دیوار منیت مانع رسیدن انرژی و آگاهی می‌شود

منیت از من به وجود می‌آید. زمانی که انسان خودش را مرکز تمام زندگی و هستی می‌داند. وقتی که به‌صورت، هنر، شغل، ثروت، تحصیل و... نگاهی از جنس برتری و بهترین را در مقایسه با دیگران دارد. مقایسه خود با انسان‌های دیگر نوعی غرور یا نوعی ضعف و محدودیت در انسان ایجاد می‌کند. تفاخر و تنافر دو محصول مهم منیت هستند و سایر تاریکی‌ها مانند حسادت، کینه، نفرت، دروغ، تهمت همه محصولات دیگر آن هستند. اینکه انسان فکر می‌کند از همه چیز و از همه علوم می‌داند و نیازی به آگاهی ندارد ریشه در غرور و خودبرتربینی او دارد. به واسطه همین من بودن، انسان حصاری دور خودش می‌کشد و خود را از سایر انرژی‌هایی که کائنات و هستی برای او در نظر گرفته محروم می‌کند.

فرد به قلعه‌ای می‌ماند که اجازه ورود هیچ احساس و نیروی قشنگی را نمی‌دهد. اینکه من می‌دانم و خودم مسائلم را حل می‌کنم، نیازی به کمک ندارم، نیازی به راهنمایی ندارم و همه این دیدگاه‌ها بیشتر به غرور برمی‌گردد. خداوند صفتی دارد به نام کبر که به معنای برتر و بالاتر است؛ این صفت تنها صفتی است که شایسته حق‌تعالی است. من انسان به دلیل اینکه نفس از جنس خواسته است ظرفیت چنین نام و صفتی را ندارم. بارها پیش‌آمده است که به علت همین منیت و نگاه برتری‌جویی به دیگران دچار تاریکی‌های زیادی می‌شویم. سعادت و خوشبختی در فروتنی، در جستن، در تشنگی برای دانستن است.

رابط خبری: همسفر مهین رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر مهین رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون دوم)
همسفران نمایندگی خیام نیشابوری