سلام دوستان حمید هستم یک مسافر؛ مدت ۲۳۵ روز است که با روش DST سفر میکنم، آخرین آنتی ایکس شیره خوراکی و کشیدنی، راهنما آقای هادی ثالثیان، لژیون ۱۴ شعبه بنیان مشهد ورزش شنا، مقدار داروی در حال مصرف ۱ سیسی در وعده.
هفته مقالات و کنفرانسها را من از دو دیدگاه بررسی میکنم. بایدها و نبایدها و پلههای ترقی و پیشرفت. از دید بایدها و نبایدها اگر علمی که امروز بشر در اختیار دارد و با آن بسیاری از مشکلات و رنجهای خود را درمان میکند از گذشتگان به ما نرسیده بود چه اتفاقی میافتاد؟ اگر کشفیات دانشمندانی چون محمد بن زکریای رازی ثبت و مکتوب نمیشد یا نظریات آلبرت اینشتین نوشته و منتشر نمیگردید آیا امروز ما همین زندگی را داشتیم؟ قطعاً خیر؛ شاید هنوز مانند انسانهای اولیه زندگی میکردیم و بسیاری از اختراعات و اکتشافات شکل نمیگرفت. دردهای بشر همانگونه باقی میماند و انسانها همچنان در رنج و ناآگاهی به سر میبردند. پس ثبت، نگارش و انتقال علم یک «باید» بزرگ است و بیتوجهی به آن یک «نباید» جدی. از نگاه ترقی و پیشرفت کنگره در یکی از سخنان آقای مهندس دژاکام شنیدم که در ابتدای راهاندازی کنگره در یک نشست درمان اعتیاد حتی اجازه ورود به ایشان داده نشد و در عوض فردی با مدرک فوقدیپلم مددکاری درباره این موضوع سخنرانی میکردند؛ اما چه شد که پس از گذشت یکی دو دهه ایشان به بزرگترین کنفرانسهای علمی دعوت میشوند و مقالات کنگره در ردهبندیهای علمی حائز مقام میگردند؟ قطعاً این مسیر یکشبه طی نشده است. مطمئن هستم در ابتدای کار نوشتهها و مکتوبات کنگره به شکل امروز نبوده و از نظر علمی ایراداتی داشته است. نزدیک به ۲۸ سال زمان برده تا متد DST به اثبات برسد. هنوز هم ممکن است برخی درمانگران اعتیاد این روش را نپذیرند و دلایل خاص خود را داشته باشند؛ و ما کاری بهدرستی یا نادرستی باور آنان نداریم. از طرفی سالها طول کشیده تا متخصصان و کارشناسان خبره جذب کنگره شوند و بتوانند مقالات را بهصورت علمی تدوین و منتشر کنند. کتابها و نوشتههای مهندس نیز حاصل سالها تجربه، مطالعه و تفکر بوده است. همانطور که خودشان فرمودهاند، سی سال درباره واژههایی چون روح، نفس و انسان اندیشه و تحقیق کردهاند. پس این تحقیقات، مقالات و مکتوبات یکروزه به دست ما نرسیده که بخواهیم ساده از کنارشان عبور کنیم. نقش و مسئولیت ما حال سؤال این است نقش ما اعضای کنگره در این مسیر چطور حتم مسئولیت سنگینی بر دوش ماست؛ و آن چیزی نیست جز مطالعه، بازنشر و ترویج این مقالات و بالابردن سطح علمی خودمان. اگر ما قدر این گنجینه را بدانیم و در رشد علمی آن سهیم باشیم، پایههای علمی کنگره مستحکمتر خواهد شد و روزی خواهد رسید که جهانیشدن کنگره را در کنار نگهبان و بنیان عزیز با افتخار مشاهده کنیم. به امید آن روز.
با سپاس از شما عزیزانی که نوشته حقیر را مطالعه فرمودید.
مرزبان خبری: مسافر وحید
ویرایش و ارسال: مسافر نوید نگهبان سایت
- تعداد بازدید از این مطلب :
40