهد کرد.

پس از این طریق، وارد وادی عشق می‌شود، به گونه‌ای که همگان عاشق او می‌شوند و او نیز عاشق انسان‌ها و هستی خواهد بود. این عشق، نتیجه‌ تفکر است، تفکری که انسان را به درک حقیقت هستی و جایگاه خود در آن رهنمون می‌سازد و در نهایت، او را به سرچشمه‌ عشق، یعنی خداوند، پیوند می‌زند.

نویسنده: راهنما همسفر نرگس (لژیون مرزبانی)
ویرایش و ارسال: همسفر معصومه رهجو راهنما همسفر صفیه (لژیون یکم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی عطار نیشابوری