حرکت رو به جلو شرط ارتقاء در هستی

وقتی به مفهوم حرکت فکر می‌کنم، به این درک می‌رسم که تمام هستی بر پایه حرکت بنا شده‌است و رکود بر هیچ موجودی جایز نیست؛ اگر لحظه‌ای جریان در هستی متوقف شود، زندگی معنا و مفهوم خود را از دست می‌دهد. زمین در گردش است، خون در رگ‌های ما جریان دارد و سلول‌ها دائماً درحال تغییر هستند. حتی اگر چیزی ساکن به نظر برسد، در درون خود حرکتی دارد؛ پس اصل در هستی، حرکت است نه سکون.

در این آموزش فهمیدم که تمام هستی و حتی انسان‌ها دو نوع حرکت دارند: حرکت رو به جلو و حرکت رو به عقب. هیچ انسانی بی‌حرکت نیست یا در مسیر رشد و ارتقاء قرار دارد یا در مسیر پس‌رفت، حتی اگر تصور کنیم ایستاده‌ایم؛ در‌حقیقت چون جهان در حرکت است، ما درحال عقب‌ماندن هستیم.
از نظر درونی هم همین قانون برقرار است؛ ما یا درحال پیشرفت هستیم یا پس‌رفت. افکار، نگرش، تصمیم‌ها و احساسات ما دائماً در حرکت‌ هستند. اگر دانایی ما افزایش پیدا کند و آن را به عمل تبدیل کنیم، حرکت ما صعودی می‌شود؛ اما اگر اسیر ترس، نفس یا باورهای غلط شویم، حرکت ما نزولی خواهد بود؛ پس مهمترین موضوع، جهت حرکت است.

نکته مهم دیگری که برای من روشن شد این است که برای کسب تجربه، بهترین راه سفر می‌باشد. انسان درطول تکامل، یک مسافر است و خودش بر آن آگاهی ندارد.
زندگی یک سفر است و حیات درطول همین سفر اتفاق می‌افتد. ما در مسیر حرکت تجربه کسب کرده، رشد می‌یابیم، اشتباه می‌کنیم و اصلاح می‌شویم؛ بنابراین اگر حرکتی نباشد، تجربه‌ای هم شکل نمی‌گیرد.
ارتقاء فقط در حرکت اتفاق می‌افتد و هیچ موجودی در رکود به کمال نمی‌رسد؛ همان‌طور که دانه برای تبدیل‌شدن به درخت باید پوسته خود را بشکافد، انسان نیز برای رسیدن به مراتب بالاتر باید از سکون، ترس و عادت‌های کهنه عبور کند که این عبور همان حرکت است.

من از گوش‌دادن به این سی‌دی متوجه شدم که ما با حرکت درست، روی ارتقاها اثر می‌گذاریم و اگر جهت حرکتمان صحیح باشد، حتی قدم‌های کوچک هم ما را به‌سمت رشد می‌برد؛ اما اگر جهت اشتباه باشد، هرچقدر هم تلاش کنیم، فقط از هدف دورتر می‌شویم؛ بنابراین آگاهی، هدف و استمرار سه اصل مهم در حرکت رو به جلو هستند.

وقتی زندگی خودم را بررسی کردم، دیدم در بعضی بخش‌ها شاید حرکتی داشته‌ام؛ اما نه همیشه در جهت درست، گاهی به‌خاطر ترس و گاهی به‌خاطر وابستگی به شرایط، درجا زده‌ام؛ ولی امروز می‌دانم اگر بخواهم حال بهتر و رشد بیشتری را تجربه‌ کنم، باید آگاهانه حرکت کنم.
هیچ‌کس به جای من این سفر را طی نمی‌کند، هیچ ارتقایی بدون حرکت به‌دست نمی‌آید و هیچ تجربه‌ای بدون قدم‌برداشتن شکل نمی‌گیرد.

امروز با خودم عهد می‌بندم که مسافر آگاه زندگی باشم؛ حرکت کنم، ولی در جهت درست. آهسته باشم، اما پیوسته.
چه زیبا است که در این سفر، با حرکت آگاهانه‌، زیباترین تصویر را از خود در دفتر طبیعت باقی بگذاریم؛ تصویری از رشد، آگاهی و ارتقاء.

نویسنده: همسفر فاطمه دیوارگر رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون پنجم)
ویرایش: رابط خبری همسفر بهار رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون پنجم)
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون هفتم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی وکیلی یزد