به حیات خود و دیگران احترام بگذاریم

جلسه ششم از دوره نهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی یوسُف‌ به استادی همسفر اعظم، نگهبانی همسفر فریبا و دبیری همسفر مهشید با دستور جلسه «وادی دوم (هیچ مخلوقی جهت بیهودگی قدم به حیات نمی نهد، هیچ‌کدام از ما به هیچ نیستیم، حتی اگرخود به هیچ فکر کنیم) و تأثیر آن روی من» روز سه‌شنبه 15 اردیبهشت‌ماه 1405 ساعت 16:00 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

پیش از هر چیز، از خانم سمیه گرامی، گروه مرزبانی و راهنمای عزیزم خانم آرزو که فرصت خدمت در این جایگاه را به من دادند، صمیمانه سپاسگزارم.امروز دستور جلسه درباره "وادی دوم و تأثیر آن بر زندگی من" است؛ موضوعی که سالیان سال با آن درگیر بوده‌ام. سال‌ها با این پرسش‌های بی‌پایان دست‌وپنجه نرم می‌کردم که: چرا من در این کشور، در این شهر، در این خانواده و با این پدر و مادر متولد شده‌ام؟ همیشه درگیر "چرا من؟" بودم و به جای تلاش برای تغییر، مدام شاکی بودم؛ اما با هر شکایت، شرایط من بدتر می‌شد.حتی در ازدواجم دچار خطا بودم؛ با کسی ازدواج کردم که مصرف‌کننده بود، اما به دلیل ظاهرِ عادی‌اش، همیشه حقیقت را انکار می‌کردم.

تا زمانی که به کنگره نیامدم، نمی‌خواستم باور کنم که با یک مصرف‌کننده زندگی می‌کنم؛ همیشه درگیر انکار و پرسش‌های بیهوده بودم.اما امروز می‌دانم که دستور جلسه امروز چه پیامی برای من دارد: «هیچ مخلوقی جهت بیهودگی قدم به حیات نمی‌نهد؛ هیچ‌کدام از ما "هیچ" نیستیم، حتی اگر خودمان چنین فکر کنیم.» ما همگی گاهی مسیرمان را گم می‌کنیم. من هم بارها تلاش کردم اما نتوانستم؛ اما آموخته‌ام که وقتی در تاریکی هستیم و اعتمادبه‌نفسمان را از دست می‌دهیم، نباید به توجیهات منفی پناه ببریم. توجیهاتی که ما را بیشتر در تاریکی فرو می‌برد.

نگاهی به جهان هستی، پاسخ ما را می‌دهد. همان‌طور که در مثال‌های آموزشی شنیده‌ایم، حتی کوچک‌ترین موجودات مثل یک کرم، فلسفه و هدفی در آفرینش خود دارند. وقتی بدانیم آفرینش کرم بی دلیل نیست، می‌فهمیم که آفرینش انسان با این عظمت، قطعاً بی‌دلیل نیست. این حقیقت به من امید می‌دهد که من هم بی‌فایده آفریده نشده‌ام. در شرایطی که از نظر روحی و روانی تحت فشار هستم، حضور در کنگره و مشورت با راهنما، چراغ راه من است. کنگره به من کمک می‌کند تا از ضد ارزش‌ها عبور کنم و در صراط مستقیم قدم بردارم. اگر پیش از کنگره بود، شاید ماه‌ها در این جنگ‌های ذهنی غرق می‌شدم، اما اکنون راه خروج را یافته‌ام.

در پایان، اگرچه باور به قدرت مطلق یک انتخاب شخصی است، اما من با نگاه به پیچیدگی شگفت‌انگیز جهان، به وجود این قدرت ایمان دارم. بیایید به حیات خود و دیگران احترام بگذاریم و بدانیم که هیچ‌کدام ما تصادفی به این دنیا نیامده‌ایم. با این امید که:«یوسف گم گشته باز آید به کنعان، غم مخور» من با آرامش برای بازسازی خویشتن تلاش می‌کنم، از تاریکی‌ها بیرون می‌آیم و این حقیقت را در قلبم جای می‌دهم که: *هیچ‌کدام از ما "هیچ" نیستیم، حتی اگر خودمان چنین فکر کنیم.

رهایی جونز (تغذیه سالم) راهنما همسفر هانیه رهجوی راهنمای جونز همسفر طاهره

مرزبان کشیک: همسفر نرگس و مسافر اصغر
تایپ: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر هانیه (لژیون سوم)
عکاس: همسفر فرنوش رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر نرگس مرزبان خبری
همسفران نمایندگی یوسُف تهران