راهنما در کنگره در سه ضلع جسم،روان و جهان بینی به تعادل نسبی رسیده است

جلسه پنجم از دور بیست وچهارم سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ بیستون کرمانشاه به استادی  مسافر اکبر  و نگهبانی مسافر عبدل و  دبیری مسافر حسن با دستور جلسه(هفته راهنما)در روز سه شنبه ۱۴۰۴/۱۱/۲8  راس ساعت ۱۵ آغاز به کار کرد.

سخنان استاد:

خدا را شاکر و سپاسگزارم که مجدد فرصتی شد که در خدمت شما عزیزان باشم. من ابتدا این هفته که هفته راهنما است به مهندس و خانواده محترمشان تبریک می‌گویم. مهندس دژاکام تنها استاد راهنما در کنگره ۶۰ می‌باشد و راهنمای همه ما هستند  این هفته را به ایشان تبریک می‌گویم و همچنین به تمام راهنماهای عزیز در سراسر کشور این هفته را تبریک می‌گویم. در کنگره ۶۰ تنها نقطه اشتراک بین تمام افراد که در هر جایگاهی هستند این است که همه ما رهجو هستیم و همه ما یک راهنما داریم و خود مهندس هم راهنماهایی داشتند. رابطه‌ای که یک راهنما با رهجو دارد یک رابطه بسیار عمیقی است، رابطه استاد و شاگرد است. ما در دنیا دو گروه برای درمان مواد مخدر داریم یکی متخصصین روانپزشک و روانشناس هستند و دسته دوم کسانی هستند که تجربه مصرف مواد مخدر را داشته اند یعنی این اشخاص با تمام وجود با مواد مخدر آشنا هستند  خودشان سال‌ها اعتیاد داشتند و توانستند که مواد مخدر را ترک کنند اما تفاوت کنگره ۶۰ این است که  روی جهان بینی افراد نیز کار می‌کند در صورتی که ngoهای دیگر فقط برای جسم کار می‌کنند در صورتی که کنگره ۶۰ بر روی جسم، روان و جهان‌بینی همزمان کار می‌کند و کسی که در کنگره راهنما می‌شود در این سه ضلع به تعادل رسیده است

یعنی هم از نظر جسم هم روان و هم جهان بینی به یک تعادل نسبی دست پیدا کرده است و همین تعادل است که راهنما را در این جایگاه قرار می‌دهد که می‌تواند در کنگره به هم نوع خودش خدمت کند و همیشه در خدمت رهجوهای خود است و حال آنها را همیشه خوب می‌کند و مشکلاتشان را در چارچوب کنگره برطرف می‌کند و تمام سعی و تلاش یک راهنما این است که یک رهجو را به درمان برساند و یک درمان با کیفیت و یک زندگی جدید برای رهجویش فراهم کند و شخصی را به جامعه تحویل دهد که دارای تعادل نسبی است و تمام این کارها را بلاعوض انجام می‌دهد بدون هیچ دستمزد و یا چشم داشتی و همه این کارها را به خاطر عشق به خدمت و عشق به رهایی یک همدرد انجام می‌دهد و این کار اصلاً ساده نیست باید یک محبت و عشق واقعی در درون یک راهنما باشد تا بتواند این مسیر را طی کند.

ما در فرهنگ دینی خود نیز داریم که اگر یک انسان را احیا کنی انگار تمام انسان‌ها را احیا کرده‌ای و چه احیا و چه زنده کردنی بهتر از آنکه در کنگره ۶۰ اتفاق می‌افتد. همه ما با ناامیدی وارد کنگره ۶۰ شدیم چون روش‌های مختلف را امتحان کردیم اما جواب نگرفتیم با آن حال ناامید و خراب که وارد کنگره شدیم با ما با روی خوش و گشاده استقبال شد که هیچ جا همچین برخوردی با ما نشده بود و در این مسیر ما با راهنماها فقط در ارتباط بودیم چه تازه واردین چه راهنمای لژیون و این حال خوب را مدیون این عزیزان هستیم امیدوارم که بتوانیم گوشه‌ای از زحمات این عزیزان را جبران کنیم.

مرزبان خبری: مسافر اکبر
عکس،تایپ و ارسال: مسافر بهرام