مادر کنگره یاد گرفتیم که پیدایش ظرفیت به‌یک‌باره امکان‌پذیر نیست

دومین جلسه از دوره نوزدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶۰، نمایندگی بیهقی سبزوار، روز یک‌شنبه ۶ اردیبهشت ۱۴۰۵ با استادی  مسافر محمد، نگهبانی مسافر مسلم و دبیری مسافر حسین، با دستور جلسه «ظرفیت و مسئولیت (قبله گم کردن)ساعت ۱۷ آغاز ‌به کارکرد.
خلاصه سخنان استاد:
ابتدا تشکر می‌کنم از نگهبان جلسه و گروه مرزبانی که اجازه دادن این جایگاه را تجربه کنم و آموزش بگیرم.
و در ادامه از جناب مهندس تشکر می‌کنم که ظرفیت وجودی خودش را طوری بزرگ و بزرگ‌تر کرد که خداوند توفیق چنین مسئولیت بزرگی را نصیب ایشان کرد مسئولیت رهایی ما از دام اعتیاد؛ و ممنون ایشان هستیم که چنین لطفی به ما و سایر همدردهای ما نمود.
حتماً سؤال می‌کنید دستور جلسه چه ارتباطی به ما و کنگره دارد. به‌مرورزمان ظرفیت ما در مسائل منفی به حدی بالا رفت که با آن احساس برتری می‌کردیم ولی با ورود به کنگره فهمیدیم معنای واقعی ظرفیت این هست که ما ظرفیت وجودی خودمان را در کارها به‌گونه‌ای بالا ببریم تا خداوند مسئولیت یکسری کار ها را به ما بدهد و مادر کنگره یاد گرفتیم که پیدایش ظرفیت به‌یک‌باره امکان‌پذیر نیست و باید به‌مرورزمان و آرام‌آرام همه‌چیز را به دست آوریم و برای هر چیز باید ظرفیت و امید به آن مسیر را داشته باشیم

مثلاً اگر ظرفیت وامید به مسیر کنگره درما به وجود نیامده باشد ما به نتیجه نخواهیم رسید و این ظرفیت در وجود ما با ورود به کنگره با دیدن مسافرین سفر دوم به وجود می‌آید مثلاً مسافر محمد را می‌بینم که با مصرف شیشه و انواع قرص وارد کنگره شده و درمان شده پس من هم می‌توانم درمان بشوم و این انگیزه‌ای می‌شود برای من انسان وقتی وارد کنگره می‌شوم. باید بپذیرم که هیچ‌چیز نمی‌دانم و راهنما همه‌چیز را می‌داند و این ظرفیت را در خود به وجود می‌آورد و با بالاتر رفتن ظرفیت شرایط به‌گونه‌ای می‌شود که به او مسئولیت داده خواهد شد مسئولیت یعنی کاری من به عهده بگیرم و در قبال آن کار پاسخگو باشم و این مسئولیت در سفر اول برای یک مسافر می‌تواند یدک کشیدن عنوان رهجو باشد عنوان رهجو مسئولیت‌های زیادی با خود همراه دارد و باید در این مسیر تمام‌کارهایی که راهنمایان محترم میگویند  درست انجام بدهیم و با درست  انجام دادن این مسئولیت به ترتیب مسئولیت‌های بزرگ‌تری به ما محول می‌شود و درنهایت ظرفیت رهایی در ما به وجود می‌آید و بعد از رهایی مطمئناً به شما مسئولیت و خدمت داده خواهد شد.
و قسمت آخر قبله گم کردن، اگر تمام سفر کنگره را ما یک پازل در نظر بگیریم و اگررهجو یا مسافر از این پازل چند مورد را درست انجام بدهد مثل خوردن دارو. نوشتن سی دی. ولی مشارکت نکند خوابش سرموقع نباشد و سایر قوانینی که در سفر اول هست اگر درست انجام نشود مطمئناً آن رهایی که به شما داده می‌شود پابرجا نخواهد بود. باید ما ظرفیتمان را در سفر اول با عمل کردن به قوانین کنگره و فرامین راهنما به‌قدری بالا ببریم که آن رهایی که به ما داده می‌شود دل‌چسب و ماندگار باشد. ظرفیت جسمی ما با خوردن دارو بالا می‌رود و باید ظرفیت ذهنی خود را با گوش دادن و نوشتن سی دی بالا ببریم، ماقبل از ورود به کنگره اگر پشت چراغ‌قرمز می‌ماندیم تحمل نمی‌کردیم ولی با ورود به کنگره با گوش کردن سی دی درست زندگی کردن و اخلاق درست را یاد می‌گیریم و اگر مسئولیتی به ما داده می‌شود هدف خودمان را گم نمی‌کنیم، در زندگی چیزهایی به ما داده می‌شود و اگر ما فراموش کنیم از کجا به کجا رسیدیم و فراموش کنیم هم نوع ما چه مشکلی دارد این همان قبله گم کردن است ما باید یاد بگیریم چگونه به هم نوع خود کمک کنیم و یاد بگیریم چطور همدیگر را دوست داشته باشیم. آماده‌باشیم با تکرار و تمرین برای سفرهای بعدی، در پایان دعا می‌کنم که ظرفیت وجودی تک‌تک ما با تلاش خودمان و درگرو زمان و حرکت در مسیر درست کنگره بزرگ و بزرگ‌تر شود تا مسئولیت‌هایی به ما داده شود تا بتوانیم به هم نوعان خودمان کمک کنیم.
از اینکه به مشارکت من گوش کردید از شما ممنونم.
تایپ:مسافر محسن از لژیون هشتم با راهنمایی پهلوان علی
عکاس:مسافر غلامرضا از لژیون یازدهم با راهنمایی پهلوان محمد رضا 
تنظیم: سایت بیهقی سبزوار