گرفتن و بخشیدن

در استحکام پایه‌های مالی و علمی کنگره ۶۰ من چه کرده‌ام؟
در مسیر زندگی، انسان همواره در میان گرفتن و بخشیدن در حال حرکت است. هیچ رشدی بدون آموزش و هیچ پایداری بدون خدمت شکل نمی‌گیرد. کنگره60 به‌عنوان یک N.G.O آموزشی، این حقیقت را به‌زیباترین شکل ممکن به من آموخت که کمک کردن، یک‌طرفه نیست؛ بلکه جریانی دوطرفه است که هم فرد را می‌سازد و هم مجموعه را استوارتر می‌کند. کنگره60 چه کمکی به من کرد ورود من به کنگره ۶۰، آغاز آشنایی با نگاهی نو به زندگی بود. کنگره فقط راه درمان را نشان نداد، بلکه مسیر تفکر، تعادل و مسئولیت‌پذیری را به من آموخت.
در کنگره60 یاد گرفتم که درمان، تنها قطع مصرف نیست؛ بلکه بازسازی جسم، روان و جهان‌بینی است. آموزش‌ها، سی‌دی‌ها، لژیون‌ها و حضور راهنما، به من کمک کرد تا از آشفتگی فکری به آرامش نسبی برسم و از ناآگاهی به دانایی حرکت کنم.کنگره60 به من آموخت که نظم، احترام، صبر و شکرگزاری، اصولی هستند که اگر در زندگی جاری شوند، انسان به تعادل می‌رسد. این آموزش‌ها نه‌تنها در مسیر درمان، بلکه در خانواده، کار و اجتماع نیز تأثیرگذار بودند.
من چه کمکی به کنگره60 می‌کنم پس از دریافت آموزش‌ها، به این درک رسیدم که ماندگاری نعمت، در خدمت است. کمک من به کنگره60، از تغییر رفتار و نگرش خودم آغاز شد.حضور منظم در جلسات، نوشتن سی‌دی‌ها، رعایت حرمت‌ها، مشارکت در لژیون و انتقال تجربه به تازه‌واردان، بخشی از این خدمت است. هر قدم کوچک من، اگر با آگاهی و عشق برداشته شود، می‌تواند در استحکام این ساختار آموزشی نقش داشته باشد.کمک من به کنگره، فقط در عمل ظاهری خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در اصلاح تفکر، درست زیستن و تبدیل شدن به یک الگوی رفتاری سالم نیز معنا پیدا می‌کند.ارتباط دوطرفه؛ رمز پایداری است.
آنچه کنگره60 را متمایز می‌کند، همین ارتباط دوطرفه است. من از کنگره60 آموزش می‌گیرم و کنگره60 از تغییر و رشد من نیرو می‌گیرد. این چرخه سالم باعث می‌شود هم فرد درمان شود و هم ساختار کنگره پویا و زنده بماند.در این مسیر، انسان درمی‌یابد که "کمک کردن"، یک وظیفه تحمیلی نیست؛ بلکه فرصتی است برای رشد، تزکیه و رسیدن به حال خوش.
امروز با اطمینان می‌گویم:کنگره60 به من زندگی دوباره بخشید و من با خدمت، تلاش می‌کنم قدردان این نعمت باشم. هرچه کمک من آگاهانه‌تر و خالصانه‌تر باشد، بهره من نیز عمیق‌تر و ماندگارتر خواهد بود.باشد که همه ما، با آموزش گرفتن و خدمت کردن، سهمی هرچند کوچک در گسترش نور، آگاهی و تعادل داشته باشیم.
سپاس و قدردانی با نهایت احترام و قدردانی، از بنیان، راهنمایان، خدمتگزاران و تمامی اعضای کنگره ۶۰ که بی‌چشم‌داشت، چراغ این مسیر را روشن نگاه داشته‌اند.
سپاسگزارم و توفیق روزافزون همگان را از خداوند منان خواستارم

نویسنده مقاله: مسافر غلامرضا لژیون یکم آکادمی
بارگزاری: مسافر حمید لژیون دوم آکادمی