احترام، قانون زندگی است

امروز که در آستانه سومین سال رهایی از بند نیکوتین ایستاده‌ام، وقتی به مسیر طی شده نگاه می‌کنم، بیش از هر زمان دیگری درک می‌کنم که رهایی، یک نقطه نیست؛ بلکه جریانی مداوم از جوینده بودن است. من آموخته‌ام که برای حفظ این گوهر گران‌بها باید همواره در جایگاه یک آموزش‌گیرنده باقی بمانم.

در طول این سال‌ها دریافتم که اولین و مهمترین قدم برای رسیدن به تعادل، پذیرش مسئولیت است. در کنگره۶۰ یاد گرفتم که بار سنگین زندگی و چالش‌های آن را یر دوش دیگران نیندازم و به‌جای انتظار از دنیای بیرون، نگاهی به درون خود بیندازم. اگر امروز آرامشی در زندگی دارم، ثمره نظم و انضباطی است که درونی کرده‌ام و اگر با تلاطمی روبه‌رو شوم، می‌دانم کلید عبور از آن، بازگشت به اصول اولیه انسانی و رعایت حرمت‌هاست.

یکی از بزرگترین درس‌هایی که در کنگره۶۰ آموختم؛ مفهوم فرمان‌برداری برای رسیدن به فرماندهی است. متوجه شدم تا زمانی که نتوانم بر خواسته‌های نفس خود غلبه کنم و به راهنمایی‌های درست مسیر دانایی، عمل نکنم؛ هرگز نخواهم توانست فرمانده لایقی برای شهر وجودی و زندگی خود باشم. این مسیر به من آموخت که احترام، قانون زندگی است. احترام به پیشکسوت و احترام به قوانین هستی و فراتر از همه احترام به رب و مربی خود به عنوان یک همسفر بسیار مقام والایی دارد.

در مسیر آموزش، با قلبی سرشار از امید، ایمان و عشق می‌توانم به ریشه‌های خود برسم و برگردم. همان همسفری که با صبر و استقامت، بند نیکوتین را گشود و با ابزار دانایی و محبت، به دنبال ساختن بنایی مستحکم‌تر در زندگی است.

ما به این جهان آمده‌ایم که بیاموزیم، صیقل بخوریم و در نهایت، به آرامشی دست یابیم که هیچ طوفانی نتواند آن را متزلزل کند.

منبع: فایل صوتی «وظایف رهجو»
نویسنده: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون شانزدهم)
رابط خبری: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون شانزدهم)
ارسال: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر مریم لژیون دوم (نگهبان سایت)
همسفران نمایندگی شیخ‌بهایی