خواسته یعنی توانایی انجام دادن یک کار

برای انجام هر کاری مانند امتحان، مسابقه و حتی مشارکت، ممکن است کمی استرس و اضطراب داشته باشیم. این اضطراب تا حدی طبیعی است و اگر در حد کم باشد، باعث حرکت و انگیزه می‌شود و کمک می‌کند کارهایمان را به‌درستی انجام دهیم. گاهی اوقات پیش می‌آید که بیش از حد، اضطراب داریم و نمی‌توانیم عملکرد خوبی داشته باشیم؛ مثلاً برای من گاهی اتفاق افتاده است که سر امتحان، به دلیل استرس زیاد، نتوانسته‌ام حتی به آسان‌ترین سؤال پاسخ بدهم یا هنگام مشارکت، چیزی به ذهنم نمی‌آمد.

اگر اضطراب از حد عادی بالاتر برود، باعث به‌هم‌ریختگی ما می‌شود و فکر، اندیشه و حافظه از کنترل ما خارج می‌گردد؛ در این حالت تمرکز نداریم و نمی‌توانیم کارهایمان را به‌‌درستی انجام دهیم. خداوند به ما انسان‌ها قدرت اختیار داده است تا بین راه تاریکی (ضدارزش‌ها) و راه روشنایی (ارزش‌ها) یکی را انتخاب کنیم؛ همچنین نیروهای زیادی را چه به‌صورت آشکار و چه پنهان مانند نیروی دیدن، شنیدن، تفکر، تعادل، محبت و عقل، در وجود ما قرار داده است. این نیروها باعث می‌شود انسان نسبت به سایر موجودات برتری داشته باشد.

زمانی که ما وارد تاریکی می‌شویم، حس‌هایی مانند ترس، کینه، نفرت و ناامیدی به سراغمان می‌آید. با تجربه این احساسات، نیروهایی که در اختیار ما قرار گرفته‌اند کم‌کم از کنترل ما خارج می‌شوند، تا جایی که به حداقل می‌رسند و انسان حتی حق انتخاب را نیز از دست می‌دهد. برای خارج شدن از تاریکی، باید نیروهایی مانند تمرکز، تفکر، تعادل و حافظه را که از دست داده‌ایم، با تزکیه و پالایش دوباره به دست آوریم. منظور از تزکیه و پالایش این است که نیروهایی که از اختیار ما خارج شده‌اند، دوباره به ما بازگردند. این فرآیند به‌مرور زمان انجام می‌شود و یک‌دفعه امکان‌پذیر نیست و تا زمانی که این نیروها به ما بازنگردند، خروج از تاریکی ممکن نخواهد بود.

نیروهای انسان در هستی از بین نمی‌روند. وقتی فردی در تاریکی قرار می‌گیرد، استعدادها و توانایی‌های خود را از دست می‌دهد؛ اما با دوری از ضدارزش‌ها، این نیروها و توانایی‌ها دوباره به او بازمی‌گردند و در این حالت است که فرد می‌تواند حتی بهتر از قبل عمل کند؛ زیرا تجربه‌های جدیدی به دست آورده و چیزهای بیشتری آموخته است. هنگامی که انسان حس‌های منفی را از وجود خود بیرون کند و به‌جای آن محبت، شجاعت، امیدواری و عشق را در درونش پرورش دهد، می‌تواند با مشکلات زندگی روبه‌رو شود و همیشه حال خوبی داشته باشد. چنین انسانی در بهشت است؛ زیرا هیچ نیرویی نمی‌تواند به او آسیب برساند.

منظور از بهشت، تجربه حس‌های خوب است. وقتی حالمان خوب باشد و اختیار نیروهایمان را در دست داشته باشیم، انگار در بهشت زندگی می‌کنیم؛ اما اگر حالمان بد باشد، حتی زیباترین مکان‌ها و بهترین امکانات نیز نمی‌تواند ما را خوشحال کند و انگار در جهنم قرار داریم. هستی در خدمت خواسته‌های انسان است؛ اما قوانینی نیز وجود دارد. خواسته به معنی توانایی انجام یک کار است. گاهی ما خواسته‌هایی داریم که بسیار دوست داریم به آن‌ها برسیم؛ اما خداوند آن‌ها را به ما نمی‌دهد؛ زیرا برای رسیدن به هر خواسته‌ای، باید ظرفیت آن را داشته باشیم.

منبع: سی‌دی شکل‌گیری نیروها
نویسنده: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر نجمه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر رقیه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بندرعباس